Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχει ένας άνθρωπος τη νύχτα που κυκλοφορεί στους ερημικούς δρόμους και μεταμορφώνει αθόρυβα το αστικό τοπίο.

Την ώρα που η πόλη κοιμάται, αυτός ο αφανής «καλλιτέχνης» αναλαμβάνει δράση, καθαρίζοντας τους τοίχους από τα "tags". Πρόκειται για γρήγορες, μονοχρωματικές υπογραφές με σπρέι ή μαρκαδόρο.

Για τον ανυποψίαστο περαστικό μοιάζουν με μουτζούρες, αλλά για την κοινότητα των γκραφιτάδων αποτελούν έναν κώδικα επικοινωνίας, έναν τρόπο να πουν «ήμουν εδώ» και να κερδίσουν αναγνωρισιμότητα.

Αν και το ευρύ κοινό συχνά διαχωρίζει αυτές τις υπογραφές από την τέχνη και τις κατατάσσει καθαρά στην κατηγορία του βανδαλισμού ή της ρύπανσης, από την πλευρά της κουλτούρας του δρόμου, τα tags είναι γκράφιτι.

Μάλιστα, αποτελούν την πιο αυθεντική, αρχική και ιστορική του μορφή, πάνω στην οποία χτίστηκε ολόκληρο το κίνημα.

Ενώ η λέξη «γκράφιτι» φέρνει συνήθως στο μυαλό μεγάλα, περίτεχνα και πολύχρωμα καλλιτεχνικά έργα (murals), οι ιστορικοί της street art γνωρίζουν καλά ότι η βάση των πάντων βρίσκεται σε αυτές ακριβώς τις ακατάληπτες γραμμές.

Έτσι, καθώς ο νυχτερινός αυτός επισκέπτης σβήνει τις υπογραφές, δημιουργείται μια αόρατη σύγκρουση ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους: από τη μία πλευρά, η ανάγκη της κοινωνίας για καθαρούς δημόσιους χώρους, και από την άλλη, η ανάγκη των γκραφιτάδων να αφήσουν το δικό τους στίγμα στην πόλη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους