Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάτι. Οτιδήποτε. Οπουδήποτε. Κάτι για να πιαστεί. Κάτι για να πιστέψει.

Κάτι για να πατήσει πάνω.

Μία ελπίδα.

Μία καλή είδηση.

Μία καλή εμφάνιση.

Μία συνταγή, ένα μοτίβο, ένα σχήμα. Οτιδήποτε. Ο ΠΑΟΚ έψαχνε από την πρώτη ημέρα της προετοιμασίας αυτό το κάτι που θα τον περάσει στην επόμενη ημέρα.

Ένα κουστούμι να του ταιριάζει.

Ένα ζευγάρι παπούτσια που να μην τον στενεύει.

Κάτι που θα πιστέψει κι ο ίδιος ότι μπορεί να τον πάει παραπέρα.

Χρειάστηκε να κινδυνέψει να τα χάσει όλα από πολύ νωρίς, χρειάστηκε να μείνει ναυαγός στην μέση του ωκεανού, χρειάστηκε να παίξει για τη ζωή του, μέχρι να βρει κάτι. Ο ΠΑΟΚ δεν χτίστηκε για να παίξει 4-4-2. Δεν σχεδιάστηκε για να παίξει 4-4-2. Αυτός δεν ήταν καν από τους αγαπημένους τακτικούς σχεδιασμούς του νέου προπονητή του. Έτυχε! Έτυχε και πέτυχε μαζί! Και είναι το πρώτο ευχάριστο νέο σε μία σεζόν που είχε σταθερά αρνητικά νέα, μηδενισμό και απαξίωση.

Κάτι για να πιαστείς.

Κάτι για να ελπίσεις.

Μία συνταγή, ένα μοτίβο, ένα μοντέλο που μπορεί να οδηγήσει κάπου.

Το 4-4-2 δεν είναι πανάκεια.

Το έδειξε αυτό, το εφιαλτικό πρώτο 20λεπτο της επανάληψης που ο ΠΑΟΚ ασφυκτιούσε, ήταν στα σχοινιά, δεχόμενος απανωτά χτυπήματα.

Είναι όμως πιθανώς ότι καλύτερο μπορεί να υποστηρίξει φέτος.

Αρκεί να αντέξει ενεργειακά, να μείνει υγιής και να είναι ανθεκτικός στο παιχνίδι πίσω από την μπάλα (η ΑΕΚ είχε σταθερά πάνω από 60% κατοχής) που φαίνεται ότι θα επιλέξει, δίνοντας… τυράκι στον αντίπαλο.

Τώρα πια, όλοι, έχουν κάτι χειροπιαστό να πιστέψουν.

Κάτι που λειτούργησε. Κάτι που δούλεψε. Δεν είναι πολύ. Αλλά τουλάχιστον είναι κάτι... Περισσότερα στο πρώτο σχόλιο...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους