Ρομαίν Αργυρούδης Γαλλική φινέτσα ❗️❗️ Αν ρωτήσετε τους παλαιότερους τι σόι παίκτης ήταν ο Αργυρούδης, μια λέξη θα ακούσετε: Καλλιτέχνης. Γεννήθηκε στο Μυλούζ της Γαλλίας, στις 6 Νοεμβρίου του 1946...
Ρομαίν Αργυρούδης Γαλλική φινέτσα ❗️❗️ Αν ρωτήσετε τους παλαιότερους τι σόι παίκτης ήταν ο Αργυρούδης, μια λέξη θα ακούσετε: Καλλιτέχνης.
Γεννήθηκε στο Μυλούζ της Γαλλίας, στις 6 Νοεμβρίου του 1946.
Μαζί με τον Υβ Τριαντάφυλλο αποτέλεσε μοναδικό στα χρονικά του ελληνικού ποδοσφαίρου δίδυμο.
Ντελικάτος ποδοσφαιριστής με ηφαιστειώδη φαντασία που συνελάμβανε και εκτελούσε σχέδια άκρως επιτελικά μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου.
Μαιτρ του φάλτσου σουτ και της- όπως λέγεται πια στις μέρες μας- μπαλιάς ασίστ έφτιαχνε παιχνίδι υψηλής κλάσεως μέσα από φάσεις που δεν μπορούσες ούτε να ψιλιαστείς ότι την επόμενη κιόλας στιγμή θα έχουν γίνει γκολ.
Η λατρεία των οπαδών του Ολυμπιακού προς το πρόσωπο του Ρομαίν οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στα γκολ που σημείωσε την περίοδο 1972/73 στα ντέρμπι, εναντίον των παραδοσιακών αντιπάλων του Θρύλου του ΠΑΟ και της ΑΕΚ.
Πράγματι σε μια και την ίδια περίοδο (1972/73) ο Ρομαίν κατάφερε κάτι σπάνιο, όσο και πολύ δύσκολο: Σκόραρε σε όλα τα ντέρμπι του Ολυμπιακού εναντίον των προαναφερομένων αντιπάλων του και σε όλα αυτά τα ντέρμπυ ο Ολυμπιακός νίκησε, κατακτώντας στο τέλος ένα πολύ δύσκολο και αγχώδες πρωτάθλημα.
Αξέχαστα θα μείνουν, σε όσους η μοίρα επιδαψίλευσε την εύνοια να τα δουν, τα δύο γκολ που πέτυχε την περίοδο 1972-73 εναντίον του Π.Α.Ο. με ανάποδο φάλτσο τακουνάκι στο 18ο λεπτό έπειτα από αριστουργηματική σκαφτή πάσα του Χούλιο Λοσάντα και το νικητήριο γκολ στο Στάδιο Καραϊσκάκη (3-2) στο 52ο λεπτό ύστερα από επέλαση του από το χώρο της σέντρας ως το καρέ του Π.Α.Ο. και υποδειγματικό πλασσάρισμα.
Μιλούσε στην μπάλα.
Του άρεσαν τα φάλτσα όσο κανενός άλλου. Ο Ρομαίν σκόραρε και εναντίον της Τόττεναμ (1-0) στις 8/11/1972 στη σημαντική νίκη του Ολυμπιακού, που έσπασε το επί πενταετία και πλέον αήττητο της αγγλικής ομάδας σε όλες τις διοργανώσεις στην Ευρώπη, που περιελάμβανε δεκάδες αγώνες.
Το 1972-1973 κατέκτησε το νταμπλ με τον Ολυμπιακό. Ο Ρομαίν είχε πει:''Δύο χρόνια πέρασα στον Ολυμπιακό, αλλά ήταν σαν να πέρασα 20. Έχω συναισθηματικό δέσιμο με τον κόσμο, τα χρώματα, την αύρα που βγάζει ο σύλλογος.
Δεν ήθελα να φύγω, ούτε εγώ, ούτε η γυναίκα μου.
Οι λόγοι που έφυγα ήταν πολιτικοί"... Σε αντίθεση με τον Τριαντάφυλλο, ο Ρομαίν Αργυρούδης δεν πρωταγωνιστούσε στα εξώφυλλα των περιοδικών, παρά μόνο των αθλητικών.
Ίσως γιατί η σύζυγός του Ντομινίκ ήταν χαμηλών τόνων και μάλλον αισθανόταν άβολα στην Ελλάδα της δικτατορίας, καθώς ο πατέρας της ήταν μέλος του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος! Ο φινετσάτος Ρομαίν δεν μπορούσε να συνηθίσει με τίποτε την πραγματικότητα των ελληνικών γηπέδων, αφού πάρα πολλά ήταν... ξερά και δυσκολευόταν να παίξει.
Συνηθισμένος από το χορτάρι στη Γαλλία, ο Αργυρούδης δεν πίστευε στα μάτια του αντικρίζοντας αγωνιστικούς χώρους με χώμα, που κάθε πτώση προκαλούσε γδαρσίματα και πόνο.
Ομάδες ου αγωνίστηκε Μυλούζ: Η ομάδα της γενέτειράς του, από την οποία ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του πορεία και αναδείχθηκε από τα τμήματα υποδομής της.
Λανς 1η θητεία (1968–1969): Η ομάδα που τον πίστεψε και του έδωσε την ευκαιρία να δείξει το ταλέντο του σε υψηλότερο επίπεδο.
Νις (1969–1971): Εκεί πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις, οι οποίες του άνοιξαν την πόρτα για την Εθνική Γαλλίας (2 συμμετοχές) και κέντρισαν το ενδιαφέρον του Ολυμπιακού. Ολυμπιακός Πειραιώς (1971–1973): Μέσα σε μία διετία λατρεύτηκε από τους οπαδούς, κατέκτησε το Νταμπλ το 1973 και άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του με την τεχνική του κατάρτιση.
Λανς – 2η θητεία (1973–1979): Μετά την ξαφνική αποχώρησή του από την Ελλάδα για πολιτικούς λόγους, επέστρεψε στη Λανς, όπου έγινε βασικό στέλεχος, αγαπήθηκε πολύ και έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1979. Τίτλοι Με τον Ολυμπιακό (1971–1973) Πρωτάθλημα Ελλάδας: Σεζόν 1972–1973 Κύπελλο Ελλάδας: Σεζόν 1972–1973 (σημειώνοντας μάλιστα το Double) Με γαλλικούς συλλόγους Πρωτάθλημα 2ης Κατηγορίας Γαλλίας (Division 2): • 1969–1970 με τη Νις (Κέρδισε την άνοδο στην πρώτη κατηγορία) Φιναλίστ Κυπέλλου Γαλλίας (Coupe de France) 1974–1975 με τη Λανς (Έφτασε στον τελικό αλλά έχασε το τρόπαιο από τη Σεντ Ετιέν)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους