Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΑΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΝΕ; Το λέει σήμερα ο #Εισαγγελάτος στην τηλεόραση… «Εξοπλιστείτε, προμηθευτείτε τρόφιμα, νερό, φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης.

Φροντίστε να είστε αυτάρκεις για τις επόμενες ημέρες». Κυβερνήσεις σε ολόκληρο τον πλανήτη καλούν τους πολίτες να προετοιμαστούν για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, με αποθέματα που θα επαρκούν από 3 έως 10 ημέρες.

Και οι δικαιολογίες; Κυβερνοεπιθέσεις, ακραία καιρικά φαινόμενα, διακοπές ηλεκτροδότησης, κατάρρευση βασικών υποδομών… Πολύ ωραία όλα αυτά.

Μόνο που υπάρχει μια λεπτομέρεια.

Από πότε τόσες κυβερνήσεις, σε διαφορετικές ηπείρους, αισθάνονται την ανάγκη να προετοιμάσουν τους πληθυσμούς τους για καταστάσεις γενικευμένης κρίσης; Και γιατί αυτή η προετοιμασία αποκτά ολοένα μεγαλύτερη δημοσιότητα σε μια περίοδο που οι γεωπολιτικές συγκρούσεις κλιμακώνονται, οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί αυξάνονται και οι μεγάλες δυνάμεις βρίσκονται σε διαρκή αντιπαράθεση; Δεν ξέρω αν παρακολουθούμε ακόμη ένα παιχνίδι οικονομικής κερδοσκοπίας, όπου ο φόβος μετατρέπεται σε χρηματιστηριακό εργαλείο, με σορταρίσματα, ανακατατάξεις κεφαλαίων και τεράστια κέρδη για όσους γνωρίζουν πότε να αγοράσουν και πότε να πουλήσουν.

Ή αν παρακολουθούμε κάτι πολύ πιο σκοτεινό.

Τη σταδιακή, μεθοδική ψυχολογική προετοιμασία των κοινωνιών για το ενδεχόμενο ενός γενικευμένου πολέμου.

Γιατί ένας παγκόσμιος πόλεμος δεν αρχίζει απαραίτητα τη στιγμή που πέφτει η πρώτη βόμβα.

Μπορεί να έχει προηγηθεί μια μακρά περίοδος πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής προετοιμασίας.

Πρώτα καλλιεργείται η ανασφάλεια.

Έπειτα ο φόβος.

Στη συνέχεια η διαρκής αίσθηση απειλής.

Και κάποια στιγμή αυτό που μέχρι χθες φάνταζε αδιανόητο αρχίζει να παρουσιάζεται ως αναπόφευκτο.

Δεν ισχυρίζομαι ότι διαθέτω αποδείξεις για κάποιο μυστικό σχέδιο.

Αλλά αρνούμαι να αντιμετωπίζω τέτοιες εξελίξεις αποκομμένες από όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Και το σημαντικότερο; Όταν οι κυβερνήσεις μιλούν για ετοιμότητα απέναντι σε κάθε πιθανή κρίση, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών συγκρούσεων, γιατί τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ προβάλλουν κυρίως τις κυβερνοεπιθέσεις και τις φυσικές καταστροφές; Γιατί να μη συζητήσουμε ανοιχτά και το ενδεχόμενο του πολέμου; Προσωπικά, δεν μπορώ να αποκλείσω ότι όλα αυτά αποτελούν προάγγελο μιας πολύ μεγαλύτερης σύγκρουσης.

Και αν πράγματι συμβαίνει κάτι τέτοιο, δεν θα μας το ανακοινώσουν απαραίτητα με σειρήνες και διαγγέλματα.

Μπορεί να μας το σερβίρουν σιγά σιγά, ύπουλα, με το γάντι.

Μέχρι να συνηθίσουμε στην ιδέα.

Μέχρι ο φόβος να γίνει καθημερινότητα και ο πόλεμος να παρουσιαστεί ως αναγκαιότητα.

Γιατί τελικά το ερώτημα δεν είναι μόνο για πόσες ημέρες πρέπει να έχουμε τρόφιμα στα ντουλάπια μας. Το ερώτημα είναι τι ακριβώς γνωρίζουν, τι φοβούνται και για ποιο ενδεχόμενο μας προετοιμάζουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους