Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πολλές φορές μετανιώνουμε για τα άσχημα λόγια που λέμε σε στιγμές έντασης.

Πολλοί τα θεωρούν δικαιολογημένα όταν υπάρχει αυτό που λέμε δικαιολογημένη αγανάκτηση, δηλαδή όταν προκαλείται από την προηγούμενη ιδιαίτερα βάναυση συμπεριφορά του άλλου, που τα δέχεται.

Είναι φορές που η υπομονή ξεπερνιέται και δεν μπορείς να μην εκραγείς.

Όμως θαυμάζω τους ανθρώπους που μέσα στον πανικό μπορούν να διαχειριστούν καταστάσεις, να κάνουν το ουσιώδες και να μην παρεκτραπούν.

Το πετυχαίνουν γιατί έμαθαν να αυτοσυγκρατούνται μέσα από την πειθαρχία του μυαλού τους και της μη εκδήλωσης ανεπίτρεπτων ακραίων συναισθημάτων, προσβολής του άλλου υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

Αυτό είναι μια νίκη του μυαλού τους και της ευγένειας της προσωπικότητάς τους, που κατακτιέται με μεγάλο κόπο και προσπάθεια.

Τα άσκημα λόγια δεν καίγονται ποτέ, παραμένουν και πληγώνουν για πάντα.

Όση προσπάθεια συγχώρεσης και να κάνεις, η πληγή παραμένει βαθιά και ανεπούλωτη.

Γι αυτό οι συνετοί άνθρωποι είναι πάντοτε αξιοθαύμαστοι, γιατί επιλέγουν τη σύνεση μέσα στο χάος με διαρκή επικέντρωση της λογικής σκέψης στην ωφέλεια προς τον συνάνθρωπο.

Που δεν αξίζει ούτε και λεκτικά ότι και να έγινε να τον εξουθενώσεις και να τον κακοποιήσεις, μειώνοντάς τον και προσβάλλοντάς τον επονείδιστα.

Προχθές η γυναίκα που αποκεφαλίστηκε από τον στυγνό ισλαμιστή δολοφόνο σε εκκλησία της Νίκαιας στη Γαλλία, μετέδωσαν τα μέσα ενημέρωσης, πριν εκπνεύσει, είπε μεταφερόμενη με το ασθενοφόρο στο νοσοκομείο: Να πείτε στα παιδιά μου ότι τα αγαπώ.

Απίστευτο ανθρώπινο μεγαλείο ψυχής, ευγένειας και αγάπης.

Γιατί πάντα υπάρχουν υπέροχοι άνθρωποι που στις μεγάλες στιγμές μας δείχνουν το δρόμο.

Κι όσο θα υπάρχει η ανθρωπιά ποτέ η ελπίδα για ένα καλύτερο κόσμο δεν μπορεί να σβήσει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους