Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τελευταία, με αφορμή τις υποθέσεις Pizza Fan και Χωριάτικο, που στην ουσία αφορούν φορολογικά αδικήματα, διαβάζω πολλούς να λένε ότι οι κατηγορούμενοι «έκλεψαν το κράτος», ότι «έκλεψαν 150 εκατομμύρια από το Δημόσιο» και άλλες τέτοιες εκφράσεις με επίκεντρο τη λέξη "κλοπή", οι οποίες, εκτός από νομικά ανακριβείς, είναι και γενικότερα παραπλανητικές.

Όχι μόνο επειδή οι κατηγορούμενοι δεν διώκονται για κλοπή, αλλά για φοροδιαφυγή, δηλαδή για απόκρυψη φορολογητέας ύλης που λίγο πολύ κάνουμε όλοι σε διαφορετικό βαθμό, αλλά και επειδή είναι συνολικά παραπλανητικό να θεωρούμε ότι κάθε ποσό που δεν μπήκε στο ταμείο του Δημοσίου, επειδή κάποιος απέφυγε να καταβάλει φόρο, αποτελούσε και βέβαιο έσοδο του κράτους.

Όταν έρχεται ένας υδραυλικός στο σπίτι μας και προκειμένου να πετύχουμε χαμηλότερη τιμή του ζητάμε να μας χρεώσει χωρίς απόδειξη, το Δημόσιο χάνει φορολογικά έσοδα και εμείς είμαστε συμμέτοχοι σε αυτό.

Δεν νιώθουμε όμως ότι διαπράξαμε κλοπή.

Υπάρχει και μια άλλη διάσταση.

Όταν μια επιχείρηση στηρίζει κατά βάση το κέρδος της στη φοροδιαφυγή, επειδή διαφορετικά δεν θα μπορούσε να επιβιώσει, είναι προφανές ότι πολλές από τις συναλλαγές της παραοικονομίας, οι οποίες πράγματι δημιουργούν οικονομική δραστηριότητα και κυκλοφορία χρήματος, δεν θα πραγματοποιούνταν καθόλου εάν δεν υπήρχε η δυνατότητα φοροδιαφυγής ή δεν θα υπήρχαν καν κάποιες επιχειρήσεις που επιβιώνουν χάρη στη φοροδιαφυγή.. Επομένως, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι το κράτος θα εισέπραττε όλα αυτά τα ποσά για τα οποία λέμε ότι ζημιώθηκε.

Είναι υποθετικά ποσά.

Όταν λοιπόν βλέπουμε στην TV ανθρώπους να οδηγούνται σιδηροδέσμιοι στον ανακριτή, κατηγορούμενοι για φορολογικά αδικήματα, τους βλέπουμε σαν λαμόγια και απατεώνες ολκής για κάτι που κάνουμε οι περισσότεροι, έστω σε μικρότερη κλίμακα.

Προσωπικά δεν νιώθω ιδιαίτερη απαξία για επαγγελματίες που στηρίζουν την επιβίωσή τους στα μαύρα λεφτά.

Οπότε η εικόνα να οδηγείται κάποιος με χειροπέδες στον ανακριτή για φορολογικά αδικήματα δημιουργεί κατ' εμέ δυσανάλογα βαριά εικόνα σε σχέση με την απαξία του αδικήματος.

Θα απαντήσει κανείς εύλογα ότι είναι διαφορετικό να φοροδιαφεύγεις 1.000 ευρώ το μήνα για να πληρώσεις το νοίκι και διαφορετικό να φοροδιαφεύγεις 500.000 το χρόνο.

Συμφωνώ, εκεί λέμε απλά το παράκανες ρε φίλε.

Σε περίπτωση φόνου όμως δεν λέμε "εντάξει, έναν σκότωσε". Μιλώ για την ηθική απαξία της φοροδιαφυγής.

Είναι επίσης γνωστό ότι στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πάρα πολλές επιχειρήσεις εστίασης και μάλιστα πρόκειται για τομέα ιδιαιτέρως ανεπτυγμένο, οι επιχειρήσεις αυτές δεν επιβιώνουν καθόλου εύκολα λόγω μεγάλων λειτουργικών εξόδων.

Ακόμα και αυτές που φαίνεται να πηγαίνουν καλά, επιβιώνουν με το ζόρι και μαζεύουν χρέη.

Γνωρίζω αρκετά καλά από την επαγγελματική μου εμπειρία, είναι συνηθισμένο στην εστίαση να χρησιμοποιούνται παρένθετα πρόσωπα (μπροστινοί) προκειμένου οι επιχειρηματίες που είναι από πίσω να μην κινδυνεύουν να εκτεθούν προσωπικά σε φορολογικά χρέη και πρόστιμα από διοικητικές παραβάσεις.

Μάλιστα αυτό αφορά και αρκετά γνωστούς επιχειρηματίες της εστίασης.

Βγάζουν λεφτά από τα φορολογικά "πιστόλια". Καλώς το Κράτος αυξάνει τους ελέγχους και βελτιώνει τους τρόπους ανακάλυψης της φοροδιαφυγής, αλλά όσο ακόμα υπάρχει στην καθημερινότητά μας και μετέχουμε κι εμείς στην κυκλοφορία μαύρου χρήματος, ας μην κάνουμε τουλάχιστον τους σοκαρισμένους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους