[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα - 
 Αθλητικά - 
 Οικονομία - 
 Ροή

🍃 «Ο Κήπος του Νου» Ο νους είναι σαν ένας κήπος. Κάθε μέρα, χωρίς να το καταλάβουμε, φυτεύουμε μέσα του σπόρους. Μια σκέψη το πρωί, μια ανησυχία το μεσημέρι, ένα «κι αν» το βράδυ. Κι εκείνοι οι...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🍃 «Ο Κήπος του Νου» Ο νους είναι σαν ένας κήπος.

Κάθε μέρα, χωρίς να το καταλάβουμε, φυτεύουμε μέσα του σπόρους.

Μια σκέψη το πρωί, μια ανησυχία το μεσημέρι, ένα «κι αν» το βράδυ.

Κι εκείνοι οι σπόροι, μικροί καθώς είναι, βρίσκουν χώμα και ριζώνουν.

Δεν φταίει ο κήπος.

Δεν φταίει ο ουρανός, ούτε η βροχή.

Εμείς διαλέγουμε τι φυτεύουμε.

Κάθε «μήπως», κάθε «πρέπει», κάθε «τι θα γίνει αν…» είναι σαν αγριόχορτο που του δίνουμε νερό.

Όσο το ποτίζουμε με την προσοχή μας, τόσο θεριεύει.

Όσο το κοιτάμε, τόσο απλώνει τις ρίζες του ως τα βάθη της ψυχής.

Μα όταν σταματήσουμε να το ποτίζουμε, όταν πάψουμε να του μιλάμε, τότε αρχίζει να μαραίνεται.

Γιατί η έγνοια δεν αντέχει τη σιωπή.

Χρειάζεται την φωνή μας για να ζήσει.

Κι όμως να θυμόμαστε κάτι παρήγορο: εκείνοι που έχουν τον πιο ταραγμένο κήπο είναι συχνά οι πιο ευαίσθητες ψυχές.

Είναι εκείνοι που νοιάζονται για όλους, που θέλουν να τα έχουν όλα σωστά, που πονάνε με τον πόνο του άλλου.

Δεν είναι αδιάφοροι.

Είναι άνθρωποι με καρδιά μεγάλη.

Και κάπου εκεί, στο μέγεθος της καρδιάς τους, βρίσκει χώρο κι η έγνοια.

Μα η λύση δεν είναι να πάψεις ν' αγαπάς.

Δεν είναι να κλείσεις την καρδιά σου για να μη σε πονάει.

Η λύση είναι να γίνεις καλός κηπουρός.

Να μάθεις να ξεχωρίζεις τα λουλούδια απ' τ' αγριόχορτα.

Να ποτίζεις ό,τι καρποφορεί και ν' αφήνεις ό,τι σε πνίγει.

Να φιλτράρεις τον νου σου, όπως φιλτράρεις ποιον αφήνεις να μπει στο σπίτι σου.

Δεν ανοίγεις την πόρτα σε κάθε περαστικό.

Έτσι κι ο νους: δεν χρειάζεται ν' ανοίγει σε κάθε σκέψη που χτυπά.

Γιατί η γαλήνη δεν έρχεται όταν λείψουν οι φουρτούνες.

Έρχεται όταν πάψουμε να κρατάμε το τιμόνι στραμμένο πάντα προς την καταιγίδα.

Κι έτσι, σιγά-σιγά, ο κήπος ησυχάζει.

Μένουν λίγα, μα όμορφα: μια ευχή, μια ευχαριστία, μια ελπίδα.

Κι ο άνεμος που περνά, δεν βρίσκει πια τίποτα να ταράξει.

Γιατί ο νους που μαθαίνει να ησυχάζει, γίνεται τόπος προσευχής. 🕊️ 🌻 Εκ της συντακτικής ομάδας του: Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού π. Αθανάσιος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences