🎃😂 Ο άντρας μου είπε: «Halloween θα γίνει μόνο πάνω από το πτώμα μου!» Όμως το ίδιο βράδυ τον βρήκα ξαπλωμένο μέσα σε ένα φέρετρο στη μέση του σαλονιού. Αλλά ο πραγματικός εφιάλτης γι’ αυτόν άρχισε...
🎃😂 Ο άντρας μου είπε: «Halloween θα γίνει μόνο πάνω από το πτώμα μου!» Όμως το ίδιο βράδυ τον βρήκα ξαπλωμένο μέσα σε ένα φέρετρο στη μέση του σαλονιού.
Αλλά ο πραγματικός εφιάλτης γι’ αυτόν άρχισε όταν έφτασαν οι γείτονες! 😱👻 Ο άντρας μου, ο Όσκαρ, είναι εξήντα εννέα χρονών.
Είμαστε παντρεμένοι εδώ και σαράντα δύο χρόνια, και όλο αυτό το διάστημα έχω καταλάβει ένα πολύ σημαντικό πράγμα. Ο Όσκαρ μισεί τις γιορτές. Τα Χριστούγεννα παραπονιέται ότι το χριστουγεννιάτικο δέντρο ρίχνει τις βελόνες του. Το Πάσχα παραπονιέται ότι τα αυγά έχουν ακριβύνει.
Και στα δικά του γενέθλια παραπονιέται ότι τα κεράκια πάνω στην τούρτα είναι περισσότερα από την ίδια την τούρτα.
Αλλά περισσότερο απ’ όλα μισεί το Halloween. — Μπεατρίς, εξήγησέ μου γιατί οι μεγάλοι άνθρωποι φοράνε γελοίες στολές! — με ρώτησε το πρωί της 31ης Οκτωβρίου. — Για να διασκεδάσουν, αγάπη μου. — Στην ηλικία μας, διασκέδαση είναι να ξυπνάς το πρωί και να μη σε πονάει τίποτα! Είμαι εξήντα πέντε χρονών, αλλά δεν είχα καμία πρόθεση να σταματήσω να γιορτάζω.
Φέτος είχα αποφασίσει να καλέσω μερικούς γείτονες, να ψήσω μια κολοκυθόπιτα και να στολίσω το σαλόνι.
Όμως ο Όσκαρ ήταν κατηγορηματικά αντίθετος. — Κανένας καλεσμένος! — Μόνο λίγοι άνθρωποι! — Καμία στολή! — Έστω ένα αστείο καπέλο! — Μπεατρίς! Halloween σε αυτό το σπίτι θα γίνει μόνο πάνω από το πτώμα μου! Ανασήκωσα τους ώμους. — Εντάξει, αγάπη μου.
Μόνο να με προειδοποιήσεις εγκαίρως, για να προλάβω να αγοράσω λουλούδια.
Μετά το πρωινό πήγα να ψωνίσω τρόφιμα.
Πριν φύγω, άκουσα τον άντρα μου να μιλάει στο τηλέφωνο με τον φίλο του, τον Φρίντριχ. — Ναι, απόψε.
Όλα είναι έτοιμα.
Δεν υποψιάζεται τίποτα. — Ποια δεν υποψιάζεται τίποτα; — ρώτησα. Ο Όσκαρ τινάχτηκε. — Καμία! — Τι σχεδιάζετε πάλι; — Αντρικές υποθέσεις! Χαμογέλασα ειρωνικά.
Ύστερα από σαράντα δύο χρόνια γάμου είχα καταλάβει ότι όταν δύο συνταξιούχοι μιλούν για «αντρικές υποθέσεις», συνήθως πρόκειται για ψάρεμα ή για την αγορά κάποιου εντελώς άχρηστου πράγματος.
Γι’ αυτό έφυγα ήσυχη.
Επέστρεψα περίπου στις πέντε το απόγευμα.
Μέσα στο σπίτι επικρατούσε μια ύποπτη ησυχία.
Συνήθως ο Όσκαρ έβλεπε τηλεόραση τόσο δυνατά, που ο σκύλος των γειτόνων άρχιζε να γαβγίζει στον ρυθμό των διαφημίσεων. — Όσκαρ;! Κανείς δεν απάντησε.
Μπήκα στο σαλόνι.
Και πάγωσα.
Στη μέση του δωματίου στεκόταν ένα τεράστιο ξύλινο φέρετρο.
Με μεταλλικές λαβές.
Με ένα λευκό μαξιλάρι.
Και μέσα ήταν ξαπλωμένος ο άντρας μου.
Φορούσε μαύρο κοστούμι, κόκκινη κάπα και ψεύτικους κυνόδοντες βρικόλακα.
Τα χέρια του ήταν σταυρωμένα πάνω στο στήθος.
Πάνω στην κοιλιά του υπήρχε ένα σημείωμα: «ΕΔΩ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΤΟΝ ΒΑΣΑΝΙΣΕ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΤΗΣ». Τον κοίταξα για μερικά δευτερόλεπτα.
Ύστερα είπα ήρεμα: — Αγάπη μου, αν πραγματικά πέθανες, σε προειδοποιώ: εγώ τους καλεσμένους θα τους προσκαλέσω έτσι κι αλλιώς. Ο Όσκαρ δεν κουνήθηκε. — Και την τηλεόρασή σου θα τη χαρίσω στον ανιψιό μας.
Το ένα του φρύδι τινάχτηκε. — Και τη συλλογή σου με τα περιοδικά ψαρέματος θα την πετάξω.
Ο άντρας μου άνοιξε λίγο το ένα μάτι. — Μόνο τόλμησε! Ξέσπασα σε γέλια.
Αλλά εκείνη τη στιγμή χτύπησε το κουδούνι.
Στην πόρτα στέκονταν οι γειτόνισσές μας, η εβδομηντάχρονη Χίλντα και η εξηνταοκτάχρονη Μάρτα.
Είχαν φέρει μπισκότα. — Μπεατρίς, περνούσαμε απ’ έξω και είδαμε από το παράθυρο… — άρχισε η Χίλντα.
Κοίταξε πάνω από τον ώμο μου.
Είδε το φέρετρο.
Και ούρλιαξε: — ΘΕΕ ΜΟΥ! ΠΕΘΑΝΕ Ο ΟΣΚΑΡ;! — Όχι, αυτός… Αλλά η Μάρτα είχε ήδη αρπάξει το τηλέφωνό της. — ΘΑ ΤΟ ΠΩ ΑΜΕΣΩΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ! — Μάρτα, περίμενε! Πολύ αργά.
Είχε ήδη καλέσει τον Φρίντριχ. — Έλα αμέσως! Ο Όσκαρ είναι ξαπλωμένος μέσα σε φέρετρο! Γύρισα προς τον άντρα μου. — Όσκαρ, σήκω αμέσως! Εκείνος συνέχισε να μένει εντελώς ακίνητος.
Έσκυψα κοντά στο αυτί του. — Αν δεν σηκωθείς τώρα, θα πω σε όλους ότι κοιμάσαι φορώντας κάλτσες με παπάκια! Ο άντρας μου σφύριξε μέσα από τα δόντια του: — Μη μου χαλάς την παράσταση! Και τότε κατάλαβα: είχε αποφασίσει να συνεχίσει τη φάρσα του μέχρι τέλους.
Αλλά ο Όσκαρ δεν ήξερε ακόμη ότι σε μισή ώρα το σπίτι μας θα γέμιζε γείτονες και ότι η ιδιοφυής προσπάθειά του να αποφύγει το Halloween θα μετατρεπόταν στην πιο θορυβώδη γιορτή των σαράντα δύο χρόνων του γάμου μας! 👇 Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ! 👇
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους