Κώστας Δαβουρλής: O Μαύρος Πρίγκιπας ❗️❗️ Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους και πιο χαρισματικούς Έλληνες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, κερδίζοντας δικαιωματικά τους τίτλους του «Μαύρου Πρίγκιπα» και...

Πλήρες Κείμενο:

Κώστας Δαβουρλής: O Μαύρος Πρίγκιπας ❗️❗️ Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους και πιο χαρισματικούς Έλληνες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, κερδίζοντας δικαιωματικά τους τίτλους του «Μαύρου Πρίγκιπα» και του «Πελέ της Ευρώπης». Με την απαράμιλλη τεχνική του κατάρτιση, την αίσθηση ελευθερίας στο παιχνίδι του και τις μυθικές απευθείας εκτελέσεις φάουλ, σφράγισε μια ολόκληρη εποχή για το ελληνικό ποδόσφαιρο, αφήνοντας ανεξίτηλη την κληρονομιά του.

Αν ζούσε σήμερα θα ήταν από τους κορυφαίους στην Ευρώπη. Ο Δαβουρλής έγραψε ιστορία και με το εθνόσημο, καθώς έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που κλήθηκε στην Εθνική Ανδρών ενώ αγωνιζόταν σε ομάδα της Β' Εθνικής (την Παναχαϊκή), αποδεικνύοντας το μέγεθος του σπάνιου ταλέντου του.

Από τους σπουδαιότερους επιθετικούς χαφ του ελληνικού ποδοσφαίρου της δεκαετίας του '70. Ο Κώστας Δαβουρλής γεννήθηκε το 1948 στην Αγυιά Αχαΐας και ήταν ένα από τα οχτώ παιδιά της οικογένειας.

Μεγάλωσε φτωχικά στις γειτονιές της Πάτρας, όπου συνήθιζε να παίζει ποδόσφαιρο στις αλάνες με τα παιδιά της γειτονιάς.

Η δυνατότητα που είχε να παίζει χωρίς τη μπάλα στα πόδια τον έκανε μοναδικό.

Ελάχιστοι αμυντικοί μπόρεσαν να τον αντιμετωπίσουν στο «μαν του μαν». Στο χώρο του κέντρου ήταν ο καθοδηγητής της ομάδας και τα φοβερά σε δύναμη σουτ τον έχριζαν σκόρερ την ώρα που οι αντίπαλοι αμυντικοί έψαχναν να βρουν τον παίκτη στον οποίο θα δώσει τη μπάλα.

Είχε την ικανότητα να κρύβει την μπάλα.

Ξεχώριζε για την εξαιρετική του πλαστικότητα στις κινήσεις, την ευχέρεια στο να περνάει τους αντιπάλους σε μικρούς χώρους και την απόλυτη αίσθηση του ρυθμού του παιχνιδιού.

Είχε τρομερή αντίληψη του χώρου (ποδοσφαιρική ιδιοφυΐα) και μοίραζε ασίστ με απίστευτη ευκολία.

Με το αριστερό πόδι κυρίως, μπορούσε να σκοράρει τα πιο δύσκολα γκολ, με βολέ ή πλασέ.

Και τα δύο τα διέθετε αυτός ο χαρισματικός ποδοσφαιριστής, που μεγαλούργησε με τα χρώματα της Παναχαϊκής (της χρυσής εποχής) πριν πάρει μεταγραφή για τον Ολυμπιακό.

Το φτωχόπαιδο της Πάτρας ανέβασε την Παναχαϊκή στην Α΄ Εθνική.

Τα κτυπήματα φάουλ του Δαβουρλή αποτελούσαν μισό γκολ.

Είχε κορυφαία τεχνική στα φάουλ και στα πέναλτι, στέλνοντας την μπάλα εκεί που οι τερματοφύλακες δεν μπορούσαν να αντιδράσουν.

Παρά το γεγονός ότι δεν ήταν καθαρόαιμος σέντερ φορ, είχε εξαιρετική αίσθηση του γκολ, τελειώνοντας την καριέρα του με 230 τέρματα περίπου σε εθνικές κατηγορίες.

Η σχέση του Κώστα Δαβουρλή με την Παναχαϊκή είναι απόλυτα συνυφασμένη, καθώς η ομάδα της Πάτρας ήταν η μεγάλη του αγάπη, το «σπίτι» του και ο σύλλογος που σημάδεψε την ιστορία του.

Τη σεζόν 1972–73, η Παναχαϊκή με ηγέτη τον Δαβουρλή τερμάτισε στην 4η θέση του πρωταθλήματος της Α' Εθνικής και κέρδισε το ιστορικό εισιτήριο για το Κύπελλο UEFA (1973–74), φτάνοντας μέχρι τον 2ο γύρο της διοργάνωσης (αποκλείοντας τη Γκράτσερ και κοντράροντας την ισχυρή Τβέντε). Ήταν η πρώτη φορά που ομάδα της ελληνικής περιφέρειας έβγαινε στην Ευρώπη.

Ο τότε πρόεδρος του Ολυμπιακού, Νίκος Γουλανδρής έδωσε το ποσό των 9.250.000 δραχμών για να τον φέρει στον Πειραιά.

Η πώλησή του στον Ολυμπιακό κατακρίθηκε από τους οπαδούς της Παναχαϊκής, οι οποίοι ζητούσαν την παραίτηση της διοίκησης.

Αντέδρασαν όμως και πολλοί Πειραιώτες που θεωρούσαν αστρονομικό το ποσό.

Όταν τον ρώτησαν γιατί αποφάσισε να πάει στον Ολυμπιακό είπε γιατί το σωματείο του είχε ανάγκη από χρήματα και επειδή ήταν η καλύτερη επιλογή που μπορούσε να κάνει.

Από τα 9.250.000 δραχμές ο Δαβουρλής πήρε το ποσό των 750.000 δραχμών.

Έπαιξε σε 72 αγώνες και σημείωσε 22 γκολ, κατακτώντας το πρωτάθλημα αλλά και το κύπελλο την πρώτη του κιόλας χρονιά στο λιμάνι.

Στις 18 Ιουνίου του 1975, στον τελικό του κυπέλλου με διαιτητή τον Ιταλό Τζιανφράνκο Μενεγκάλι, ο Δαβουρλής αναμετρήθηκε με τον αιώνιο αντίπαλο Παναθηναϊκό των Δημήτρη Σεϊταρίδη, Χάρη Γραμμού, Σπύρου Λιβαθηνού, Τότη Φυλακούρη και αποτέλεσε τον δήμιό του καθώς με δικό του σουτ στο 35΄ ο Ολυμπιακός των Παναγιώτη Κελεσίδη, Γιάννη Γκαϊτατζή, Τάκη Συνετόπουλου, Χούλιο Λοσάντα, στέφθηκε κυπελλούχος Ελλάδος.

Κατέγραψε 11 επίσημες και φιλικές συμμετοχές με το εθνόσημο, πετυχαίνοντας 2 τέρματα.

Υπήρξε μέλος της σπουδαίας ομάδας των Ενόπλων Δυνάμεων που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων το 1969, έχοντας καθοριστική συμβολή μαζί με άλλους σπουδαίους Έλληνες ποδοσφαιριστές της εποχής.

Έφυγε πρόωρα από τη ζωή, προδομένος από την καρδιά του, σε ηλικία μόλις 44 ετών.

Όμως, στην Πάτρα θεωρείται ως ο σπουδαιότερος ποδοσφαιριστής που έβγαλε ποτέ η Αχαΐα.

Οι φίλαθλοι της ομάδας τον φώναζαν «Πελέ», λόγω των εξαιρετικών του επιδόσεων και ξεχώρισε για το ταλέντο του.

Τον θυμούνται για το ποδοσφαιρικό του μυαλό και την απίστευτη ταχύτητα που έδινε στο τερέν,στα πρώτα οκτώ - δέκα μέτρα της κούρσας.

Σε μικρή απόσταση ήταν απίστευτα σβέλτος και αυτό βραχυκύκλωνε τον προσωπικό του αντίπαλο.

Κατά τη διάρκεια των 23 χρόνων που έπαιξε ποδόσφαιρο πέτυχε 223 γκολ σε Α’ και Β΄ Εθνική κατηγορία.

Προς τιμήν του, η φυσική έδρα της Παναχαϊκής στην Αγυιά της Πάτρας (χωρητικότητας 11.321 θέσεων) έχει ονομαστεί επισήμως Γήπεδο Παναχαϊκής «Κώστας Δαβουρλής». Οι ομάδες στις οποίες αγωνίστηκε κατά σειρά είναι οι εξής: • Πανιώνιος Πατρών: Η ομάδα της γειτονιάς του, από την οποία ξεκίνησε σε μικρή ηλικία τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα. • Παναχαϊκή (1964–1974): Η πρώτη και πιο εμβληματική του θητεία, κατά την οποία οδήγησε την ομάδα της Πάτρας από τη Β' Εθνική στην Α' Εθνική και στην ιστορική έξοδο στο Κύπελλο UEFA. • Ολυμπιακός (1974–1977): Πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό του Νίκου Γουλανδρή έναντι του ποσού-ρεκόρ για την εποχή των 9,25 εκατομμυρίων δραχμών.

Με τους «ερυθρόλευκους» κατέκτησε το Νταμπλ (Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδας) το 1975. • Παναχαϊκή (1977–1981): Επέστρεψε στην αγαπημένη του ομάδα για τη δεύτερη θητεία του. • Κόρινθος (1981): Αγωνίστηκε για ένα σύντομο διάστημα στην ομάδα της Κορίνθου. • Παναιγιάλειος (1981–1982): Φόρεσε τη φανέλα της ομάδας του Αιγίου στη Β' Εθνική. • Παναχαϊκή (1982–1985): Η τρίτη και τελευταία του θητεία στην Παναχαϊκή, όπου βοήθησε ξανά τον σύλλογο να επιστρέψει στη μεγάλη κατηγορία. • Α.Ο. Πάτραι (1985–1986): Αγωνίστηκε για μία σεζόν στην άλλη μεγάλη ομάδα της Πάτρας. • Παναιγιάλειος (1986–1987): Επέστρεψε στο Αίγιο όπου και έκλεισε οριστικά την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Παράλληλα, ο Κώστας Δαβουρλής υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελλάδος (1969–1977) με 11 συμμετοχές και 2 γκολ.

Μάλιστα, έγραψε ιστορία καθώς έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που κλήθηκε και αγωνίστηκε στην Εθνική Ανδρών ενώ αγωνιζόταν σε ομάδα της Β' Εθνικής (με την Παναχαϊκή το 1969). Τίτλοι Με τον Ολυμπιακό 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1974-75 1 Κύπελλο Ελλάδας: 1974-75 (κατακτώντας έτσι το Νταμπλ) Με την Παναχαϊκή 3 Πρωταθλήματα Β' Εθνικής: 1968-69, 1981-82, 1983-84 (οδηγώντας την ομάδα ισάριθμες φορές στην άνοδο προς την Α' Εθνική) Με την Εθνική Ενόπλων Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ): 1969

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους