Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Fra Bartolomeo (Baccio della Porta, 28 Μαρτίου 1472 - 31 Οκτωβρίου 1517) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης με θρησκευτικά θέματα.

Πέρασε όλη την καριέρα του στη Φλωρεντία μέχρι τα μέσα της δεκαετίας των σαράντα του, όταν ταξίδεψε για να εργαστεί σε διάφορες πόλεις, μέχρι και τη Ρώμη.

Εκπαιδεύτηκε με τον Κόζιμο Ροσσέλι και τη δεκαετία του 1490 έπεσε υπό την επιρροή του Σαβοναρόλα, γεγονός που τον οδήγησε να γίνει Δομινικανός λαϊκός αδελφός το 1500, απαρνούμενος τη ζωγραφική για αρκετά χρόνια.

Συνήθως οι πίνακές του απεικονίζουν στατικές ομάδες μορφών σε θέματα όπως η Παναγία με το Βρέφος και τους Αγίους.

Το 1504 του δόθηκε η εντολή να συνεχίσει τη ζωγραφική προς όφελος του τάγματός του και στη συνέχεια ανέπτυξε ένα ιδεαλισμένο στυλ Υψηλής Αναγέννησης, το οποίο φαίνεται στο έργο του «Όραμα του Αγίου Βερνάρδου» εκείνης της χρονιάς, το οποίο τώρα βρισκόταν σε κακή κατάσταση, αλλά του οποίου «οι φιγούρες και τα υφάσματα κινούνται με μια σεραφική χάρη που πρέπει να είχε εντυπωσιάσει τον νεαρό Ραφαήλ με τη δύναμη της αποκάλυψης». Παρέμεινε φίλος με τον Ραφαήλ και ο ένας επηρέαζε τον άλλον.

Το πορτρέτο του Σαβοναρόλα παραμένει η πιο γνωστή εικόνα του μεταρρυθμιστή. Ο Φρα Μπαρτολομέο ζωγράφισε τόσο με λάδι όσο και με τοιχογραφία, και μερικά από τα σχέδιά του είναι καθαρά σκίτσα τοπίων, τα πρώτα αυτού του είδους από οποιονδήποτε Ιταλό καλλιτέχνη.1472-1517) ήταν Ιταλός ζωγράφος της ακμής της Αναγέννησης.

Γεννήθηκε στο Savignano di Prato της Τοσκάνης και μαθήτευσε στο εργαστήριο του Κόζιμο Ροσσέλλι.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1490, επηρεασμένος έντονα από τα κηρύγματα του Σαβοναρόλα, εισήλθε στο τάγμα των Δομηνικανών και εγκατέλειψε την ζωγραφική μέχρι το 1504, αφού όμως πρώτα φιλοτέχνησε την περίφημη προσωπογραφία του μοναχού.

Το 1504 διατάχθηκε να επανέλθει στην τέχνη του και ορίστηκε επί κεφαλής του εργαστηρίου ζωγραφικής της μονής του Αγίου Μάρκου, όπου μόναζε.

Γεννήθηκε στο Σαβινιάνο ντι Πράτο της Τοσκάνης . Έλαβε το παρατσούκλι Μπάτσιο ντελα Πόρτα («Μπάτσιο της Πύλης»), επειδή το σπίτι του βρισκόταν κοντά στην Πύλη του Σαν Πιερ Γκατολίνι.

Ξεκινώντας από το 1483 ή το 1484, με σύσταση του Μπενεντέτο ντα Μαιάνο , μαθήτευσε στο εργαστήριο του Κόζιμο Ροσσέλι . Το 1490 ή το 1491 ξεκίνησε μια συνεργασία με τον Μαριότο Αλμπερτινέλι . Στα τέλη της δεκαετίας του 1490, ο Μπάτσιο έλκεται από τις διδασκαλίες του Φρα Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα , ο οποίος καταδίκαζε αυτό που θεωρούσε μάταιη και διεφθαρμένη σύγχρονη τέχνη. Ο Σαβοναρόλα υποστήριζε ότι η τέχνη πρέπει να χρησιμεύει ως άμεση οπτική απεικόνιση της Βίβλου για την εκπαίδευση όσων δεν μπορούσαν να διαβάσουν το βιβλίο.

Από το 1498 βρίσκεται το διάσημο πορτρέτο του Σαβοναρόλα, που τώρα βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο του Αγίου Μάρκου στη Φλωρεντία.

Την επόμενη χρονιά του ανατέθηκε μια τοιχογραφία της Παγκόσμιας Κρίσης για το Ospedale di Santa Maria Nuova , η οποία ολοκληρώθηκε από τους Αλμπερτινέλι και Τζουλιάνο Μπουτζαρντίνι όταν ο Μπάτσιο έγινε Δομινικανός μοναχός στις 26 Ιουλίου 1500.

Την επόμενη χρονιά εισήλθε στο μοναστήρι του Αγίου Μάρκου.

Αποκήρυξε τη ζωγραφική για αρκετά χρόνια, και δεν την επανέλαβε μέχρι το 1504, όταν έγινε επικεφαλής του εργαστηρίου του μοναστηριού υπακούοντας στον ανώτερό του.

Εκείνη τη χρονιά ξεκίνησε ένα Όραμα του Αγίου Βερνάρδου για το οικογενειακό παρεκκλήσι του Μπερνάρντο Μπιάνκο στην Μπάντια Φιορεντίνα, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1507.

Λίγο αργότερα, ο Ραφαήλ επισκέφθηκε τη Φλωρεντία και έγινε φίλος με τον μοναχό. Ο Βαρθολομαίος έμαθε την προοπτική από τον νεότερο καλλιτέχνη, ενώ ο Ραφαήλ πρόσθεσε δεξιότητες στο χρωματισμό και τον χειρισμό των υφασμάτων, κάτι που ήταν αισθητό στα έργα που δημιούργησε μετά τη συνάντησή τους.

Με τον Ραφαήλ, διατήρησε τις πιο φιλικές σχέσεις και όταν έφυγε από τη Ρώμη, άφησε στα χέρια του δύο ημιτελείς πίνακες, τους οποίους ο Ραφαήλ ολοκλήρωσε.

Στις αρχές του 1508, ο Μπαρτολομέο μετακόμισε στη Βενετία για να ζωγραφίσει έναν Άγιο Πατέρα, την Αγία Μαρία Μαγδαληνή και την Αγία Αικατερίνη της Σιένα για τους Δομινικανούς του Αγίου Πέτρου Μαρτύρου στο Μουράνο, επηρεασμένους κάπως από τον βενετσιάνικο χρωματισμό.

Καθώς οι Δομινικανοί δεν πλήρωναν για το έργο, το πήρε πίσω στη Λούκα , όπου μπορεί να το δει κανείς σήμερα.

Επίσης στη Λούκα, τον Οκτώβριο του 1509, ζωγράφισε με τον Αλμπερτινέλι ένα βωμό της Παναγίας με το Βρέφος και τους Αγίους για τον τοπικό καθεδρικό ναό . Στις 26 Νοεμβρίου 1510, ο Πιερ Σοδερίνι του παρήγγειλε ένα βωμό για τη Sala del Consiglio της Φλωρεντίας, που τώρα βρίσκεται στο Μουσείο του Αγίου Μάρκου.

Δύο χρόνια αργότερα ολοκλήρωσε ένα άλλο βωμό για τον καθεδρικό ναό της Μπεζανσόν.

Το 1513, πήγε στη Ρώμη, όπου ζωγράφισε έναν πίνακα με τον Πέτρο και τον Παύλο , που τώρα βρίσκεται στην Πινακοθήκη του Βατικανού , ενώ από τα επόμενα χρόνια βρίσκονται ο Ευαγγελιστής του Αγίου Μάρκου στο Παλάτσο Πίτι στη Φλωρεντία και οι τοιχογραφίες στο δομινικανικό μοναστήρι του Πιάν ντι Μουνιόνε, μια φραζιόνα του Φιέζολε, λίγο έξω από τη Φλωρεντία.

Μετά από μια υποσχεμένη Γιορτή της Αφροδίτης για τον Δούκα Αλφόνσο Α' ντ' Έστε της Φεράρα , από την οποία σώζονται μόνο σχέδια, το τελευταίο του έργο είναι μια τοιχογραφία με τον " Νόλι με το μαντρί" επίσης στο Πιάν ντι Μουνιόνε.

Πέθανε στη Φλωρεντία το 1517. __ Ο Βαζάρι για τον Φρα Μπαρτολομέο «Ο Baccio (Μπαρτολομέο) έκανε την πολύ ωραία προσωπογραφία του Fra Girolamo (Σαβοναρόλα) λόγω της μεγάλης του αγάπης γι’ αυτόν» «Επειδή τον είχαν συχνά κατηγορήσει ότι δεν είναι σε θέση να ζωγραφίσει γυμνές μορφές……ζωγράφισε…τον Άγιο Σεβαστιανό γυμνό, με ένα χρώμα που μοιάζει μ’ εκείνο της ανθρώπινης σάρκας, με ευχάριστα χαρακτηριστικά…Όταν όμως το έργο τοποθετήθηκε στην εκκλησία, βρήκαν οι μοναχοί στις εξομολογήσεις ότι οι γυναίκες παροτρύνονταν σε αμαρτωλές σκέψεις από την αισθησιακή απόδοση…Γι’ αυτό απομάκρυναν τον πίνακα από την εκκλησία» (σήμερα στην συλλογή Alaffre στο Bézenac της Γαλλίας). «Ο Φρα Μπαρτολομέο έδινε στους πίνακές του μια τόσο υπέροχη χρωματικότητα και τόσο νέα ομορφιά, που πρέπει να αναφερθεί μαζί μ’ εκείνους που για την τέχνη ήταν αληθινή ευλογία». #FraBartolomeo

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους