Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🏆⚽️ 𝝜 𝝥𝝖𝝦𝝮𝝙𝝞𝝖 𝝩𝝜𝝨 𝝬𝝦𝝪𝝨𝝜𝝨 𝝡𝝥𝝖𝝠𝝖𝝨... 🤡🤑 Ο Χάρι Κέιν έκανε μια τεράστια χρονιά.

Δεν το συζητάμε, οι αριθμοί του είναι εκεί και δεν αμφισβητούνται.

Άλλο, όμως, να αναγνωρίζεις έναν επιθετικό για όσα πέτυχε και άλλο να τον ανακηρύσσεις τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή του κόσμου, ισοπεδώνοντας κάθε έννοια ποδοσφαιρικής λογικής.

Προσωπικά, θεωρώ ότι η φετινή Χρυσή Μπάλα είναι απλώς... κουκουρούκου.

Έπρεπε να πάει σε διαφορετικό παίκτη, γιατί αυτό το βραβείο είναι πολύ μεγαλύτερο από τα προσωπικά ρεκόρ και τα χατ-τρικ ενός σέντερ φορ που μπορεί να έγραψε νούμερα σε μια άνετη ομάδα, αλλά εξαφανίστηκε στα κρίσιμα.

Και εδώ είναι που γεννιέται το μεγάλο ερώτημα προς την διοργάνωση και τους «εγκεφάλους» της: τι στο καλό κριτήρια έχουν; Με ποια λογική αποφασίζουν ποιος είναι ο κορυφαίος του πλανήτη αγνοώντας εντελώς την εικόνα του γηπέδου; Όταν αξιολογούμε μια ολόκληρη ποδοσφαιρική χρονιά, με τόσες διοργανώσεις, τόσες δυσκολίες και τόσους πραγματικούς πρωταγωνιστές, αρκεί πραγματικά να κοιτάμε τη στήλη με τα γκολ και να τελειώνουμε; Για μένα, όχι.

Ούτε κατά διάνοια.

Οι αριθμοί είναι αδιάψευστοι, αλλά δεν λένε ποτέ την αλήθεια για το ίδιο το παιχνίδι.

Το ποδόσφαιρο νούμερα.

Είναι συναίσθημα, είναι πίεση, είναι προσωπικότητα, είναι το ποιος παίκτης παίρνει μια ομάδα από το χέρι και τη κουβαλάει στη φωτιά. Ο Κέιν μπορεί να πήρε τη Χρυσή Μπάλα, επειδή έτσι βόλεψε τα αφηγήματα των χορηγών της διοργάνωσης.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι όλοι εμείς που βλέπουμε το τόπι να τσουλάει είμαστε υποχρεωμένοι να συμφωνήσουμε πως ήταν ο καλύτερος.

Δεν λέω ότι ο Γιαμάλ έπρεπε οπωσδήποτε να κερδίσει, ούτε ότι ο Εμπαπέ είχε μια χρονιά χωρίς αδυναμίες.

Λέω ότι η σύγκριση έπρεπε να είναι πολύ πιο ουσιαστική, πολύ πιο βαθιά από μια απλή καταμέτρηση τερμάτων.

Όταν εξαφανίζεις από την εξίσωση την επίδραση στο παιχνίδι, τη δημιουργία, την προσωπική υπέρβαση στα δύσκολα, τότε το βραβείο χάνει την αξία του.

Γιατί η πραγματική αξία μιας διάκρισης δεν κρίνεται από το πόσο λαμπερό είναι το τρόπαιο στη φιέστα, ούτε από τις ανακοινώσεις των γραφειοκρατών.

Κρίνεται από το αν πείθει εκείνους που πονάνε, αγαπούν και παρακολουθούν πραγματικά το παιχνίδι κάθε εβδομάδα από τις κερκίδες και τα δημοσιογραφικά.

Και κάτω από αυτό το πρίσμα, η φετινή απόφαση ήταν απλώς μια ακόμα απόδειξη ότι ψηφίζουν ότι γουστάρουν και ότι τους συμφέρει. Υ.Γ.: Σημειώνεται πως δικαίωμα ψήφου έχουν 100 δημοσιογράφοι από τις 100 πρώτες χώρες στην παγκόσμια κατάταξη της FIFA. Panagiotis Stamatellis III

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους