(αφιέρωση στον Χρηστος Μανωλης ) Ιταλία: Αυτομείωση τιμών και «προλεταριακές αγορές»! Το κίνημα αυτομείωσης τιμών στην Ιταλία ήταν πράγματι ευρέως διαδεδομένο στα μέσα της δεκαετίας του 1970, με...

Πλήρες Κείμενο:

(αφιέρωση στον Χρηστος Μανωλης ) Ιταλία: Αυτομείωση τιμών και «προλεταριακές αγορές»! Το κίνημα αυτομείωσης τιμών στην Ιταλία ήταν πράγματι ευρέως διαδεδομένο στα μέσα της δεκαετίας του 1970, με κύριο φορέα το Ιταλία: Αυτομείωση τιμών και «προλεταριακές αγορές» Το κίνημα αυτομείωσης τιμών στην Ιταλία ήταν πράγματι ευρέως διαδεδομένο στα μέσα της δεκαετίας του 1970, με κύριο φορέα το αυτόνομο κίνημα (Autonomia Operaia) και τις επιτροπές βάσης, με τις δράσεις να καλύπτουν ενοίκια, λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος, εισιτήρια μέσων μαζικής μεταφοράς και είδη σούπερ μάρκετ.

Συγκεκριμένα γεγονότα και δεδομένα.

Λογαριασμοί ρεύματος: Το 1974, στο πλαίσιο των αυξήσεων τιμών ηλεκτρικού ρεύματος, οι εργαζόμενοι σε περίπου 20 συνοικίες της Ρώμης οργάνωσαν συλλογική «αυτομείωση», πληρώνοντας μόνο 8 λιρέτες ανά κιλοβατώρα αντί για 43 λιρέτες, με αιτιολογία «πληρώνουμε όσα πληρώνουν και τα αφεντικά». Για να αποτρέψουν τη διακοπή ρεύματος, οργάνωναν περιπολίες για να εμποδίσουν τους υπαλλήλους της ΔΕΗ να κόψουν την παροχή. Ενοίκια: Στη συνοικία Magliana της Ρώμης, περίπου 1.200 νοικοκυριά μείωσαν μονομερώς το ενοίκιο κατά 75%, πληρώνοντας μόνο 2.500 λιρέτες ανά δωμάτιο, σε μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις κατά των υψηλών ενοικίων εκείνης της περιόδου.

Σούπερ μάρκετ και «προλεταριακές αγορές»: Στο Mestre και σε άλλες περιοχές, επιτροπές κατά της ακρίβειας διαπραγματεύονταν με σούπερ μάρκετ απαιτώντας «πολιτικές τιμές» για είδη πρώτης ανάγκης (κρέας, ζυμαρικά, γάλα κ.λπ.) και οργάνωναν «απεργίες αγορών» (scioperi della spesa) έξω από καταστήματα, εμποδίζοντας την είσοδο πελατών.

Το 1976, ένα μέλος επιτροπής στην Πάδοβα κατηγορήθηκε ποινικά για «εκβιασμό» επειδή παρέδωσε κατάλογο απαιτούμενων τιμών σε σούπερ μάρκετ.

Οι «προλεταριακές αγορές» συχνά λάμβαναν τη μορφή ομαδικής εισόδου, κατάληψης του μεγαφώνου και ανακοίνωσης «σήμερα όλα δωρεάν», με τους συμμετέχοντες να αποχωρούν με τα προϊόντα.Ο Ιταλός συγγραφέας Dario Fo εμπνεύστηκε από αυτό το φαινόμενο για το έργο του Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!. Η στάση του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (PCI): Το PCI επέκρινε δημόσια αυτές τις δράσεις.

Το 1975, στέλεχος του κόμματος δήλωσε ότι η κατάληψη κατοικιών και η «αυτομείωση τιμών» «εμποδίζουν τη μαζική συμμετοχή» και «περιορίζουν σοβαρά το εύρος της κινητοποίησης». Το 1978, ηγέτης του PCI στο Τορίνο δήλωσε πιο άμεσα: «Σύντροφοι, μερικά από αυτά που ζητάτε (δωρεάν στέγαση, δωρεάν μεταφορές) είναι απλώς ανόητα». Οι οργανωτές του PCI μάλιστα περιφρουρούσαν πορείες για να εμποδίσουν την ένταξη αυτόνομων ομάδων. Αυτό επιβεβαιώνει την αντίθεση μεταξύ του κινήματος και της «ρεφορμιστικής αυταπάτης» του PCI.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους