Έχω μια μικρή «αδυναμία» στους δημοσιογράφους που κάνουν γραμματικά και γλωσσικά λάθη. Όχι γιατί μου αρέσει να τους διορθώνω, αλλά γιατί θεωρώ πως όταν η δουλειά σου είναι να χρησιμοποιείς τη γλώσσα...
Έχω μια μικρή «αδυναμία» στους δημοσιογράφους που κάνουν γραμματικά και γλωσσικά λάθη.
Όχι γιατί μου αρέσει να τους διορθώνω, αλλά γιατί θεωρώ πως όταν η δουλειά σου είναι να χρησιμοποιείς τη γλώσσα, καλό είναι την χρησιμοποιείς λίγο πιο σωστά (το ίδιο ισχύει και στο σεξ). Για παράδειγμα, όταν διαβάζω «στα πλαίσια» αντί για «στο πλαίσιο», νιώθω ότι δεν μιλάμε για μια υπόθεση, αλλά για έκθεση κορνιζών.
Όταν βλέπω τη «συγγνώμη» με ένα γάμα, αισθάνομαι ότι δεν είναι αρκετά ειλικρινής.
Τσιγκουνεύτηκες ένα γάμα, άνθρωπέ μου, πόσο πολύ μετάνιωσες; Αγαπημένη μου περίπτωση είναι ο «επικεφαλής». Βλέπω αρκετοί να γράφουν «τον επικεφαλή», «του επικεφαλή». Φίλοι μου, η λέξη είναι άκλιτη, είναι πάντα «επικεφαλής». Και φυσικά, το «ανεξαρτήτου» αντί για «ανεξαρτήτως». Κοιτάξτε, προφανώς γνωρίζω ότι κάποιες από αυτές τις χρήσεις είναι αποδεκτές.
Άλλο όμως ο αυθόρμητος προφορικός λόγος και άλλο ένα δημοσιογραφικό κείμενο που έχεις χρόνο να επιμεληθείς.
Ναι, η γλώσσα είναι ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται και συμφωνώ ότι έτσι πρέπει, αλλά, δεν ξερω.
Μήπως τότε όλα ειναι αποδεκτά; Μήπως τότε να καταργηθούν όλα τα η-ει-οι-υ και να γίνουν ι; Εννοείται πως όλοι κάνουμε λάθη.
Κι εγώ κάνω (σπάνια). Αλλά, αγαπητέ δημοσιογράφε, θέλω να γράφεις καλά ελληνικά γιατί σε διαβάζω και, μεταξύ άλλων, θέλω να μαθαίνω κι εγώ καλά ελληνικά.
Είναι σαν να είσαι κομμωτής και να κουρεύεις τον πελάτη με ψαλίδι για τα νύχια, το οποίο βέβαια, αν κάνει την δουλειά του, τότε «τι σε νοιάζει;» θα μου πει κάποιος. 🤷🏻♂️
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους