Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ιn Μemoriam... Τάκης Κανελλόπουλος 26 Οκτωβρίου 1933 - 21 Σεπτεμβρίου 1990 Γράφει ο Tellos Filis Ο άνθρωπος που μ' έμαθε να κοιτάζω τα καβάκια σαν ανθρώπους που στέκονται ορθοί στο μακεδονικό τοπίο, να παρατηρώ τα χρώματα στους ασπρόμαυρους ουρανούς στις εκδρομές, σαν μια παρένθεση, ενός ξεχασμένου απο τον καιρό συναισθήματος και να "ταξιδεύω". Ενω αυτός ακίνητος να καπνίζει και να παρατηρεί πάντα στο ίδιο τραπέζι του Φλόκα στην Τσιμισκή κι αργότερα στο στρογγυλό τραπέζι του καφέ στο Ηλέκτρα Παλάς.

Θυμάμαι ακόμη τον τόνο της φωνής του, τα μάτια του άλλοτε περισκόπια της πόλης κι άλλοτε τόσο πολυ βυθισμένα εντός του. Η Θεσσαλονίκη μιας "παραλίας ερημικής" σαν μελωδία του Μάνου Χατζιδάκι με την κιθάρα του Γερασιμου Μηλιαρέση Με πρόσωπα αντι για μουσική, πρόσωπα αγιογραφίες σε μια αναμνηστική φωτογραφία, πενήντα τόσα χρόνια πριν, απο τ΄αριστερά προς τα δεξιά: Ηλίας Πετρόπουλος, Τακης Κανελλόπουλος, Αγγελος Αντωνόπουλος, Λίλυ Παπαγιάννη, Κώστας Καραγιώργης, Γιώργος Κιτσόπουλος και ο αδελφός του κυρίου Τακη, Κώστας Κανελλόπουλος.

Τόσα πολλά ονόματα, τόσες υπάρξεις που δεν λένε τίποτε πια σε μια ολόκληρη νεα γενιά που αγνοεί την ουσιαστική μυθολογία της πόλης μου, του τόπου μου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους