Οι Τράπεζες σώθηκαν με τα δισεκατομμύρια του Λαού και τώρα κυνηγούν τα σπίτια του Έχει πραγματικά ενδιαφέρον να βλέπει κανείς πώς λειτουργεί η δικαιοσύνη και η οικονομία σε αυτή τη χώρα. ΠΡΩΤΗ...

Πλήρες Κείμενο:

Οι Τράπεζες σώθηκαν με τα δισεκατομμύρια του Λαού και τώρα κυνηγούν τα σπίτια του Έχει πραγματικά ενδιαφέρον να βλέπει κανείς πώς λειτουργεί η δικαιοσύνη και η οικονομία σε αυτή τη χώρα. ΠΡΩΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ: ΠΟΙΟΣ ΕΣΩΣΕ ΠΟΙΟΝ Όταν οι τράπεζες βρέθηκαν στο χείλος της κατάρρευσης, το κράτος βρήκε δισεκατομμύρια από το υστέρημα του ελληνικού λαού για να τις στηρίξει.

Πάνω από 40 δισ. σε τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις.

Δεν ήταν λεφτά από κάποιον ουρανό.

Ήταν μισθοί που κόπηκαν, συντάξεις που πετσοκόπηκαν, ο ΕΝΦΙΑ που μπήκε για να μην φύγει ποτέ.

Η κρατική διάσωση χρηματοδοτήθηκε απευθείας από τα δισεκατομμύρια των φορολογουμένων, οι οποίοι σήκωσαν το βάρος της κρίσης.

Ο λαός κουβάλησε τα σακιά. ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ: ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕΤΑ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ Σήμερα, οι ίδιες τράπεζες, έχοντας μεταφέρει το βάρος σε funds και servicers, μετατρέπουν τα κόκκινα δάνεια σε μια τεράστια επιχείρηση κερδοφορίας.

Πούλησαν τα δάνειά μας.

Τα δικά σου, τα δικά μου, του γείτονα που έμεινε άνεργος το 2012.

Τα πούλησαν για 10, 20, 30 λεπτά στο ευρώ σε funds του εξωτερικού.

Ένα δάνειο 100.000 ευρώ το πήρε ένα fund για 20.000 και τώρα σου ζητάει 150.000 με τόκους και πανωτόκια.

Και τη βρώμικη δουλειά την ανέλαβαν οι servicers - doValue, Intrum, Cepal - που διαχειρίζονται το 87% των κόκκινων δανείων.

Μάλιστα, αυτά τα funds λειτουργούν συχνά με έδρες στο εξωτερικό, χωρίς φυσική παρουσία και χωρίς ελληνικό ΑΦΜ στην πραγματική τους έδρα, ξεφεύγοντας από τους συνήθεις ελέγχους και την καθημερινή εποπτεία.

Ο πολίτης δεν ξέρει καν με ποιον μιλάει.

Και εδώ γεννάται το εύλογο ερώτημα: Ποιοι κρύβονται πραγματικά πίσω από αυτά τα funds; Πού οφείλεται αυτή η τεράστια πρεμούρα της κυβέρνησης να τα εξυπηρετήσει με κάθε τρόπο; Μήπως κάποιοι από αυτούς που νομοθετούν διατηρούν και οι ίδιοι μετοχές ή συμφέροντα σε αυτές τις εταιρείες; Το ερώτημα δεν είναι συκοφαντία.

Είναι η φυσιολογική καχυποψία ενός λαού που βλέπει τον νόμο να γράφεται πάντα υπέρ του ίδιου. ΤΡΙΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ: ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ Χιλιάδες οικογένειες βρίσκονται αντιμέτωπες με το φάσμα των πλειστηριασμών και την απώλεια της πρώτης κατοικίας τους. 700.000 σπίτια είναι εγκλωβισμένα ως εγγυήσεις.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι νομοθετικές εξελίξεις ανοίγουν τον δρόμο για ακόμη πιο γρήγορες διαδικασίες.

Η κυβέρνηση φέρνει νομοσχέδιο με 16 παρεμβάσεις που παρουσιάζεται ως "προστασία", αλλά στην ουσία νομιμοποιεί το σύστημα: Πλειστηριασμοί που μπορούν να προχωρήσουν χωρίς ουσιαστική δικαστική κρίση, με μόνο μια τυπική πρόταση ρύθμισης 3 μήνες πριν.

Αυτό περιορίζει ακόμη περισσότερο τις δυνατότητες δικαστικής προστασίας των πολιτών.

Γι' αυτό και οι δικηγορικοί σύλλογοι της χώρας αντιδρούν απέναντι σε νομοθετικές πρωτοβουλίες που αποδυναμώνουν τη δικαστική προστασία.

Γιατί όταν καταργείς τον δικαστή και αφήνεις τον servicer να αποφασίζει αν η πρόταση είναι "βιώσιμη", δεν προστατεύεις τον πολίτη.

Προστατεύεις το fund.

Την ίδια στιγμή, σχολεία ανακαινίζονται με δωρεές τραπεζών και γεμίζουν ταμπέλες ευγνωμοσύνης.

Μόνο που αυτά τα ιδρύματα φαίνεται να ξεχνούν ότι διασώθηκαν με τα χρήματα των ίδιων των πολιτών. ΤΕΤΑΡΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ: ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ - ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ Και εδώ έρχεται η πιο προκλητική αντίθεση.

Η αντιδιαστολή Κυβέρνησης - Λαού.

Δεν μπορεί οι τράπεζες να θεωρούνται «πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν», αλλά οι οικογένειες πολύ μικρές για να προστατευτούν.

Δεν μπορεί τα κέρδη να ιδιωτικοποιούνται, οι ζημιές να κοινωνικοποιούνται και στο τέλος ο λογαριασμός να πηγαίνει πάντα στον ελληνικό λαό.

Γιατί την ίδια ώρα που ο πολίτης απειλείται καθημερινά, τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα χρωστούν πάνω από 1,1 δισεκατομμύριο ευρώ στις ίδιες τράπεζες.

Σύμφωνα με τους ισολογισμούς που δημοσιεύτηκαν, οι συνολικές υποχρεώσεις της Νέας Δημοκρατίας ανέρχονται σε 602,14 εκατ. ευρώ, ενώ του ΠΑΣΟΚ σε 565,14 εκατ. ευρώ.

Μαζί, 1.167.275.603,49 ευρώ.

Το μεγαλύτερο μέρος είναι τραπεζικός δανεισμός.

Και σύμφωνα με τις δημόσιες τοποθετήσεις του Άδωνι Γεωργιάδη, τα χρέη αυτά «δεν μπορούν να πληρωθούν ποτέ και μόνο θα αυξάνονται». Με το επιχείρημα μάλιστα ότι η ΝΔ έχει δανειστεί περίπου 150 εκατ., έχει πληρώσει 200 εκατ. και εξακολουθεί να χρωστάει.

Και εδώ τίθεται το πιο κρίσιμο ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν να κυβερνούν και να νομοθετούν υπέρ των πολιτών εκείνοι που χρωστούν εκατοντάδες εκατομμύρια στις τράπεζες; Πώς μπορεί μια κυβέρνηση να συγκρουστεί με το τραπεζικό κατεστημένο όταν βρίσκεται σε καθεστώς άτυπου εκβιασμού από αυτό; Όταν ένας πολίτης χρωστάει στην τράπεζα, γιατί δεν του ανακοινώνεται ότι το χρέος του δεν μπορεί να αποπληρωθεί, ώστε να συνεχίσει απρόσκοπτα τη ζωή του; Στη δική του περίπτωση επιστρατεύονται αμέσως funds, servicers, κατασχέσεις και πλειστηριασμοί.

Εκεί δεν περισσεύει κατανόηση ή δεύτερη ευκαιρία.

Αλλά όταν πρόκειται για τα χρέη των κομμάτων εξουσίας, ξαφνικά ανακαλύπτονται οικονομικές δυσκολίες, ειδικές συνθήκες και δικαιολογίες.

Άλλοι χάνουν τα σπίτια τους για μερικές χιλιάδες ευρώ και άλλοι διαχειρίζονται χρέη εκατοντάδων εκατομμυρίων χωρίς προοπτική αποπληρωμής. ΕΠΙΛΟΓΟΣ: ΙΣΟΝΟΜΙΑ Τα σπίτια των ανθρώπων δεν είναι απλοί αριθμοί σε τραπεζικούς ισολογισμούς· είναι ζωές, οικογένειες και αξιοπρέπεια.

Η προστασία της κατοικίας και η ισονομία δεν αποτελούν προνόμιο, αλλά θεμελιώδες δικαίωμα.

Δεν ζητούνται προνόμια για κανέναν.

Ζητείται ισονομία για όλους.

Ή θα υπάρχει δικαιοσύνη για όλους ή θα υπάρχει δικαιοσύνη μόνο για τους ισχυρούς.

Ο νόμος πρέπει να ισχύει για όλους.

Όχι μόνο για όσους δεν έχουν εξουσία.

Οι τράπεζες διασώθηκαν με χρήματα των φορολογουμένων.

Οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν μέχρι τελευταίου ευρώ.

Και τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα εξακολουθούν να συσσωρεύουν χρέη. Αυτή είναι η μεγάλη υποκρισία. #κράτος_δικαίου #προστασία_κατοικίας #τράπεζες #funds #servicers #κόκκινα_δάνεια #πλειστηριασμοί

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους