Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΓΟΝΕΙΣ ΠΙΑ... Τα τελευταία 10-15 χρόνια, ως ψυχολόγος, παρατηρώ κάτι που με συγκινεί βαθιά: τους γονείς να αλλάζουν.

Βλέπω γονείς που δεν αρκούνται πια στο να μεγαλώσουν ένα παιδί, αλλά προσπαθούν να το καταλάβουν.

Που δεν θεωρούν την υπακοή απόδειξη καλής ανατροφής, αλλά αναζητούν τη σύνδεση.

Που δεν ρωτούν μόνο «γιατί δεν με ακούει;», αλλά αρχίζουν να αναρωτιούνται «τι προσπαθεί να μου πει με τη συμπεριφορά του;». Βλέπω μητέρες και πατέρες να διαβάζουν, να ενημερώνονται, να αναζητούν ειδικούς, να συμμετέχουν σε ομάδες γονέων, να αμφισβητούν παγιωμένες αντιλήψεις και, κυρίως, να τολμούν να κοιτάξουν και τον εαυτό τους.

Βλέπω γονείς που προσπαθούν να μη μεταβιβάσουν στα παιδιά τους τα τραύματα της δικής τους παιδικής ηλικίας.

Που μαθαίνουν να ζητούν συγγνώμη.

Που καταλαβαίνουν ότι η αγάπη δεν αρκεί όταν δεν συνοδεύεται από συναισθηματική διαθεσιμότητα, όρια, συνέπεια και ασφάλεια.

Και ξέρετε τι θεωρώ πραγματικά σπουδαίο; Δεν είναι ότι έγιναν όλοι τέλειοι γονείς.

Είναι ότι όλο και περισσότεροι γονείς αποδέχονται πως δεν χρειάζεται να είναι αλάνθαστοι.

Χρειάζεται να είναι παρόντες, να αναλαμβάνουν την ευθύνη τους και να παραμένουν πρόθυμοι να μάθουν.

Έχω δει γονείς να παλεύουν με τις ενοχές τους, να αναθεωρούν, να διορθώνουν λάθη, να ξαναχτίζουν σχέσεις με τα παιδιά τους.

Έχω δει ανθρώπους να κάνουν προσωπική δουλειά όχι επειδή κάποιος τους υποχρέωσε, αλλά επειδή κατάλαβαν ότι το παιδί τους αξίζει έναν ενήλικα που εξελίσσεται.

Αυτή η προσπάθεια αξίζει αναγνώριση.

Γιατί κάθε φορά που ένας γονιός επιλέγει να ακούσει αντί να επιβληθεί, να κατανοήσει αντί να καταδικάσει, να προστατεύσει αντί να ελέγξει, κάτι αλλάζει βαθύτερα στην ψυχική ιστορία ενός παιδιού.

Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη κατάκτηση της σύγχρονης γονεϊκότητας: να μη μεγαλώνουμε απλώς παιδιά που μαθαίνουν να ζουν με τους δικούς μας κανόνες, αλλά ανθρώπους που θα έχουν την ψυχική ελευθερία να ζήσουν τη δική τους ζωή.

Στους γονείς που προσπαθούν, που αναρωτιούνται, που διορθώνουν και που δεν εγκαταλείπουν την προσπάθεια, αξίζει ένα μεγάλο μπράβο. Δεν μεγαλώνετε απλώς παιδιά. Διαμορφώνετε το συναισθηματικό αποτύπωμα της επόμενης γενιάς. Χριστινα Μπογιατζη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους