Ειλικρινά, αν μου έλεγε κάποιος πριν από έναν χρόνο ότι σήμερα θα καθόμουν σε μια σχολική αίθουσα στην Ελλάδα και θα παρακολουθούσα τα παιδιά μου να γιορτάζουν την 28η Οκτωβρίου, δεν θα το πίστευα...

Πλήρες Κείμενο:

Ειλικρινά, αν μου έλεγε κάποιος πριν από έναν χρόνο ότι σήμερα θα καθόμουν σε μια σχολική αίθουσα στην Ελλάδα και θα παρακολουθούσα τα παιδιά μου να γιορτάζουν την 28η Οκτωβρίου, δεν θα το πίστευα ποτέ! Κι όμως… σήμερα το ζήσαμε! ❤️Μέχρι τώρα, όλα αυτά τα χρόνια, πηγαίναμε στις σχολικές γιορτές στη Νορβηγία.

Γιορτάζαμε μαζί με τα παιδιά την εθνική τους εορτή στις 17 Μαΐου, βλέπαμε τις παρελάσεις, τις σημαίες, τα τραγούδια, τις παραδόσεις τους.

Και θέλω να είμαι ειλικρινής.

Όσο όμορφα κι αν ήταν όλα αυτά, όσο κι αν σεβόμουν τη χώρα που μας φιλοξένησε και στην οποία γεννήθηκαν και μεγάλωσαν τα παιδιά μου, εγώ προσωπικά δεν ένιωθα εκείνη τη βαθιά συναισθηματική σύνδεση.

Συμμετείχα, χαιρόμουν για τα παιδιά μου, αλλά μέσα μου ένιωθα ότι γιόρταζα την ιστορία και τις παραδόσεις ενός άλλου λαού.

Σήμερα όμως ήταν διαφορετικά… Σήμερα, καθισμένη ανάμεσα στους υπόλοιπους γονείς, ένιωσα κάτι που δυσκολεύομαι ακόμη και τώρα να περιγράψω.

Αρχικά, ένιωσα μια τεράστια περηφάνια για τα παιδιά μου! Σκεφτείτε ότι έχει περάσει μόλις ένας μήνας από τότε που ξεκίνησαν σχολείο στην Ελλάδα.

Ένας μήνας από τότε που μπήκαν σε ένα εντελώς διαφορετικό εκπαιδευτικό σύστημα, με άλλη γλώσσα στην καθημερινή διδασκαλία, διαφορετικά βιβλία, καινούργιους συμμαθητές και δασκάλους.

Και όμως, μέσα σε τόσο λίγο χρόνο, έχουν προσαρμοστεί τόσο όμορφα! Έχουν κάνει τεράστια προσπάθεια και τα έχουν πάει πραγματικά υπέροχα! Και σήμερα τα έβλεπα να συμμετέχουν στη σχολική τους γιορτή, να τραγουδούν, να έχουν προετοιμαστεί μαζί με τους συμμαθητές τους για την εθνική μας επέτειο… και δεν μπορούσα να συγκρατήσω τη συγκίνησή μου.

Και κάποια στιγμή, κοιτάζοντας την κόρη μου, την Ελεονώρα, πάνω στη σκηνή, στην Γ΄ Δημοτικού, και τον Βασίλη μου, στη Β΄ Δημοτικού, το μυαλό μου γύρισε πολλά χρόνια πίσω… Θυμήθηκα εμένα.

Ένα μικρό κοριτσάκι στο δημοτικό σχολείο, στην Ελλάδα, να ανεβαίνει κι εκείνο στη σκηνή του σχολικού θεάτρου.

Να λέει τα ποιήματά του, να τραγουδάει με τους συμμαθητές του, να περιμένει με αγωνία τη στιγμή που θα το χειροκροτήσουν οι γονείς του.

Θυμήθηκα εκείνες τις σχολικές γιορτές που τότε μου φαίνονταν τόσο απλές, τόσο δεδομένες… Και ξαφνικά, τόσα χρόνια μετά, βρισκόμουν στην ίδια θέση που κάποτε βρίσκονταν οι δικοί μου γονείς.

Μόνο που τώρα πάνω στη σκηνή ήταν τα δικά μου παιδιά. 🥹❤️ Πόσο περίεργα τα φέρνει τελικά η ζωή… Εγώ, που κάποτε ήμουν εκείνο το παιδί που μεγάλωνε στην Ελλάδα, έφυγα, έφτιαξα τη ζωή μου σε μια άλλη χώρα, έγινα μητέρα, μεγάλωσα τα παιδιά μου μακριά… και σήμερα επέστρεψα για να τα δω να ζουν στιγμές από τη δική μου παιδική ηλικία.

Και ξέρετε τι με συγκίνησε περισσότερο; Ότι ήμουν εκεί.

Ότι μπορώ πλέον να είμαι εδώ, στην Ελλάδα, να παρακολουθώ τα παιδιά μου να μεγαλώνουν, να γνωρίζουν την ιστορία και τις παραδόσεις μας, να δημιουργούν τις δικές τους αναμνήσεις.

Να ζουν πράγματα που εγώ είχα ζήσει μικρή και που κάποτε πίστευα ότι εκείνα ίσως να μη ζούσαν ποτέ.

Δεν σημαίνει ότι όσα ζήσαμε στη Νορβηγία είχαν μικρότερη αξία.

Κάθε άλλο! Εκεί μεγαλώσαμε ως οικογένεια, εκεί γεννήθηκαν τα παιδιά μας, εκεί δημιουργήσαμε μια ολόκληρη ζωή.

Αλλά σήμερα ένιωσα κάτι διαφορετικό.

Κάτι βαθιά προσωπικό.

Ένιωσα ότι ένας κύκλος της ζωής μου έκλεισε και ένας καινούργιος, τόσο όμορφος, άνοιξε.

Και καθώς τα χειροκροτούσα, σκεφτόμουν πόσο τυχερή είμαι που μπορώ να ζήσω αυτή τη δεύτερη αρχή μαζί τους.

Μπορεί για πολλούς μια σχολική γιορτή της 28ης Οκτωβρίου να είναι απλώς μια ακόμη σχολική εκδήλωση.

Για εμάς όμως σήμερα ήταν κάτι πολύ μεγαλύτερο.

Ήταν μια στιγμή που κάποτε έμοιαζε αδύνατη και σήμερα έγινε πραγματικότητα.

Και αν υπάρχει κάτι που θέλω να κρατήσω από αυτή την ημέρα, είναι η εικόνα των παιδιών μου πάνω στη σκηνή και εκείνο το συναίσθημα που με πλημμύρισε όταν συνειδητοποίησα… Δεν παρακολουθούσα απλώς την πρώτη τους σχολική γιορτή στην Ελλάδα.

Παρακολουθούσα ένα μικρό κομμάτι από το όνειρο της επιστροφής μας να γίνεται πραγματικότητα. 🇬🇷❤️ Χρόνια πολλά, Ελλάδα μας! 🇬🇷 #φυπ #μπεςφοργιου #επαναπατρισμός

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους