Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Εντέλει έφτασε η κορύφωση· ένα απόγευμα γύρω στο ηλιοβασίλεμα καθόμουν στο μουντό δωμάτιό μου ενώ σκοτείνιαζε σιγά σιγά, όταν μια τρομερή κραυγή συντάραξε τη σιωπή και άκουσα κάποιον να κατεβαίνει γρήγορα τρομαγμένος τις σκάλες.

Ήταν η υπηρέτρια που μπήκε ταραγμένη και κατάχλωμη στο δωμάτιο και στάθηκε τρέμοντας μπροστά μου. «Ω δεσποινίς Χέλεν!» ψιθύρισε. «Για όνομα του Θεού, δεσποινίς Χέλεν, τι συμβαίνει; Κοιτάξτε το χέρι μου, δεσποινίς· κοιτάξτε το χέρι μου!» Την τράβηξα στο παράθυρο και είδα πως στο χέρι της υπήρχε μια υγρή μαύρη κηλίδα. «Δεν σε καταλαβαίνω» είπα. «Μπορείς να μου εξηγήσεις τι συνέβη;» «Συγύριζα την κρεβατοκάμαρά σας» ξεκίνησε. «Καθώς έστρωνα τα σεντόνια, κάτι υγρό έπεσε ξαφνικά στο χέρι μου και όταν κοίταξα πάνω είδα πως το ταβάνι ήταν μαύρο και έσταζε». Της έριξα μια έντονη ματιά και δάγκωσα το χείλος μου. « Έλα μαζί μου» είπα. «Πάρε και το κερί». Το δωμάτιο στο οποίο κοιμόμουν ήταν κάτω από το δωμάτιο του αδελφού μου, και μόλις μπήκα ανατρίχιασα.

Κοίταξα το ταβάνι και είδα πως σε ένα σημείο ήταν υγρό και κατάμαυρο και είχαν συγκεντρωθεί μαύρες σταγόνες πάνω του, ενώ μια λιμνούλα από το φρικτό αυτό υγρό πότιζε τα λευκά σεντόνια μου.

Έτρεξα πάνω και χτύπησα δυνατά. «Ω Φράνσις, Φράνσις, αγαπημένε μου αδελφέ» φώναξα «τι σου έχει συμβεί;» Και έστησα αυτί.

Άκουσα έναν ήχο σαν κάποιος να πνίγεται και έναν θόρυβο σαν νερό που αφρίζει και κοχλάζει, μα τίποτε άλλο, και φώναξα ακόμα πιο δυνατά, όμως δεν έλαβα απάντηση.» Ένα απόσπασμα από τους «Τρεις απατεώνες» του Arthur Machen, για να μπούμε στο πνεύμα του Halloween και να ανατριχιάσουμε όπως πρέπει! 🕯️ Το βιβλίο κυκλοφορεί στη σειρά Tenebrae, όπου θα ανακαλύψεις κι άλλα έργα κλασικού τρόμου που υπόσχονται να σου κρατήσουν συντροφιά την πιο «σκοτεινή» μέρα του χρόνου. #metaixmio #tavivliatiszoismas

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους