Το θέμα είναι τι τολμάς να θέλεις. Γιατί να θέλεις, φίλε μου, θέλουν όλοι. Άλλος θέλει λεφτά, άλλος εξουσία, άλλος αναγνώριση, άλλος να γίνει κάποιος, μπας και ξεχάσει ότι μέχρι χθες δεν τον...
Το θέμα είναι τι τολμάς να θέλεις. Γιατί να θέλεις, φίλε μου, θέλουν όλοι.
Άλλος θέλει λεφτά, άλλος εξουσία, άλλος αναγνώριση, άλλος να γίνει κάποιος, μπας και ξεχάσει ότι μέχρι χθες δεν τον υπολόγιζε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας του.
Το θέμα, όμως, δεν είναι τι θέλεις.
Είναι αν έχεις τα κότσια να το κυνηγήσεις, το μυαλό να το κατακτήσεις και τα αρχίδια να πληρώσεις το τίμημα.
Γιατί πολλοί έχουν όνειρα, αλλά μόλις εμφανιστεί η πρώτη δυσκολία, τα μαζεύουν και τα βάζουν στο συρτάρι μαζί με τις δικαιολογίες τους. «Δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή», «δεν με βοήθησαν», «μου έβαλαν εμπόδια». Ένα ολόκληρο νεκροταφείο φιλοδοξιών, με τους ιδιοκτήτες να παριστάνουν τα θύματα της κοινωνίας.
Και φυσικά, υπάρχουν κι εκείνοι που θέλουν να φτάσουν στην κορυφή, αρκεί να μην κουραστούν, να μη ρισκάρουν, να μη λερώσουν τα χέρια τους και, προς Θεού, να μη θιχτεί η βολή τους.
Θέλουν το αποτέλεσμα χωρίς τη διαδρομή, τον σεβασμό χωρίς την αξία, την επιτυχία χωρίς τον ιδρώτα και το χειροκρότημα χωρίς να έχουν προσφέρει απολύτως τίποτα.
Μεγάλη η φαντασία του ανθρώπου, ρε φίλε! Αν η πραγματικότητα πλήρωνε ενοίκιο για όσα της φορτώνουμε, θα είχαμε όλοι εξοχικό.
Κι ύστερα είναι εκείνοι που τολμούν να θέλουν κάτι μεγάλο.
Όχι επειδή είναι απαραίτητα καλύτεροι από τους άλλους, αλλά επειδή αρνούνται να περάσουν τη ζωή τους ζητώντας άδεια από τον κάθε πικραμένο, τον κάθε ξερόλα και τον κάθε καφενειακό δικαστή που έχει αποτύχει να κουμαντάρει τον εαυτό του, αλλά ξέρει ακριβώς πώς πρέπει να ζήσεις εσύ.
Αυτοί θα σε πουν ψώνιο, φιλόδοξο, υπερβολικό, τρελό.
Κι αν πετύχεις, θα σου πουν ότι στάθηκες τυχερός.
Αν αποτύχεις, θα εμφανιστούν με ύφος προφήτη: «Εγώ τα έλεγα!». Δηλαδή, όπως και να το κάνεις, ο βλάκας έχει έτοιμη την κασέτα.
Δεν χρειάζεται να πετύχεις εσύ· αρκεί να βρει εκείνος κάτι να πει.
Γι' αυτό, μάθε να ξεχωρίζεις τι πραγματικά θέλεις από αυτά που σου έμαθαν να θέλεις.
Άλλο να κυνηγάς ένα όνειρο κι άλλο να προσπαθείς να αποδείξεις στους άλλους ότι αξίζεις.
Το πρώτο σε ελευθερώνει.
Το δεύτερο σε κάνει σκλάβο ενός κοινού που, τις περισσότερες φορές, δεν αξίζει ούτε το εισιτήριο της παράστασης.
Και μην μπερδεύεις την τόλμη με την ανοησία.
Δεν είναι μαγκιά να τα τινάξεις όλα στον αέρα χωρίς να σκεφτείς.
Μαγκιά είναι να ξέρεις τι θέλεις, να υπολογίζεις το κόστος, να παίρνεις την απόφαση και να αναλαμβάνεις την ευθύνη.
Χωρίς κλάψα, χωρίς παραμύθια και χωρίς να ψάχνεις ενόχους κάθε φορά που η ζωή σού ρίχνει μια σφαλιάρα.
Γιατί όλα έχουν τίμημα.
Αν θέλεις ελευθερία, μπορεί να χάσεις παρέες.
Αν θέλεις αλήθεια, μπορεί να χάσεις ανθρώπους που βολεύονταν με το ψέμα σου.
Αν θέλεις να ξεχωρίσεις, θα ενοχλήσεις εκείνους που έχουν κάνει την ισοπέδωση επάγγελμα.
Κι αν θέλεις να ζήσεις με τους δικούς σου όρους, θα πρέπει να αντέξεις το γεγονός ότι δεν θα αρέσεις σε όλους.
Και λοιπόν; Από πότε έγινε υποχρέωσή σου να εγκρίνουν οι άλλοι τη ζωή σου; Στο τέλος της ημέρας, το θέμα δεν είναι αν έχεις δικαίωμα να ονειρεύεσαι.
Το θέμα είναι αν έχεις το θάρρος να πληρώσεις το τίμημα των ονείρων σου.
Γιατί τα μεγάλα «θέλω» δεν είναι για τις μεγάλες κουβέντες στα καφενεία.
Είναι για τις δύσκολες αποφάσεις, τις άγρυπνες νύχτες, τις αποτυχίες και τις στιγμές που δεν υπάρχει κανένας να σε χειροκροτήσει.
Και κράτα αυτό: Μη φοβάσαι να θέλεις πολλά.
Να φοβάσαι να περάσεις μια ολόκληρη ζωή θέλοντας λίγα, μόνο και μόνο επειδή δεν είχες τα κότσια να διεκδικήσεις περισσότερα.
Γιατί όταν έρθει η ώρα να κάνεις τον απολογισμό σου, δεν θα σε ρωτήσει κανείς πόσο βόλεψες τους άλλους, πόσους ευχαρίστησες ή πόσο καλά έπαιξες τον ρόλο που σου μοίρασαν.
Θα μείνεις εσύ, ο καθρέφτης σου και μια ερώτηση που δεν σηκώνει ούτε δικαιολογίες ούτε μαγκιές: «Αυτό που έζησα ήταν η ζωή που ήθελα ή η ζωή που φοβήθηκα να διεκδικήσω;» Κι εκεί, φίλε μου, τελειώνουν τα παραμύθια.
Γιατί μπορείς να κοροϊδεύεις τους πάντες για χρόνια.
Τον εαυτό σου, όμως, όταν κλείσει η αυλαία, δεν τον ξεγελάς ούτε με ψέματα ούτε με χειροκροτήματα. Ατελείωτος ό Επιδραστής
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους