Η μετωπική σύγκρουση ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τον πρώην πρόεδρό του, Αλέξη Τσίπρα, περνά πλέον σε φάση ανοιχτού πολιτικού πολέμου, μετά τις οξύτατες δηλώσεις της Κουμουνδούρου με αφορμή την ομιλία του...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η δημόσια αντιπαράθεση δεν αποτυπώνει απλώς ένα διαζύγιο, αλλά μια βαθιά κρίση ταυτότητας, όπου το διακύβευμα της επιβίωσης μετατρέπεται σε έναν αδυσώπητο αγώνα για την πολιτική κληρονομιά, τα βουλευτικά έδρανα και την κρατική χρηματοδότηση του χώρου.

Η σπίθα που άναψε τη νέα φωτιά ήταν η αποστροφή του Αλέξη Τσίπρα -ηγούμενου πλέον του δικού του κόμματος, της ΕΛΑΣ- ο οποίος δήλωσε υποτιμητικά πως «το διακύβευμα δεν είναι να κρατήσουν την κρατική χρηματοδότηση και κάποια βουλευτικά έδρανα κάποιοι». Παράλληλα, η αναφορά του σε «σκουριασμένα μυαλά και σκουριασμένες ταμπέλες» εκλήφθηκε ως ευθεία βολή κατά της τωρινής ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Η απάντηση του εκπροσώπου Τύπου της Κουμουνδούρου, Γιώργου Παναγιωτόπουλου, ήταν αναπάντεχα σκληρή, ζητώντας έμμεσα ανασκευή και κάνοντας λόγο για ένα «γλωσσικό ατόπημα» που ελπίζει να διορθωθεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε στην αντεπίθεση κατηγορώντας τον πρώην πρωθυπουργό για υπονόμευση του κύρους της Βουλής —παρομοιάζοντας μάλιστα τέτοιες ρητορικές με το ιστορικό λάθος της αποχής της Αριστεράς το 1946— ενώ άφησε αιχμές για προώθηση μιας επικίνδυνης «Δημοκρατίας των χορηγών». Παράλληλα, από την Κουμουνδούρου σημειώθηκε με νόημα ότι, αν και εξωκοινοβουλευτικό, το κόμμα του κ. Τσίπρα απολαμβάνει δυσανάλογα μεγάλη προβολή στα τηλεοπτικά παράθυρα, την ώρα που το ίδιο επέλεξε να γυρίσει την πλάτη στο φεστιβάλ του «Κόκκινου» και της «Αυγής». Η εικόνα που εκπέμπει αυτή η αντιδικία είναι τουλάχιστον αποκαρδιωτική για τον προοδευτικό κόσμο, θυμίζοντας ένα θέατρο του παραλόγου όπου οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί με όρους πολιτικού καιροσκοπισμού.

Ο άνθρωπος που για δύο χρόνια επέλεξε τη στρατηγική της απόλυτης σιωπής, παραμένοντας στα πίσω έδρανα της Βουλής ως απλός βουλευτής, εμφανίζεται σήμερα ως ο κήρυκας της αντισυστημικής ανανέωσης, καταγγέλλοντας τις «καρέκλες» και τις επιχορηγήσεις πάνω στις οποίες έχτισε την πολιτική του κυριαρχία.

Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Παναγιωτόπουλος κατηγόρησε ανοιχτά τον Αλέξη Τσίπρα για πολιτική αντιγραφή του Στέφανου Κασσελάκη, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι η ρητορική περί «σκουριασμένων ταμπελών» ανήκει αυτούσια στον διάδοχό του.

Με αυτόν τον τρόπο, ο κ. Τσίπρας επιχειρεί να βαφτίσει το παλιό ως καινούργιο, ενώ το νέο του εγχείρημα στελεχώνεται σταδιακά από τα ίδια ακριβώς πρόσωπα που αποχώρησαν από την Κουμουνδούρου, δημιουργώντας έναν «ΣΥΡΙΖΑ 2», όπου αλλάζει το λογότυπο αλλά η πολιτική ουσία παραμένει αναλλοίωτη.

Από την άλλη πλευρά, ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ αμύνεται με υψηλούς τόνους, επιστρατεύοντας βαριές ιστορικές αναφορές, από τον εμφύλιο μέχρι τους «Κωλέττηδες». Πίσω όμως από τη θεσμική του οργή κρύβεται ο υπαρξιακός φόβος της πολιτικής εξαφάνισης.

Η πραγματική αιτία της σύγκρουσης είναι η άρνηση του επίσημου κόμματος να αυτοδιαλυθεί και να παραδώσει τα κλειδιά, τα έδρανα και τους πόρους του στο νέο σχήμα του πρώην αρχηγού του.

Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν και τις δύο πλευρές σε πτωτική τροχιά, ο εμφύλιος αυτός μοιάζει με μάχη για το ποιος θα επικρατήσει επί των ερειπίων. Ο Αθέατος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους