Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Απ’ όσο θυμάμαι, στην Ελλάδα οι συστημικοί διόλου δεν ενδιαφέρονταν για τις λεπτομέρειες που αφορούσαν τον πολιτισμό.

Για να πάει προς ιδέες, μνήμη και ηθική, ο καθεστωτικός διανοούμενος πρέπει να έχει θαμμένη μέσα του ολίγη διαστροφή από… εκσυγχρονισμό ενώ τυχόν ολιγόμηνη -πέρασε και δεν ακούμπησε-ρηγάδικη προϋπηρεσία αποδεικνύεται χρήσιμη.

Και βουαλά, το σχέδιο είναι απλό: Σκέφτονται, “τώρα που έχουμε την ηγεμονία” -συγγνώμη για τον γκραμσιανό όρο- “θα σας αλλάξουμε τα φώτα στην “ειλικρίνεια”. Όχι, δεν θ’ ασχοληθώ μ’ ένα-ένα τα στοιχεία του “Big Bang 1970-1973” με τα οποία διαφωνώ.

Τα έχουν γράψει πολλοί, τα λέει πολύ καλά και η Λαμπρινού στο Τρίστραμ.

Το θετικό που σκέφτομαι είναι ότι με περιμένει μέλλον λαμπρό, καθώς είμαι μεγάλη οπορτούνα: ήδη έχω ξεκινήσει να γράφω δύο πολυσέλιδα βιβλία με “ειλικρίνεια” και με εικόνες τετράχρωμες.

Το πρώτο θα λέγεται “Urknall 1933-1939, H άνθηση του πολιτισμού στη ναζιστική Γερμανία” και θα περιλαμβάνει όλα εκείνα τα απίστευτα πράγματα που γίνονταν εκείνη την εποχή: τις ταινίες της Λένι Ρίφενσταλ, τα “Κάρμινα Μπουράνα” του Καρλ Ορφ, τον μισό Ρίχαρντ Στράους, τις πρώτες προσπάθειες του Κάραγιαν, μερικές από τις σημαντικότερες ερμηνείες του Φούρτβένγκλερ, έργα του Καρλ Αμαντέους Χάρτμαν, του Πάουλ Χίντεμιτ, του Κουρτ Βάιλ (κι ας την είχε κοπανήσει για την Αμερική), τη μνημειώδη αρχιτεκτονική του Άλμπερτ Σπέερ, τη Ζάρα Λεάντερ που ακολούθησε τους ναζί και τη Μάρλεν Ντίτριχ που δεν τους ακολούθησε (σχεδόν στα ίσα με τη Μαρινέλλα, σίγουρα όμως πιο χάι από την Κλειώ Δενάρδου) και πάει λέγοντας.

Το δεύτερο βιβλίο μου θα λέγεται “Большой взрыв 1928-1943, η άνθηση του πολιτισμού στη Σοβιετική Ένωση του Στάλιν”. Χαμός κι εδώ: τι Σοστακόβιτς σου έχω, τι Προκόφιεφ, τι Χατσατουριάν, τι Άιζενστάιν, τι Μπουλγκάκοφ, τι Αχμάτοβα, τι Μούχινα, τι Ντέινεκα, θα γίνει χαμός! Κι έτσι και προσθέσω και Παράρτημα για το Большой взрыв (Big Bang, ντε) της εποχής του Μπρέζνιεφ, θα χωρέσω κι ολόκληρο τoν Ταρκόφσκι, εντάξει εκτός της “Νοσταλγίας” που ήταν στα μοντάζ και της “Θυσίας” που ήρθε αργότερα.

Και θα τα ξεπλύνω όλα: Χιτλεραίους, Σταλιναίους, Μπρεζνιεφαίους, όλους.

Γιατί ως τώρα υπήρχαν κάτι τύποι που τρώγανε αλεπού, πονηρεύανε κι αλληθωρίζανε ζερβόστροφα.

Η ειλικρίνεια που λείπει -θα γράψω- φταίει, οι αφηγήσεις των κάθε λογής μεταπολιτεύσεων και οι ηγεμονίες που πέφτανε στα λάθος χέρια… -Είστε σίγουρα πολιτικός επιστήμων; θα με ρωτήσουν… -Ναι, πλην όμως όχι ακόμα προφέσσορας -Θα σας ειδοποιήσουμε… Σημειώσεις Ενός Μονομανούς στην Athens Voice (official), ολόκληρο το κείμενο με λινκ στα σχόλια…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους