Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Δεν είμαστε εμείς αυτοί" δήλωσε ο Μάρκο Νίκολιτς μετά το τέλος της αναμέτρησης στο γήπεδο της Τούμπας ενώ λίγο νωρίτερα σημείωνε χαρακτηριστικά: "Υπεραπολαμβάνουμε το παιχνίδι και ξεχνάμε λεπτομέρειες, ειδικά όταν παίζεις με δυνατούς αντιπάλους". Ήταν η δική του εξήγηση για την αδυναμία της ομάδας του να μετατρέψει σε γκολ και προβάδισμα νίκης το εικοσιπεντάλεπτο που ακολούθησε το τέρμα του Λούκα Γιόβιτς και αποτύπωσε την εικόνα κυριαρχίας της Ένωσης στο διάστημα αυτό.

Άλλωστε, δεν ήταν λίγες οι στιγμές στο διάστημα εκείνο στις οποίες τα δημοσιογραφικά μικρόφωνα μετέφεραν τις φωνές και τη δυσαρέσκεια του προπονητή της ΑΕΚ για ένα λάθος κοντρόλ, μια ολιγωρία στην εκτέλεση ή μια υπερβολική απόφαση κοντά στο αντίπαλο τέρμα.

Βέβαια, τα ποδοσφαιρικά ματς είναι παιχνίδια ενενήντα λεπτών και ο συνολικός απολογισμός τους δε μπορεί παρά να αφορά το σύνολο του αγώνα.

Πόσο μάλλον όταν βρισκόμαστε στο τέλος του Οκτώβρη και το χθεσινό ήταν το πέμπτο εκτός έδρας ματς της Ένωσης εντός συνόρων.

Εκεί τα συμπεράσματα μοιάζουν να έρχονται από τη συγκέντρωση των δεδομένων και από το δείγμα που πλέον μοιάζει περισσότερο επαρκές.

Και εκεί η φετινή ΑΕΚ έχει να θυμάται πως μπορεί μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια να έχει δεχθεί μόλις ένα τέρμα από τον Πανσερραϊκό και ενώ είχε προβάδισμα οχτώ τερμάτων την ώρα εκείνη, αλλά, από την άλλη, σε πέντε εκτός έδρας αναμετρήσεις έχει κρατήσει την εστία της ανέπαφη μόνο απέναντι στον αδύναμο Νέστο Χρυσούπολης της Superleague 2. Τα δεδομένα αυτά επιβεβαιώνονται και από την απειλή που δέχεται στα παιχνίδια αυτά.

Η ορμητική Ένωση της Νέας Φιλαδέλφειας γίνεται αυτάρεσκη και παθητική μακριά από αυτήν.

Χάνει τη συγκέντρωση και το ρυθμό της.

Και απειλείται κατά μέσο όρο τρεις φορές περισσότερο όταν δεν αγωνίζεται στην Allwyn Arena. Η ΑΕΚ, μακριά από την έδρα της, απειλείται περίπου όσο απειλούνταν και πέρυσι.

Με τη διαφορά, βέβαια, πως τότε τα ντέρμπι και τα σπουδαία παιχνίδια των playoff έδιναν τον τόνο στη στατιστική αυτή αποτύπωση.

Παιχνίδια σε έδρες ισχυρών αντίπαλων στα οποία η απειλή δε μπορεί να συγκριθεί με τις μικρής δυναμικής έδρες των ομάδων που βρίσκονται χαμηλά στο βαθμολογικό πίνακα.

Ενώ, για τη σεζόν που διανύουμε, η Ένωση έδωσε μόλις χτες το πρώτο τέτοιο ματς από τα πολλά που θα κληθεί να δώσει στην πορεία.

Και μάλιστα αυτό έγινε απέναντι σε έναν αντίπαλο που σήμερα μοιάζει εγκλωβισμένος στα αγωνιστικά του προβλήματα.

Στο μυαλό του Μάρκο Νίκολιτς οι σπαζοκεφαλιές και οι γρίφοι που πρέπει να λύσει δεν είναι πολλοί.

Το rotation στην άμυνα δεν αποτελούσε ποτέ συνηθισμένη πρακτική στην προπονητική του διαδρομή.

Και οι ρόλοι στην επίθεση μοιάζουν να έχουν δοθεί από καιρό.

Το βασικό επιθετικό δίδυμο των Γιόβιτς και Βάργκα ήταν αυτό που έφερε το φίλτρο που τελικά μετέτρεψε σε πρωταθλήτρια την περσινή ΑΕΚ και δεν έχει σημαντικούς λόγους να το εγκαταλείψει προς το παρόν.

Τι μένει να βρεθεί; Η χημεία και η ισορροπία στη μεσαία γραμμή.

Εκεί που βρίσκονται τα μεγαλύτερα ζητούμενα για το συνδυασμό του ελέγχου στο ρυθμό του αγώνα, της συγκέντρωσης στην κυκλοφορία της μπάλας και της επιθετικότητας στην κίνηση και στις δύο φάσεις του παιχνιδιού.

Είναι, άλλωστε, ο χώρος του γηπέδου που έγιναν οι πιο πολλές αλλαγές το περασμένο καλοκαίρι.

Κι ο Μάρκο Νίκολιτς δείχνει να μην έχει κατασταλάξει ακόμα.

Ο βασικός με τη Μάντσεστερ Σίτι, Κέρβιν Αριάγα, είδε δύο συνεχόμενα ματς από εκεί και μετά από τον πάγκο. Ο Λόβρο Μάγιερ και ο Αμπουμπακαρί Κοϊτά μοιάζουν να μπορούν να προσφέρουν τα περισσότερα κινούμενοι σε παρόμοιους χώρους στα δεξιά της μεσαίας γραμμής αλλά χώρος στην ενδεκάδα για εκεί υπάρχει μόνο για έναν. Ο Βιτάλις έκανε το πιο δημιουργικό του ματς όταν απουσίαζε ο Μάριν.

Και ο Καϊρίνεν μοιάζει να υπολογίζεται μόνο για συγκεκριμένο τύπο αγώνων, τουλάχιστον για την ώρα.

Με άλλα λόγια, ο συνδυασμός που θα ενώσει τα κομμάτια του παζλ ακόμα αναζητείται. Σε μια συζήτηση που δεν αφορά αποκλειστικά τα πρόσωπα αλλά τις προτεραιότητες του παιχνιδιού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους