Πολλοί λένε «είμαστε αυτό που τρώμε». Πολλοί λένε «είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε». Και έρχομαι και σου λέω: είμαστε αυτό που τρώμε, είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε και είμαστε αυτό που αισθανόμαστε...
Πολλοί λένε «είμαστε αυτό που τρώμε». Πολλοί λένε «είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε». Και έρχομαι και σου λέω: είμαστε αυτό που τρώμε, είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε και είμαστε αυτό που αισθανόμαστε.
Είναι και τα τρία το πακέτο.
Γιατί μπορείς να τρως ζωντανή τροφή, να κάνεις ωμοφαγία, να τρως καθαρά, και πάρα πολύ προσοχή.
Αλλά να έχεις μια τόσο τοξική σκέψη και ένα τόσο τεράστιο εγώ, που τζάμπα που τα τρως.
Πίστεψέ με, τζάμπα που τα τρως.
Ταυτόχρονα, όμως, μπορείς να έχεις μια πολύ θετική σκέψη και να είσαι μόνο με τη δήλωση ότι «ό,τι τρώω είναι ευλογημένο» και τα λοιπά, αλλά να τρως σκουπίδια.
Και πάλι υπάρχει θέμα.
Ταυτόχρονα, μπορείς να τρως ωμοφαγία, ζωντανό νερό, να είσαι vegan, να προσέχεις, να προσπαθείς και με τη σκέψη σου να είσαι στο θετικό.
Και ταυτόχρονα το σώμα σου να αισθάνεται χάλια που τρως μπρόκολο, που τρως γεμιστά, που τρως σαλάτα.
Και πάλι κάνεις μια τρύπα στο νερό.
Γι' αυτό, αγαπημένες μου ψυχές, χρειάζεται να αγκαλιάζουμε και τα τρία.
Να βλέπουμε τι τρώμε.
Να νιώθουμε πώς αισθανόμαστε.
Να παρατηρούμε τι σκεφτόμαστε.
Γιατί το φυσικό σώμα είναι ο ναός της ψυχής.
Είναι το σπίτι μας.
Και είναι πάρα πολύ σημαντικό, λοιπόν, να προσέχουμε και τα τρία αυτά.
Και να μην μπούμε σε έπαρση όταν έχουμε μόνο το ένα και να λέμε πως μόνο αυτό λύνει τα πάντα.
Γιατί το ακούω συνέχεια και αυτό. «Από τη στιγμή που είμαι ωμοφάγος και προσέχω και είμαι με την ωμοφαγία, τα έχω λύσει όλα». Ή: «Από τη στιγμή που είμαι θετικός στη σκέψη μου, τα έχω λύσει όλα». Μπούρδες.
Είναι και τα τρία.
Και εκτός από τα τρία αυτά, που είναι πάρα πολύ δυνατά, να ακούμε και την ψυχή μας, την καθοδήγηση της ψυχής μας. Το κυριότερο, μπορώ να πω. Με αγάπη, Ίμα
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους