Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΩΠΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΙΤΑΛΩΝ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1943» Μια λιγότερο γνωστή σελίδα της Ιστορίας του τόπου μας.

Μια μαρτυρία του αείμνηστου Θεόφιλου Ναθαναήλ, που καταγράφει τα γεγονότα εκείνων των ημερών στην Κασσιώπη, τη συμμετοχή των κατοίκων και όσα ακολούθησαν στην Κέρκυρα μέχρι την απελευθέρωσή της, στις 10 Οκτωβρίου 1944.

Η μαρτυρία διασώθηκε μέσα από το χειρόγραφό του, το οποίο είχε αφιερώσει στον κ. Φατήρα Δημήτριο, που ανέλαβε την αντιγραφή και τη δημοσίευσή της. «Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΩΠΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΙΤΑΛΩΝ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1943» «Όταν έγινε η συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβριο 1943 στην Κέρκυρα εγκαταστάθηκε η Μεραρχία ΑΚΟUΙ. Στην Κασσιώπη, αυτήν την περίοδο υπήρχε ένα μικρό στρατιωτικό Γερμανικό τμήμα, δυνάμεων 70 – 80 ανδρών.

Το τμήμα αυτό ήτο εγκατεστημένο στην περιοχή του Λιμανιού και της εκκλησίας.

Η συμπεριφορά των στρατιωτών αυτού του τμήματος υπήρξε άψογη και οι σχέσεις τους με τους κατοίκους πολύ καλές και δεν είχαν καμιά σχέση με την βαρβαρότητα των φασιστών του Χίτλερ.

Το στρατιωτικό αυτό τμήμα απαρτιζόταν από στρατευμένους από διάφορες – διαφορετικές χώρες, Αυστρία, Τσεχία, Πολωνία.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου και της κατοχής στην Κασσιώπη είχαμε δημιουργήσει μια μικρή ομάδα, αντιαεροπορικής προστασίας, αποτελούμενη από τους: Κώστας Ηλίας (Δημονίκας) , Ναθαναήλ Θεόφιλος Κων/νου, Σαρακηνός Σπυρίδων Βασιλείου, Σαρακηνός Ευάγγελος Μιλτιάδου, Μπεγιέτης Βασίλειος Θεμιστοκλή.

Σκοπός και έργο αυτής της ομάδας ήτο να ειδοποιούνται οι κάτοικοι για την εμφάνιση εχθρικών αεροπλάνων.

Μετά από την συνθηκολόγηση της Ιταλίας, η ομάδα αυτή της περιφρούρησης ενισχύθηκε και από πέντε Ιταλούς οι οποίοι είχαν και ένα πολυβόλο.

Ας έλθουμε τώρα στη εξιστόρηση των προ, των κατά και των μετά γεγονότων, που έλαβαν χώρα στη Μάχη της Κασσιώπης.

Ήτο ένα ηλιόλουστο απόγευμα του Σεπτέμβρη.

Τυχαία ήμουν στο λιμάνι δίπλα από το φυλάκειο, παλιό τελωνειακό και τότε κατάλυμα της Φινάντσας, οικονομικής Ιταλικής Αστυνομίας.

Κάποια στιγμή, ενώ παρακολουθούσα τους Γερμανούς που έκαναν μπάνιο στη Θάλασσα, βλέπω τους Ιταλούς να πηδούν από το πίσω παράθυρο του φυλακίου με τα όπλα τους και να εξαφανίζονται στα γύρω χωράφια.

Υποψιάζομαι ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει και ανεβαίνω αμέσως στο φρούριο και βρίσκω τους δύο δικούς μας φρουρούς.

Οι πέντε Ιταλοί είχα φύγει και είχαν αφίσει και είχαν δείξει στον Μάρκο Ηλία (σημείωση δική μου: τον Κώστα Ηλία εννοεί) την χρήση του πολυβόλου.

Κατέβηκα στο χωριό και βρήκα τους Ιταλούς να προτρέπουν τους κατοίκους να φύγουν αμέσως από το χωριό διότι θα γινόταν μάχη με τους Γερμανούς.

Η περιοχή με τις ελιές στην άκρη του χωριού ήταν γεμάτη ιταλούς στρατιώτες.

Απόγευμα προχωρημένο και ο Ήλιος έγερνε προ τη Δύση.

Τότε ένας κάτοικος ο Αναστάσιος Χειρδάρης (Τάτσης Πίπενας) που το σπίτι του ήτο ακριβώς κάτω από τον προμαχώνα του Κάστρου, με θέα προς την εκκλησία, βλέπει του Γερμανούς να ανεβαίνουν προς το Κάστρο.

Βάζει τις φωνές και ειδοποιεί τη σκοπιά μας. Ο Κώστας Ηλίας (Δημονίκας) δεν χάνει καιρό και αρχίζει να γαζώνει την περιοχή προς την εκκλησία με το πολυβόλο.

Πάραυτα, χωρίς καθυστέρηση, αρχίζει καταιγισμός πυρός από όλμους από όλες τις κατευθύνσεις από τα γύρω υψώματα προς το μέρος γύρο από την εκκλησία.

Η μάχη, είχε αρχίσει και συνεχίζονταν με την ίδια ένταση για δύο περίπου ώρες και σταμάτησε με το σκοτείνιασμα, για να συνεχιστεί την άλλη μέρα το πρωί με την ίδια σφοδρότητα.

Μετά από δύο ώρες οι Γερμανοί σήκωσαν λευκή σημαία και κατέθεσαν τα όπλα.

Αποτέλεσμα της Μάχης, πέντε Γερμανοί νεκροί.

Δύο μέσα στο νεκροταφείο, δύο στο προαύλιο της εκκλησίας προς το λιμάνι και ένας στον κήπο εκτός εκκλησίας.

Υπήρξε και ένας Έλληνας πολίτης που βρέθηκε κατά τύχη στον τόπο της Μάχης ελαφρά τραυματισμένος.

Το όνομά του Αριστείδης Σαρακηνός Μιχ. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 1943 ΜΕΧΡΙ ΤΈΛΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ - 10 ΟΚΤΩΒΡΗ 1944 «Ο Σεπτέμβρης του 1943 ήτο γεμάτος από σοβαρά ιστορικά γεγονότα.

Την 8 η -9 – 43 η Κέρκυρα βομβαρδίζεται από τα συμμαχικά αεροπλάνα.

Στις αρχές του Σεπτέμβρη γίνεται η Μάχη της Κασσιώπης, μεταξύ Ιταλών και Γερμανών και με συμμετοχή της ομάδας περιφρούρησης, όπου η Μάχη άρχισε, όταν μέλος της, ο Κώστας Ηλίας (Δημονίκας) άρχισε πρώτος του πυροβολισμούς με το πολυβόλο κατά των Γερμανών.

Στις 9-9-43 η Ιταλία συνθηκολογεί. Οι Ιταλικές Στρατιωτικές δυνάμεις εγκαθίστανται στην Κέρκυρα. Μεραρχία ΑΚΟUI.

Τις 14 -9-43 Γερμανικά αεροπλάνα πυρπολούν την Κέρκυρα με εμπριστικές βόμβες προκαλώντας τεράστιες ζημιές.

Η μεγάλη καταστροφή που έγινε, υπήρξε το κάψιμο του θεάτρου της Κέρκυρας, το οποίο ήτο το μεγαλύτερο των Βαλκανίων πλούσιο σε διακόσμηση.

Με βελούδινη επένδυση καθισμάτων πλατείας και θεωρείων.

Εις την αίθουσα του θεάτρου αυτού, δεν μεταχειριζόταν ηχοληπτικά μηχανήματα, ή μικρόφωνα.

Η αντίχηση του κτιρίου ήταν τέτοια που καθιστούσε περιττά αυτά τα μέσα.

Από την πυρκαγιά καταστράφηκαν πολλά σπίτια.

Επίσης καταστράφηκε ο καθολικός Ναός Domos.

Επίσης και η μικρή εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης στην μικρή πλατεία της πόλης πίσω από την πιάτσα στο δρομάκι προς την Μητρόπολη.

Μετά την πυρπόληση της Κέρκυρας, οι Γερμανοί επιχείρησαν αποβίβαση από τις Ηπειρωτικές ακτές προς την Κέρκυρα, στο Νότιο μέρος.

Η προσπάθειά τους αυτή αποκρούστικε από το Ιταλικό πυροβολικό. 24/9/1943, την άλλη όμως, έκαναν νέα προσπάθεια, όχι στη Νότια Κέρκυρα από την ίδια πλευρά αλλά από την άλλη πλευρά την Δυτική, όπου η απόβαση πραγματοποιήθηκε και οι Γερμανοί κυριεύουν την Κέρκυρα.

Όταν γινόταν η Μάχη της Κασσιώπης, στο Λιμάνι είχε αράξει ένα μεγάλο βενβινοκάραβο (τραμπάκουλο) μέσα στο οποίο έβαλαν τους αιχμαλώτους. (προφανώς εννοεί Ιταλούς…)Με την κατάλυψη της Κέρκυρας από του Γερμανούς, το καράβι αυτό απέπλευσε προς άγνωστη κατεύθυνση, ουδεμία πληροφορία δεν έγινε για την τύχη αυτού του καραβιού.

Τραγική υπήρξε και η τύχη της Ιταλικής μεραρχίας AKOUI.

Εκτός από τους Ιταλούς που κατόρθωσαν να διαφύγουν, στα χωριά της Κέρκυρας, που βρήκαν άσυλο σε ελληνικά σπίτια, οι υπόλοιποι επνήγηκαν από τους Γερμανούς στο Κάβο Ντόρο έξω από το Φρούριο της Κέρκυρας. ( εννοεί προφανώς το «Κάβο Σίδερο») Μετά την κατάλυψη, οι Γερμανοί στο Βόρειο Συγκρότημα του Νησιού είχαν οχυρώσει δύο επίκαιρα σημεία.

Μία τοποθεσία στον Άγιο Στέφανο Σινιών και στο ύψωμα Αρταβάνι.

Το μέρος ναρκοθετήθηκε και εκεί έστησαν ισχυρή πυροβολαρχία.

Το δεύτερο οχυρό των Γερμανών έγινε στη θέση Νήσος. Αγίας Αικατερίνης περιοχή της κοινότητας Περιθείας.

Το οχυρό αυτό ήτανε οπλισμένο με κανόνια μεγάλου Βελινεκούς με τα οποία κανονιοβολούσαν τις απέναντι ακτές όπου υπήρχαν συμμαχικές δυνάμεις Από τα δύο Γερμανικά οχυρά το ένα στη θέση Αρταβάνι παραδόθηκε, όπως ήταν.

Το άλλο εις Νήσο της Αγίας Αικατερίνης, είχε καταστραφεί από κανονιοβολισμό από την απέναντι Αλβανική ακτή και καταστράφηκε τελείως από ανατήναξη από τους ίδιους τους Γερμανούς. Οι Γερμανοί αρνήθηκαν να παραδοθούν σε Ελληνικές οργανώσεις, ΕΑΜ – ΕΔΕΣ, αλλά σε βρετανούς.

Για το σκοπό αυτό επροσπάθησαν να στείλουν εις Αλβανία δύο Γερμανούς να συζητήσουν τους όρους παράδοσης.Οι δύο αυτοί μεσολαβητές δεν κατώρθωσαν να πάνε στην Αλβανία λόγω θαλασσοταραχής και γύρισαν εις Κασσιώπη και κρατήθηκαν εκεί.

Έστειλαν όμως επιστολή στον Διοικητή τους που του ανακοίνωναν το λόγο που δεν έγινε η αποστολή τους.

Την επιστολή ανέλαβα να παραδώσω εγώ (Θεόφιλος Ναθαναήλ -Σημ. δική μου) στο Γερμανό Διοικητή όπερ και εγένετο.

Για την περαιτέρω, δεν γνωρίζω ποια υπήρξε η διαδικασία, γνωρίζω όμως ότι η παράδοση έγινε στους Βρετανούς στις 10/10/1944. Και τότε ετερματήστηκε ο πόλεμος.» Πηγή: Από την αντιγραφή του χειρογράφου του αείμνηστου Θεόφιλου Ναθαναήλ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους