Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν πέθαναν οι γονείς μου, ο καλύτερος φίλος του πατέρα μου με πήρε κοντά του και με μεγάλωσε σαν να ήμουν δική του κόρη.

Όμως μετά την κηδεία του, μια άγνωστη γυναίκα μου άφησε ένα USB στικάκι και ένα σημείωμα που έγραφε: «ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΟΥ, ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ USB». Ήμουν μόλις τριών χρονών όταν οι γονείς μου έχασαν τη ζωή τους σε ένα τραγικό τροχαίο δυστύχημα. Ο Τόμας ήταν ο καλύτερος φίλος του πατέρα μου από τότε που ήταν παιδιά.

Ήταν πάντα κοντά στην οικογένειά μας και, όταν οι γονείς μου πέθαναν, με υιοθέτησε επίσημα.

Με μεγάλωσε σαν να ήμουν πραγματικά δική του κόρη.

Μαζί του δεν ένιωσα ποτέ μόνη.

Μου διάβαζε παραμύθια πριν κοιμηθώ, ερχόταν σε κάθε σχολική γιορτή και, πολλά χρόνια αργότερα, ήταν εκείνος που με συνόδευσε στην εκκλησία την ημέρα του γάμου μου.

Όσο μεγάλωνα, τον ρωτούσα συχνά για τους γονείς μου.

Αλλά ποτέ δεν μου έλεγε πολλά.

Πάντα μου εξηγούσε πως του ήταν πολύ οδυνηρό να ξαναφέρνει στο μυαλό του εκείνες τις αναμνήσεις, γιατί οι γονείς μου ήταν σαν οικογένεια για εκείνον. Ο Τόμας δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν απέκτησε δικά του παιδιά.

Εγώ έγινα ολόκληρος ο κόσμος του, όπως ακριβώς κι εκείνος ήταν ο δικός μου.

Πριν από έναν μήνα, έχασε τη μάχη με τον καρκίνο.

Η καρδιά μου έγινε κομμάτια.

Λίγες μέρες μετά την κηδεία του, επέστρεψα στο σπίτι του για να τακτοποιήσω κάποια από τα πράγματά του.

Ενώ μάζευα μερικά αντικείμενα, έτυχε να κοιτάξω έξω από το παράθυρο.

Τότε είδα μια άγνωστη γυναίκα να βάζει βιαστικά κάτι μέσα στο γραμματοκιβώτιο.

Έτρεξα αμέσως έξω και της φώναξα.

Αλλά εκείνη ούτε καν γύρισε να με κοιτάξει.

Συνέχισε να περπατάει γρήγορα, μέχρι που χάθηκε από τα μάτια μου.

Πλησίασα το γραμματοκιβώτιο και το άνοιξα.

Μέσα υπήρχε ένας φάκελος.

Χωρίς όνομα.

Χωρίς γραμματόσημο.

Τον άνοιξα.

Μέσα βρήκα ένα μικρό σημείωμα και ένα USB στικάκι.

Τα χέρια μου άρχισαν να τρέμουν καθώς διάβαζα: «Δεν ξέρεις τι πραγματικά συνέβη στους γονείς σου. Ο Τόμας σού έλεγε ψέματα όλα αυτά τα χρόνια.

Άνοιξε τα αρχεία σε αυτό το USB και θα μάθεις μόνη σου όλη την αλήθεια». Η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει σαν τρελή.

Έβγαλα το USB από τον φάκελο.

Για να πω την αλήθεια, φοβόμουν.

Φοβόμουν πάρα πολύ.

Ένα κομμάτι του εαυτού μου ήθελε να πετάξει τα πάντα και να ξεχάσει όσα μόλις είχα διαβάσει.

Αλλά η περιέργειά μου ήταν πιο δυνατή από τον φόβο.

Μπήκα βιαστικά ξανά στο σπίτι και σύνδεσα αμέσως το USB στο λάπτοπ μου. Άνοιξα τα αρχεία που υπήρχαν μέσα. ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΕΙΔΑ ΤΙ ΠΕΡΙΕΙΧΑΝ, ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΝΑ ΛΙΠΟΘΥΜΗΣΩ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους