Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Χριστιανόπουλος κατά την γνώμη μου δεν ήταν σπουδαίος ποιητής*. Στα παπάρια μας η γνώμη σου θα πεις και θα έχεις και δίκιο αλλά αυτή είναι.

Η γενναιότητά του και το τσαγανό ήταν πιστεύω σπουδαιότερα της ποίησής του.

Η απαξίωσή του για τους θεσμούς επίσης.

Και βέβαια σπουδαιότερη όλων ήταν η ανάγκη (μας) να υπάρξει ένας τέτοιος ποιητής.

Που σε μια εποχή αμείλικτη να υπερασπιστεί μια παράνομη, αδέσποτη κάβλα.

Να πει είμαστε εδώ.

Υπάρχουμε και πεινάμε ο ένας για τον άλλον. *Ο Ασλάνολγου κατάφερε να καρφώσει στην καρδιά τι σημαίνει να αγαπάς το λάθος σώμα σε λάθος χρόνο και τόπο, να συνθλίβεσαι σε μια παραμεθόριο ζωής με πολύ σπουδαιότερο για μένα στίχο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους