Παγκοσμιοποίηση είναι αυτό. Την Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026 διεξάγονται οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ και, όπως έχουν έρθει τα πράγματα, μας αφορούν ΟΛΟΥΣ. Όχι, όχι, δεν είμαι τόσο ρομαντική ώστε να...
Παγκοσμιοποίηση είναι αυτό. Την Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026 διεξάγονται οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ και, όπως έχουν έρθει τα πράγματα, μας αφορούν ΟΛΟΥΣ.
Όχι, όχι, δεν είμαι τόσο ρομαντική ώστε να ελπίζω ότι θα ξημερώσει ένας καλύτερος κόσμος αν κερδίσουν οι Δημοκρατικοί και υποστούν εκλογική ήττα οι Ρεπουμπλικανοί του Τραμπ.
Απλώς, αν οι Δημοκρατικοί καταφέρουν να αποκτήσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου, ενδέχεται να δημιουργηθεί ένα σημαντικό θεσμικό αντίβαρο στις πολιτικές του πορτοκαλί φασίστα, του παγκόσμιου Τραμπ-ούκου.
Τα δύο χρόνια που βρίσκεται ξανά στην εξουσία και επηρεάζει καθοριστικά τις τύχες ολόκληρου του πλανήτη, έχουμε δει: - Πόλεμο στο Ιράν, με τεράστιες γεωπολιτικές και οικονομικές συνέπειες.
Η σύγκρουση και η διατάραξη της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ έχουν προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο το ήδη διογκωμένο κόστος ζωής. - Παρέμβαση στα εσωτερικά μιας άλλης χώρας, με τη στρατιωτική επιχείρηση στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Μαδούρο, σε μια επιχείρηση που συνοδεύτηκε από δηλώσεις του Τραμπ για τον έλεγχο της χώρας και την αξιοποίηση των πετρελαϊκών της αποθεμάτων.
Δεν κρίνω εδώ αν ο Μαδούρο ήταν καλός ή κακός ηγέτης.
Αυτό που υπερασπίζομαι είναι το δικαίωμα των λαών να καθορίζουν οι ίδιοι το μέλλον τους, χωρίς ξένες στρατιωτικές επεμβάσεις. - Τραμπ-ουκισμούς στο εσωτερικό των ίδιων των ΗΠΑ, με τις επιχειρήσεις της ICE, τις μαζικές απελάσεις και τις σοβαρές καταγγελίες για παραβιάσεις δικαιωμάτων, ακόμη και δικαστικών αποφάσεων. - Συγκρούσεις με Ευρωπαίους ηγέτες και απαξιωτικές τοποθετήσεις απέναντι σε παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ. - Παράλογες εδαφικές διεκδικήσεις και απειλές, όπως αυτές που αφορούν τη Γροιλανδία. - Σοβαρή οπισθοχώρηση στο δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση, μετά την ανατροπή της ομοσπονδιακής συνταγματικής προστασίας του δικαιώματος, με αποτέλεσμα σήμερα 13 πολιτείες να έχουν απαγορεύσει σχεδόν ολοκληρωτικά τις αμβλώσεις. - Μια διαρκώς εντεινόμενη κρίση γύρω από τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις ατομικές ελευθερίες και την ισότητα στις ΗΠΑ. - Μια πολιτική τεχνητής νοημοσύνης που δίνει προτεραιότητα στην τεχνολογική κυριαρχία και στην ταχύτατη ανάπτυξη της AI, με αποδυνάμωση ρυθμιστικών περιορισμών και εξαγωγή της αμερικανικής τεχνολογίας σε ολόκληρο τον κόσμο.
Και όλα αυτά σε μια εποχή που οι ίδιοι οι επιστήμονες προειδοποιούν για τους κινδύνους της ανεξέλεγκτης ανάπτυξής της. - Και φυσικά, ας μην ανοίξουμε τώρα το κεφάλαιο της λίστας Έπσταϊν, γιατί θα αρχίσω να κοιτάζω πίσω από τον ώμο μου μήπως βρεθώ σε κανένα χαντάκι ξαφνικά! Και υπάρχει κάτι ακόμη που με ανησυχεί ιδιαίτερα.
Δεν είναι μόνο οι πολιτικές που εφαρμόζει σήμερα ο Τραμπ, αλλά και το τι μπορεί να επιχειρήσει όταν πλησιάσει η ώρα να εγκαταλείψει τον Λευκό Οίκο.
Δεν ξεχνάμε την 6η Ιανουαρίου 2021, όταν, μετά την εκλογική του ήττα από τον Μπάιντεν, αμφισβήτησε το αποτέλεσμα και οι υποστηρικτές του εισέβαλαν στο Καπιτώλιο, επιχειρώντας να εμποδίσουν την επικύρωση της εκλογικής νίκης του αντιπάλου του.
Δεν ξεχνάμε επίσης ότι έχει αφήσει ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο μιας τρίτης προεδρικής θητείας, παρά τη σχετική συνταγματική απαγόρευση.
Δεν ισχυρίζομαι ότι μπορεί να καταργήσει το Σύνταγμα ή να παραμείνει αυτομάτως στην εξουσία.
Επισημαίνω όμως ότι έχουμε ήδη δει τι μπορεί να συμβεί όταν ένας πρόεδρος αρνείται να αποδεχθεί την εκλογική του ήττα.
Γι' αυτό και φοβάμαι ότι, όταν έρθει η ώρα της αποχώρησής του, μπορεί να βρεθούμε αντιμέτωποι με μια νέα, ακόμη σοβαρότερη δοκιμασία των αμερικανικών δημοκρατικών θεσμών.
Για όλους αυτούς τους λόγους, την Τρίτη δεν έχουμε απλώς ενδιάμεσες εκλογές μιας ξένης χώρας.
Έχουμε μια εκλογική αναμέτρηση με τεράστια διεθνή σημασία.
Γιατί αν οι Ρεπουμπλικανοί διατηρήσουν τον έλεγχο και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου, ο Τραμπ θα συνεχίσει να κυβερνά χωρίς ένα ισχυρό κοινοβουλευτικό αντίβαρο.
Αντίθετα, μια επικράτηση των Δημοκρατικών στη Βουλή ή στη Γερουσία θα μπορούσε να περιορίσει σημαντικά τα περιθώρια της πολιτικής του.
Δεν σημαίνει ότι θα αλλάξει αυτομάτως η αμερικανική πολιτική ούτε ότι ο Τραμπ θα χάσει την προεδρία του.
Σημαίνει όμως ότι θα κριθεί σε σημαντικό βαθμό η δυνατότητα των αμερικανικών θεσμών να λειτουργήσουν ως αντίβαρο στην εξουσία του.
Και αυτό δεν αφορά μόνο τους Αμερικανούς.
Αφορά την Ευρώπη, τη διεθνή ασφάλεια, την οικονομία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την τεχνολογία και τελικά το μέλλον όλων μας.
Μακάρι να κάνω λάθος ως προς το μέγεθος των κινδύνων που διακρίνω.
Αλλά φοβάμαι ότι έχουμε μπροστά μας μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο για τη δημοκρατία και τη διεθνή σταθερότητα. Καλό Σαββατοκύριακο!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους