Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«SKG στην καρδιά της πόλης», δύο δυνατοί μονόλογοι με φόντο τη Θεσσαλονίκη - Είδαμε την παράσταση Otheatis.gr October 31, 2026 Advertisement Η Βικτωρία Ιωσηφίδου είδε την παράσταση στη Ζώγια και γράφει τις δικές της εντυπώσεις SKG%204 Στην καρδιά της πόλης, στον ζεστό και πάντα φιλόξενο χώρο της Ζώγιας, που εγγυάται την ποιότητα και τον πολιτισμό, απολαύσαμε την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου δύο εξαιρετικούς μονολόγους από τον Κωνσταντίνο Ραβνιωτόπουλο. ✎ ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΙΩΣΗΦΙΔΟΥ Εκεί, όπου οι θεατές στέκονται μόλις μία ανάσα από τους καλλιτέχνες και η ενέργεια ρέει άμεσα και μεταδίδεται αβίαστα ανάμεσά τους, κορυφώνοντας το συναίσθημα.

Το «ΦΥΛΛΑΔΙΑ ΑΝΤΙ ΣΤΕΦΑΝΩΝ» είναι ο πρώτος μονόλογος, που έγραψε ο Παναγιώτης Γκούβερης.

Πρόκειται για την ιστορία του Φυλλάδιου, ενός ταπεινού, πολυκουρασμένου μεσόκοπου άντρα, που μοιράζει όλη του τη ζωή φυλλάδια εδώ κι εκεί, από δρόμο σε δρόμο και από οικοδομή σε οικοδομή.

Και μοίρασε και μοίρασε και μοίρασε... ώσπου αγανάκτησε και απηύδησε! Έφτασε στο αμήν και τώρα θέλει να τα σπάσει και να τα διαλύσει όλα, να μην τα βλέπει και να μην τα ακούει πια.

Τους δρόμους, τις γωνίες, τις διαβάσεις, τα κτίρια, ακόμα και τον ίδιο τον Λευκό Πύργο, όλα τα σιχάθηκε, μαζί με τη δουλειά του! SKG%202 Πρόκειται για μια θλιβερή ιστορία, όπου ο συγγραφέας αριστοτεχνικά μεταδίδει την πίκρα και το εξαντλημένο συναίσθημα ενός ανθρώπου απογοητευμένου από τη ζωή. Ο Φυλλάδιος είναι λυπημένος και απελπισμένος. Ο Κωνσταντίνος Ραβνιωτόπουλος υιοθετεί τις χαμηλές του νότες και τις θλιβερές του αποχρώσεις και, επιστρατεύοντας όλα τα εκφραστικά του μέσα, πλάθει έναν Φυλλάδιο βαθιά ανθρώπινο.

Τι καλός που είναι! Απόλυτη σιγή επικρατεί, καθώς το κοινό παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, αναμένοντας την εξέλιξη της ιστορίας.

Κι ο Κωνσταντίνος βυθίζεται βαθιά στον ρόλο, θλίβεται, σκοτεινιάζει και, μέσα από μια δυνατή επικοινωνία, κατακτά τους θεατές.

Οι «ΚΙΤΡΙΝΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ» της Μαρίας Τσιρωνά είναι ο δεύτερος μονόλογος.

Είναι η αστειότατη ιστορία του Κώστα ( συνονόματου του ηθοποιού!), ενός μεγαλοδικηγόρου με δικό του γραφείο, ενός καταξιωμένου τύπου που έχει τα πάντα. Ο Κώστας απολαμβάνει την όμορφη ζωή του και το μόνο που τον απασχολεί είναι πως άρχισε να κάνει πια λίγη κοιλίτσα και κάτι πρέπει να γίνει για να την χάσει και να παραμείνει κοντά στην τελειότητα! Η μεγάλη του αδυναμία είναι το Μαρινάκι, η γυναίκα του (αχ, αυτή η γυναίκα του!), που την έχει στα όπα όπα.

Πρωί, βράδυ, απόγευμα και μεσημέρι, όλο γι' αυτήν μιλάει και όλο της παίρνει δώρα από τα γνωστά καταστήματα του κέντρου.

Ρουχαλάκια, τσάντες, αξεσουάρ και εσώρουχα, ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς.

Ναι, αυτή είναι όλος του ο κόσμος! Το Μαρινάκι του, το Μαρινάκι, το Μαρινάκι! Ώσπου μια μέρα η Μαρίνα τον εγκαταλείπει.

Κι εκείνος αποφασίζει να μας αφηγηθεί την ιστορία του. SKG%203 Αυτή τη φορά δεν έχουμε μια θλιβερή ιστορία, αλλά μια πέρα για πέρα κωμική αφήγηση.

Όλες οι περιγραφές της κοινής τους ζωής, της εμφάνισής τους, της σχέσης τους, αλλά και όσα συμβαίνουν μια μέρα που ο Κώστας παίρνει ένα μπουκέτο κίτρινες τουλίπες για να τις χαρίσει στη Μαρίνα, αφού αυτό είναι το αγαπημένο της χρώμα και το αγαπημένο της λουλούδι, συνθέτουν μια απολαυστική ιστορία.

Η συγγραφέας δίνει εδώ μια εκ διαμέτρου αντίθετη χροιά σε σχέση με τον πρώτο μονόλογο, εντελώς εύθυμη, διανθισμένη με άφθονο πηγαίο χιούμορ! Και εδώ ο Κωνσταντίνος, με τη μεγάλη του εμπειρία στο stand-up comedy, βρίσκεται πραγματικά στο στοιχείο του.

Και να οι γκριμάτσες, και να οι χειρονομίες, και να οι μιμήσεις του Μαρινακίου! Γιατί αυτή η τσαπερδόνα βρίσκεται πραγματικά παντού, καθώς ο Κωνσταντίνος μάς τα αφηγείται απολαυστικά.

Όλοι οι θεατές κρέμονται κυριολεκτικά από το στόμα του ηθοποιού, εκπλήσσονται, προβληματίζονται, ξεκαρδίζονται και απολαμβάνουν την κάθε στιγμή! Ο ηθοποιός τα δίνει πραγματικά όλα, σε μια μεγάλη κατάθεση ψυχής.

Οι δύο ιστορίες έχουν ως κοινό σημείο αναφοράς τη Θεσσαλονίκη, την πολύπαθη αυτή πόλη που όλοι αγαπάμε και δεν αλλάζουμε με τίποτα. Η Εγνατία, η Τσιμισκή, η Βενιζέλου, η Βασιλέως Ηρακλείου, ο Λευκός Πύργος και πολλά ακόμη τοπωνύμια παρεμβάλλονται στην αφήγηση, για να μας ταξιδέψουν σε κάθε γωνιά της.

Και στο τέλος, με ένα κόκκινο καμπριολέ και ένα εξαιρετικό εύρημα του Κωνσταντίνου, οι δύο ιστορίες ενώνονται και οι ήρωες συναντιούνται μοιραία! SKG%205 Και τους δύο μονολόγους σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Ραβνιωτόπουλος, δίνοντας στον καθένα την ανάλογη απόχρωση.

Από τους σοβαρούς και μουντούς τόνους του πρώτου, στην πολύχρωμη ( ή μήπως κατακίτρινη;) απογείωση του δεύτερου, με το κοινό να ξεσπά συνεχώς σε γέλια.

Ήταν μια ερμηνεία 90 λεπτών, γεμάτη συναίσθημα, γεμάτη ζωή, γεμάτη Θεσσαλονίκη! Να που δεν γράφτηκαν για αυτή τη φτωχομάνα μόνο τραγούδια.

Γράφτηκαν και ωραία θεατρικά έργα, για να μας πάρουν αγκαλιά, να μας ταξιδέψουν στους δρόμους της, να μας συνεπάρουν και να μας συγκινήσουν.

Για όσους δεν πρόλαβαν να παρακολουθήσουν την παράσταση, αναμένονται νέες παραστάσεις τον Ιανουάριο.

Κωνσταντίνε, περιμένουμε με αγωνία να σε ξαναδούμε και να σε ξαναπολαύσουμε.

Ήσουν υπέροχος! Συντελεστές: Σκηνοθεσία και ερμηνεία: Κωνσταντίνος Ραβνιωτόπουλος | Συγγραφείς: ΦΥΛΛΑΔΙΑ ΑΝΤΙ ΣΤΕΦΑΝΩΝ Παναγιώτης Γκούβερης | ΚΙΤΡΙΝΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ Μαρία Τσιρωνά

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους