Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Προειδοποίηση. Οι πολεμολάγνοι και οι στρατόκαυλοι να μη συνεχίσουν το διάβασμα, γιατί στην κατάσταση μου οι κατάρες τους περισσεύουν.

Παρακολουθούσα, πάλι, τη χτεσινή μεγελοιώδη παρέλαση-επίδειξη των όπλων του πολέμου, του χάρου και του ολέθρου και μαύρα σύννεφα κατασκεπάζανε τα εντός μου.

Κι έβλεπα κι εσένα να θαυμάζεις εκστατικά όλα αυτά τα καταστροφικά ταρατατζούμ, χαλαλίζοντας τους τη λόρδα της κοιλιάς σου.

Και ήθελα να σου μιλήσω και να σε ρωτήσω κάποια πράγματα, μπας και καταλάβω κι εγώ γιατί είμαι στη λάθος πλευρά της ιστορίας όταν λέω και ξαναλέω ετούτη την κουβέντα: Αν όντως ο πόλεμος είναι πατήρ πάντων, προτιμώ να είμαι οφανός.

Δείξε μου ένα κράτος στον πλανήτη, ένα μόνο, που να' χει την παλικαριά και την ειλικρίνεια, να μη λέει ότι έχει "υπουργείο εθνικής άμυνας", αλλά να παραδέχεται πως έχει "υπουργείο πολέμου". Δεν θα βρεις ούτε ένα να μου δείξεις.

Διότι όλα τα κράτη, μια χαρά βολεύονται στο αλληλοπαραμύθιασμα των λαών.

Διότι κανένα δεν παραδέχεται ότι η ειρήνη, τίποτε άλλο δεν είναι, παρά το μεσοδιάστημα ανάμεσα σε δυό πολέμους.

Ένα μεσοδιάστημα, αναγκαίο για να ξαναφουλάρουν τα οπλοστάσια με "αμυντικά" όπλα και να ξαναξεκινήσουν οι "αμυντικοί" αλληλοσπαραγμοί και οι κούρσες των εξοπλισμών.

Που είναι, βεβαίως, ευλογημένοι και αγιασμένοι, λούτσα στις αγιαστούρες.

Διότι, στο όνομα του Θεού, έχουνε γίνει, και συνεχίζουν να γίνονται τα φριχτότερα μακελέματα αθρώπων.

Και εφόσον τα μακελέματα είναι θεάρεστα και λαντουρισμένα με αγιασμούς, μακελέματα δεν λογούνται.

Πολύ περισσότερο, αν πίσω από τους μακελάρηδες τρέχουνε ποταμοί χρημάτων, και ζωές ανήμπορων ν' αντιδράσουν κακομοίρηδων ανθρώπων.

Αυτή είναι η αλήθεια όσο και αν πληγώνει.

Και αυτή η αλήθεια, τουλάχιστο εμένα, με σακατεύει όσο με σακάτευε κι εκείνο το τρισάθλιο εμβατήριο του "ειρηνικού" ελληνικού στρατού: "...Κι ο στρατός μας που πήγε στην Κορέα, πολεμώντας για τα ιδανικά, είχε βάψει τους κίτρινους στο αίμα, δείχνοντάς τους τι θα πει ελευθεριά..." Δείξε μου ένα κράτος, που να μην είναι γιουσουφάκι των εμπόρων όπλων και του χάρου, που να μη κολυμπά στις μίζες και στη διαφθορά, που να μην αυγατίζει τις περιουσίες της εξουσίας με λαδώματα κι εγκλήματα, ομορφοσκεπασμένα με το πέπλο της τάχα μου δήθεν "αμυντικής θωράκισης" της χώρας.

Δεν θα βρεις ούτε ένα να μου δείξεις.

Αντίθετα, εγώ έχω να σου δείξω χώρες και χώρες με λαούς δυστυχισμένους, πεινασμένους και απελπισμένους, που ανοίγουν ολοένα και περισσότερες τρύπες στο ζωνάρι τους, προκειμένου να εξοικονομηθούν χρήματα για ν' αγοραστούν νέα όπλα, κι άλλα όπλα, κι ακόμη περισσότερα όπλα.

Εγώ έχω να σου δείξω και μια χώρα όπου πεινασμένοι πολίτες ξεχνούν την πείνα και την δυστυχία τους, μόλις βλέπουν μηχανές θανάτου και καταστροφής, και να δηλώνουν πανέτοιμοι να θυσιάσουν το μέλλον των κοπελιών τους στο βωμό της μίζας που βρωμά μπαρούτι και θάνατο.

Έχω να σου δείξω πολλούς γαϊδάρους, να μοιρολογούνται: "...Και στον πόλεμο όλα για όλα κουβαλούσα πολυβόλα να σκοτώνονται οι λαοί για τ’ αφέντη το φαΐ για τ’ αφέντη το φαί...". Ξέρω, τι ακριβώς ξύνεις, με το ένα χέρι, όση ώρα διαβάζεις τούτες τις αράδες.

Γιατί στο άλλο κρατάς και κατακουνείς τις σημαιούλες της πατρίδας, των Αμερικάνων, του ΝΑΤΟ και, βεβαίως, του Ισραήλ, και εκείνη με τη μαύρη νεκροκεφαλή και τα δυο χιαστί κόκκαλα. Μόνο τη σημαία του Ανθρώπου δεν βαστάς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους