Original Post

Πλήρες Κείμενο:

31 Οκτωβρίου 1939. Επέτειος συνεργασίας Ναζισμού και Σταλινισμού. Η Πολωνία βρέθηκε ανάμεσα σε δύο εισβολείς, μετά τη συμφωνία Χίτλερ–Στάλιν, που υπέγραψαν την 23η Αυγούστου 1939 στη Μόσχα, ενώπιον του Στάλιν, οι υπουργοί εξωτερικών Ρίμπεντροπ και Μολότοφ.

Η συμφωνία, εκτός του διαμοιρασμού της Ανατολικής Ευρώπης σε ζώνες επιρροής, προέβλεπε με μυστικό πρωτόκολλο τη διχοτόμηση της Πολωνίας.

Εννιά μόλις μέρες μετά, την 1η Σεπτεμβρίου 1939, η ναζιστική Γερμανία εισβάλλει στην Πολωνία από τα δυτικά και στις 17 Σεπτεμβρίου, ο Κόκκινος Στρατός από τα ανατολικά. 31 Οκτωβρίου 1939.

Ο υπουργός εξωτερικών του Στάλιν, ο Μολότοφ, υπερασπίζεται τη συνεργασία με τη ναζιστική Γερμανία.

Σε ομιλία του στη Μόσχα, ο Βιατσεσλάβ Μολότοφ εξήρε τις νέες φιλικές σχέσεις μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και Γερμανίας και αναφέρθηκε στην ήττα και διάλυση του πολωνικού κράτους.

Δύο αιμοσταγή καθεστώτα, που αργότερα θα πολεμούσαν μεταξύ τους, είχαν συμφωνήσει και διαίρεσαν με στρατιωτική εισβολή την Πολωνία. Χιλιάδες Πολωνοί στρατιωτικοί και πολίτες αιχμαλωτίστηκαν από τους Σοβιετικούς.

Στις 5 Μαρτίου 1940, ο Στάλιν και η ανώτατη σοβιετική ηγεσία ενέκριναν την εκτέλεση Πολωνών κρατουμένων.

Την άνοιξη του 1940, η NKVD, η σοβιετική μυστική αστυνομία, εκτέλεσε περίπου 22.000 Πολωνούς.

Αξιωματικοί, αστυνομικοί, γιατροί, δικηγόροι, εκπαιδευτικοί και δημόσιοι λειτουργοί δολοφονήθηκαν και θάφτηκαν σε μαζικούς τάφους.

Ανάμεσά τους βρίσκονταν άνθρωποι που αποτελούσαν τον πυρήνα της πολωνικής κοινωνίας και του κρατικού μηχανισμού.

Δεν επρόκειτο για μια τυχαία τραγωδία του πολέμου.

Ήταν μια οργανωμένη εκτέλεση, εγκεκριμένη από την κορυφή της σοβιετικής εξουσίας. Τον Απρίλιο του 1943, μετά την αποκάλυψη των μαζικών τάφων στο δάσος του Κατίν, η Μόσχα αρνήθηκε την ευθύνη και κατηγόρησε τη ναζιστική Γερμανία.

Ακολούθησαν δεκαετίες επίσημων ψεμάτων, πολιτικής πίεσης και απόκρυψης της αλήθειας.

Μόλις στις 13 Απριλίου 1990, η Σοβιετική Ένωση αναγνώρισε επίσημα την ευθύνη της NKVD.

Το 1992 ήρθαν στο φως έγγραφα που τεκμηρίωναν την απόφαση της φασιστικής σοβιετικής ηγεσίας υπό τον Στάλιν.

Το έγκλημα του Κατίν αποκαλύπτει τόσο τη βαρβαρότητα, όχι μόνο της σταλινικής ηγεσίας, αλλά και τον κυνισμό ενός καθεστώτος που δολοφόνησε χιλιάδες ανθρώπους και στη συνέχεια επιχείρησε να σβήσει τα ίχνη του εγκλήματος, διαστρεβλώνοντας την ίδια την ιστορία.

Η καταπίεση και το κρατικό έγκλημα επί Στάλιν επιβεβαιώνουν πως η κομμουνιστική ιδεολογία γινόταν άλλοθι για μαζικές εκτελέσεις, ενώ η εξουσία απαιτούσε την αποδοχή του ψέματος ως αλήθεια.

Η ιστορική μνήμη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.

Τα εγκλήματα των Ναζί δεν αθωώνουν τα εγκλήματα του Στάλιν. Και η καταδίκη του σταλινισμού δεν μειώνει ούτε στο ελάχιστο τα εγκλήματα του ναζισμού. ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΡΑΚΚΙΔΗΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους