Antonis Sigalas : Μερικές παρατηρήσεις για τη νίκη του Λούλα. -Μετά τη νίκη του Μπολσονάρο στον πρώτο γύρο, η καμπάνια άλλαξε στόχο. Ενώ στον πρώτο γύρο στόχευε στο να τονίσει το έργο της κυβέρνησης...
Antonis Sigalas : Μερικές παρατηρήσεις για τη νίκη του Λούλα. -Μετά τη νίκη του Μπολσονάρο στον πρώτο γύρο, η καμπάνια άλλαξε στόχο.
Ενώ στον πρώτο γύρο στόχευε στο να τονίσει το έργο της κυβέρνησης όλα αυτά τα 4 χρόνια, φάνηκε ότι αυτό δεν ήταν ικανό να φέρει τη νίκη και αντίθετα οδήγησε σε μια αποστράτευση που έφερε μια πρωτοφανή νίκη της ακροδεξιάς.
Η κυβέρνηση του Λούλα 2022-2026 ήταν μια κυβέρνηση που έφερε ανάπτυξη στη Βραζιλία, με τους δείκτες να κυμαίνονται από περίπου στο 2,5% τα προηγούμενα χρόνια και 1,9 φέτος, ωστόσο ήταν μια κυβέρνηση που έδρασε απέναντι σε ένα εχθρικό Κονγκρέσο και προχώρησε σε μια πολιτική που σε πολλά πράγματα ήταν μετριοπαθής.
Ενώ βοήθησε τις πολιτικές φύλου, στο οικονομικό πεδίο δεν έκανε πολύ μεγάλες αλλαγές για να μειώσει τις ανισότητες, πράγμα που οδήγησε σε κρίσιμες ομάδες του πληθυσμού που είναι περισσότερο οικονομικά επισφαλείς να αποστασιοποιηθούν.
Αυτές οι ομάδες στον πρώτο γύρο των εκλογών σε μεγάλο βαθμό απείχαν. -Μετά τον πρώτο γύρο έγινε σαφές ότι το μήνυμα της καμπάνιας έπρεπε να αλλάξει.
Έτσι στο μεσοδιάστημα μεταξύ της 4ης Οκτωβρίου και της 25ης αυτό που συνέβη ήταν να επικεντρωθεί το μήνυμα στον κίνδυνο εκλογής του Μπολσονάρο στην προεδρία και τι αυτό θα σήμαινε για τη χώρα.
Με δεδομένο το θρίαμβο της ακροδεξιάς στον πρώτο γύρο, τους πολλούς κυβερνήτες που εξέλεξε και την απόλυτη πλειοψηφία και στα δύο σώματα του Κονγκρέσου, η καμπάνια έπρεπε να αναδείξει τον κίνδυνο να εκλεγεί ο Μπολσονάρο και να έχουμε πλήρη επικράτηση της δεξιάς.
Τι θα σημάνει αυτό για ανθρώπινα δικαιώματα, τα εργατικά δικαιώματα, αλλά και για την υπόλοιπη Λατινική Αμερική, όπου πλέον η μόνη αριστερή κυβέρνηση θα έμενε αυτή του Μεξικού, ενώ η Κούβα θα έχανε έναν ακόμα σύμμαχο και ο φόβος της εισβολής για την κατάληψή της θα γινόταν πολύ μεγάλος. -Η παρέμβαση της καμπάνιας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παραδοσιακό όπλο της δεξιάς, έπρεπε να ενταθεί. Ο Λούλα διόρισε τον βουλευτή του PSOL Αντρέ Ζανόνες, ο οποίος εκλέγεται στο Μίνας Ζεράις, υπεύθυνο της ηλεκτρονικής καμπάνιας και αυτός έφτιαξε ένα γκρουπ στο WhatsApp το οποίο ονόμασε «Ο στρατός του Λούλα». Κατάφερε να μεταδώσει έτσι το μήνυμα της καμπάνιας σε πολύ μεγάλο εύρος της χώρας, με δεδομένο ότι στη Βραζιλία πολύς κόσμος ενημερώνεται από το διαδίκτυο, καθώς πολλές περιοχές είναι απομακρυσμένες από το κέντρο και οι αποστάσεις είναι πολύ μεγάλες. Ο Ζανόνες, τον οποίο ο Λούλα αποκαλεί στρατηγό, κατάφερε και έστησε ένα γκρουπ το οποίο από 53.000 ακολούθους έφτασε να έχει 11.000.000.
Τη διαδικκτυακή συνέντευξη του Λούλα από αυτό το κανάλι την παρακολούθησαν 21 εκατομύρια Βραζιλιάνοι.
Ο ίδιος ο Λούλα παραδέχτηκε ότι δεν είχε ποτέ συμμετάσχει σε κάτι αντίστοιχο και είπε ότι αισθάνεται σαν ψάρι έξω από το νερό.
Παρ' όλα αυτά μετά τη νίκη στον επινίκειο λόγο του παραδέχτηκε ότι οι επικοινωνιακές πρακτικές πρέπει να αλλάξουν και από εδώ και πέρα έμαθε διάφορα μαθήματα και είπε ότι θα επικοινωνεί με τον κόσμο με πιο άμεσο τρόπο από τον παραδοσιακό τρόπο των ΜΜΕ που χρησιμοποιούσε το PT. Ο «στρατός» του WhatsApp συντονιζόταν με το κέντρο και λάμβανε οδηγίες και εντολές για την παρέμβαση σε chats και εφαρμογές social media.
Και έτσι ο λόγος της καμπάνιας διαδόθηκε. -Βασικό κομμάτι της νίκης ήταν η κινητοποίηση του κόσμου στο δρόμο.
Ξεκίνησε από μια αυθόρμητη διαδήλωση των φοιτητών του ομοσπονδιακού πανεπιστημίου Φλουμινένσε στις 5 Οκτωβρίου, επόμενη των εκλογών του πρώτου γύρου, στην πόλη Νιτερόι, στην πολιτεία του Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου οι φοιτητές διαδήλωσαν με αιτήματα την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης και ενάντια στην άνοδο της άκρας δεξιάς και του νεοφιλελευθερισμού.
Αυτή η πρώτη κινητοποίηση ήταν η σπίθα που άναψε τη φωτιά.
Την επόμενη μέρα αντίστοιχες κινητοποιήσεις έγιναν και σε άλλες πόλεις, ενώ δύο μέρες μετά, στις 7 Οκτωβρίου έγινε μια πρώτη πολύ μεγάλη διαδήλωση υποστήριξη της καμπάνιας του Λούλα στο Ρίο.
Η κινητοποίηση που ξεκινούσε από κάτω απέκτησε ορατότητα και ακολουθήθηκε από πολλαπλές τεράστιες κινητοποιήσεις στο Σαλβαδόρ, στο Ρεσίφε, στο Πόρτο Αλέγκρε και στο Σάο Πάολο.
Το κίνημα που ξεκίνησε από τους φοιτητές διεύρυνε τις θεματικές του και έφτασε να περιλαμβάνει το περιβάλλον, τις μειονότητες, την κοινωνική πολιτική.
Μαζί με όλους αυτούς ενώθηκαν και οι καλλιτέχνες που με την αναγνωρισιμότητά τους έδωσαν μια μεγάλη ώθηση στην καμπάνια.
Η μεγάλη κινητοποίηση έγινε στις 18 Οκτωβρίου στην Κοπακαμπάνα στο Ρίο με τη συμμετοχή του Λούλα. -Μαζί με όλα αυτά υλοποιήθηκαν και μερικά μέτρα από την κυβέρνηση.
Πρώτα η αύξηση του Bolsa Familia κατά 15%, το επίδομα που παίρνουν οι κατώτερες οικονομικά τάξεις και το οποίο έδωσε έμφαση στην αντιμετώπιση της φτώχειας.
Και η προώθηση του 40ωρου για τους εργαζόμενους.
Αυτό ήταν ένα μέτρφο που μείωσε τις εργάσιμες ώρες από 44 εβδομαδιαία σε 40 και το οποίο η κυβέρνηση προώθησε, υποστηριζόμενη από το 75% του πληθυσμού.
Η δεξιά, η οποία κριτικάρησε το μέτρο στην αρχή, τελικά αναγκάστηκε να το ψηφίσει στη Γερουσία, για να μην έρθει σε κόντρα με το λαϊκό αίσθημα.
Εκεί φάνηκε ότι τελικά η κυβέρνηση ορίζει την ατζέντα. -Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: Η αποχή μειώθηκε κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες, από 21% σε 19%. Ο Λούλα πήρε 10,4 εκατομμύρια περισσότερες ψήφους από τον πρώτο γύρο, φτάνοντας στα 64.000.000 και έγινε έτσι αυτός που έχει πάρει τις περισσότερες ψήφους στην ιστορία, σπάζοντας το δικό του ρεκόρ από το 2022.
Κέρδισε την πολιτεία του Μίνας Ζεράις, που είναι η πιο μεγάλη σε όλη τη Βραζιλία, ενώ στις βορειοανατολικές περιοχές αύξησε την απόσταση από τον Μπολσονάρο και στις νοτιοανατολικές, που η δεξιά είναι πρώτη μείωσε τη διαφορά.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους