Οι «χαμογελαστές» αφίσες στο Μετρό: Διαφήμιση της φτώχειας αντί για αξιοπρεπείς μισθούς Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η νέα διαφημιστική καμπάνια του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και...
Οι «χαμογελαστές» αφίσες στο Μετρό: Διαφήμιση της φτώχειας αντί για αξιοπρεπείς μισθούς Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η νέα διαφημιστική καμπάνια του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας στους σταθμούς του Μετρό.
Οι αφίσες δείχνουν χαμογελαστούς ανθρώπους που πήραν κάποιο επίδομα ή βοήθημα, ενώ μέσω QR codes οι επιβάτες μπορούν να ακούσουν τις προσωπικές τους ιστορίες.
Η υπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου δήλωσε ότι με αυτόν τον τρόπο δίνεται «πρόσωπο και φωνή» στην κοινωνική πολιτική, όμως η κίνηση αυτή αντιμετωπίζεται με έντονη κριτική.
Η βασική ένσταση είναι ότι η κυβέρνηση επιλέγει να επιδοτεί και να διαφημίζει τη φτώχεια, αντί να εξασφαλίσει ένα αξιοπρεπές εισόδημα για όλους τους πολίτες.
Τα επιδόματα, που πληρώνονται από τα χρήματα των ίδιων των φορολογουμένων, αποτελούν μια προσωρινή ανακούφιση και όχι μόνιμη λύση.
Το κράτος οφείλει να δημιουργεί συνθήκες για αξιοπρεπείς μισθούς και σταθερές δουλειές, αντί να μετατρέπει την ανάγκη των πολιτών σε επικοινωνιακό προϊόν και να ζητάει «χειροκρότημα» πάνω από τις χαμογελαστές αφίσες.
Η πραγματικότητα της ακρίβειας και των χαμηλών αμοιβών δεν κρύβεται πίσω από μια καμπάνια.
Την ώρα που στήνεται αυτή η γιορτή των επιδομάτων, ας θυμηθούμε τη συζήτηση που έχει ανοίξει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, ο οποίος εξέφρασε την προσωπική του θέση ότι το επίδομα ανεργίας πρέπει να επανεξεταστεί από μηδενική βάση και να περιοριστεί χρονικά.
Αυτή η αντίφαση δείχνει πώς η κοινωνική προστασία εργαλειοποιείται ανάλογα με τις επικοινωνιακές ανάγκες.
Παράλληλα, το γεγονός ότι έχουν ήδη κυκλοφορήσει πολλές διαφορετικές παραλλαγές αυτών των αφισών, με πολλά διαφορετικά πρόσωπα και φωτογραφίες ανάλογα με την παροχή, επιβεβαιώνει ότι έχει στηθεί μια τεράστια επιχείρηση πολιτικής αυτοπροβολής στην πλάτη των πιο αδύναμων, ενώ δεν λείπει και η διακωμώδηση αυτών των αφισών με γνωστά πολιτικά πρόσωπα στη θέση των ανθρώπων, σχολιάζοντας με καυστικό τρόπο την τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα και τη μετατροπή της κοινωνικής πολιτικής σε ένα επικοινωνιακό «σόου».
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους