Μια άθλια απόφαση δικαστηρίου δεν αναιρει την αλήθεια του βιώματος. Μας υπενθυμίζει όμως την αναλγησία και την εκδικητικότητα των θεσμών εις βάρος των θυμάτων Απέναντι στον αξιακο κώδικα της...
Μια άθλια απόφαση δικαστηρίου δεν αναιρει την αλήθεια του βιώματος. Μας υπενθυμίζει όμως την αναλγησία και την εκδικητικότητα των θεσμών εις βάρος των θυμάτων Απέναντι στον αξιακο κώδικα της πατριαρχικής εξουσίας που κακοποιεί, ταπεινώνει και αντιστρέφει την αλήθεια, απέναντι στη μεροληψία της δικαστικής εξουσίας που συχνά δε στέκεται αρωγός στην αναζήτηση δικαίωσης αλλά τιμωρεί και επανατραυματιζει τα υποκείμενα που τη διεκδικούν, υπάρχει η ηθικοπολιτικη της φεμινιστικής αλληλεγγύης που δε συναρτα την υποστήριξη της από τις δικαστικές αποφάσεις, που στέκεται δίπλα στις επιζωσες όχι μόνο όταν με παρρησία μιλούν για όλες μας, όταν βρίσκουν το σθένος να καταγγείλουν, όταν δικαιώνονται αλλά κι όταν συντρίβονται από τον ρεβανσισμο του μισογυνισμου.
Καταπτυστη η σημερινή δικαστική απόφαση που κρίνει ένοχη για ψευδή κατάθεση την πρώτη καταγγελουσα στην υπόθεση Φιλιππίδη.
Επιτομή του victim blaming, ένα διάβημα συμβολικής εξόντωσης για την επιζωσα και αποθάρρυνσης άλλων θυμάτων από το να μιλήσουν.
Γι' αυτό δε μιλάνε λοιπόν.
Γι' αυτό δεν καταγγέλλουν.
Ενάντια στο πατριαρχικο "δίκαιο" των κακοποιητων, εγώ αδερφή μου σε πιστεύω και σου στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους