Κυριακή Ε’ Λουκά (Του Πλουσίου και του Λαζάρου) Λίγες σκέψεις Κάθε ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, είναι ένα απόσπασμα από την ζωή ή την διδασκαλία του Κυρίου μας. Περιέχει έναν...
Κυριακή Ε’ Λουκά (Του Πλουσίου και του Λαζάρου) Λίγες σκέψεις Κάθε ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, είναι ένα απόσπασμα από την ζωή ή την διδασκαλία του Κυρίου μας.
Περιέχει έναν πλούτο μηνυμάτων, στα οποία βέβαια κυριαρχούν κάποιες αλήθειες.
Αυτό συμβαίνει με την σημερινή Παραβολή του Πλουσίου και του Λαζάρου.
Θα λέγαμε ότι απευθύνεται ειδικά σε αυτούς που ισχυρίζονται ότι αν έβλεπαν ένα θαύμα θα πίστευαν στον Χριστό.
Ή, ακόμα σε αυτούς που λένε: «Δεν ξέρουμε πώς είναι η άλλη ζωή επειδή δεν είδαμε κανέναν που ήλθε από εκεί και να μας πει σχετικά». Ας δούμε όμως την Παραβολή από την αρχή.
Από τη μια έχουμε τον Πλούσιο.
Το κείμενο δεν λέει πουθενά ότι αμαρτάνει.
Και αν τον ρωτούσε κανείς ίσως να έλεγε αυτό που πολύ συχνά ακούμε τους Χριστιανούς να λένε για τον εαυτό τους: «Δεν σκότωσα, δεν έκλεψα, δεν αδίκησα». Παρά ταύτα βλέπουμε ότι ο άνθρωπος αυτός, δηλαδή αυτού του είδους η ζωή, κατακρίνεται.
Ποιο είναι το λάθος; θα αναρωτηθεί κανείς.
Το λάθος, αδελφοί, είναι η αυτονόμηση από τον Θεό.
Ο πλούσιος της παραβολής, ζει και ευφραίνεται χωρίς να ενοχλεί κανένα αλλά και αδιαφορώντας για τον Θεό.
Γιατί αν τον απασχολούσε η αληθινή σχέση με τον Θεό τότε το πρώτο πράγμα που θα έκαμνε θα ήταν να προσέξει τον πτωχό Λάζαρο.
Ήταν εντολή του Μωσαϊκού Νόμου.
Και να του φερθεί ως πλησίον.
Να έλθει κοντά του.
Να τον αγαπήσει «ως εαυτόν». Η φροντίδα ενός τέτοιου ανθρώπου είναι όχι πώς θα περάσει καλά αυτός, αλλά τι περιμένει o Θεός από αυτόν.
Ας θυμηθούμε ότι ο Αβραάμ ήταν ονομαστός για τα αγαθά του, τα πλούτη του.
Αυτό όμως που τον ξεχώρισε ήταν η φιλοξενία του και η εμπιστοσύνη στον Θεό.
Η τελευταία τον έκανε έτοιμο να θυσιάσει τον μοναχογιό του, τον Ισαάκ, αλλά και να αναχωρήσει από την πατρίδα του, όταν τον κάλεσε ο Θεός.
Γιατί, όπως λέει ο Απ. Παύλος, περίμενε την πόλη που έχει τα θεμέλια, της οποίας τεχνίτης και δημιουργός είναι ο Θεός.
Εδώ θα ήταν καλό να τονίσουμε ότι αυτά δεν αφορούν μόνο τους ανθρώπους μακράν της Εκκλησίας και του Θεού. Ο Χριστός, πρωτίστως και κυρίως, αναφερόταν στους ευσεβείς ανθρώπους.
Στον αντίποδα αυτής της κατάστασης βρίσκεται ο Λάζαρος.
Πτωχός, άστεγος με μεγάλα προβλήματα υγείας.
Τα σκυλιά, όπως λέει το κείμενο, έγλειφαν τις πληγές του.
Το όνομά του όμως, φανερώνει την στάση της ψυχής.
Δεν το διάλεξε τυχαία ο Κύριος.
Λάζαρος στα Εβραϊκά, σημαίνει «ο Θεός βοηθεί». Με το όνομα λοιπον Λάζαρος, ο Κύριος δηλώνει τον άνθρωπο ο οποίος αν και υποφέρει, αν και στερείται από κάθε ανθρώπινη βοήθεια, πιστεύει ότι ο Θεός βοηθεί.
Κακό πράγμα η δυστυχία στον άνθρωπο.
Πόσο καλό όμως μπορεί να βγει όταν ο άνθρωπος δει τἆ πράγματα όπως ο πτωχός Λάζαρος! Ο Θεός βοηθεί, ακόμα και όταν η λογική λέει ότι είμαστε αβοήθητοι.
Η αδιαφορία για το Θεϊκό θέλημα καταδίκασε τον Πλούσιο, η εμπιστοσύνη στο Θεό έσωσε τον Λάζαρο. Ο Πλούσιος θα μπορούσε να κάνει πολλά, δεν έκανε τίποτα από αυτά που ο Θεός περίμενε από αυτόν.
Ο πτωχός δεν είχε δυνάμεις να κάνει τίποτα, η ψυχή του όμως έκανε τα πάντα και βρέθηκε στην αγκαλιά του Αβραάμ. Ο Πλούσιος στην Παραβολή, ζητάει από τον Αβραἀμ, δηλαδή τον Θεό, να στείλει στον κόσμο κάποιον από τους κεκοιμημένους ώστε οι άνθρωποι να μάθουν από αυτόν ότι υπάρχει η μέλλουσα ζωή, υπάρχει η μέλλουσα κρίση και να μετανοήσουν. Ο Αβραάμ όμως ήταν κατηγορηματικός.
Με το στόμα του Αβραάμ, στην παραβολή που ακούσαμε, ο Κύριος μας διδάσκει: Υπάρχει ο Νόμος και οι Προφήτες.
Όπως θα λέγαμε σήμερα, οι Χριστιανοί έχουν ό,τι χρειάζονται για να σωθούν.
Yπάρχει η διδασκαλία της Εκκλησίας, υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι που ασχολούνται με την Διακονία του Λόγου.
Δεν είναι ανάγκη, ούτε θα φέρει αποτέλεσμα η ανάσταση κάποιου από τους κεκοιμημένους.
Κατακλείοντας, αγαπητοί αδελφοί, ας θυμηθούμε μια εικόνα απο την καθημερινή μας ζωή.
Ο οδηγός του αυτοκινήτου πρέπει να ξέρει τον προορισμό του και να υπακούει στους κανονισμούς της οδήγησης.
Και ο Χριστιανός που θυμάται την μέλλουσα ζωή και την αιώνια βασιλεία, η οποία είναι ο προορισμός μας, συμμορφώνεται με τις εντολές του Θεού, ειδικά με την εντολή της αγάπης. Και με ασφάλεια οδηγείται στην αγκαλιά του Αβραάμ, στα χέρια του Θεού. Αμήν.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους