Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Να μιλήσουμε λίγο ως οι άνθρωποι πίσω από τη σελίδα και όχι ως το «ΠΑΣΟΚ έκανε έργα»; @followers Η σελίδα υπάρχει εδώ και 15 χρόνια.

Δεν βγάλαμε ποτέ χρήματα από το όνομα του ΠΑΣΟΚ, δεν οργανώσαμε εκδηλώσεις για προσωπικό όφελος και δεν διεκδικούμε ανταλλάγματα.

Άλλοτε τρολάρουμε και άλλοτε μιλάμε σοβαρά.

Σήμερα μιλάμε σοβαρά. ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΗ ΝΙΝΑ! Καθαρά, χωρίς αστερίσκους και χωρίς μισόλογα.

Όχι επειδή συμφωνούμε με όλα όσα είπε ή έκανε.

Όχι επειδή ξεχάσαμε το παρελθόν.

Και σίγουρα όχι επειδή μας συνδέει κάτι προσωπικό μαζί της.

Αλλά επειδή πιστεύουμε ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να ξαναγίνει μια μεγάλη, ανοιχτή δημοκρατική παράταξη, ικανή να χωρά ανθρώπους με διαφορετικές διαδρομές, να συγχωρεί λάθη και να διεκδικεί ξανά τη διακυβέρνηση της χώρας.

Και επειδή, όσο κι αν ακούγεται παράδοξο σε ορισμένους, ο άνθρωπος που γράφει αυτές τις γραμμές μέχρι πρόσφατα έλεγε ακριβώς το αντίθετο. «Νίνα Κασιμάτη; Ποτέ ξανά στο ΠΑΣΟΚ». Άλλαξα γνώμη.

Και θα σας εξηγήσω γιατί.

Η αφορμή ήταν όσα διάβασα σε κλειστές ομάδες φίλων του ΠΑΣΟΚ.

Σχόλια για τη Νίνα Κασιμάτη που με σόκαραν.

Όχι επειδή διαφωνούσαν με την επιστροφή της.

Αυτό είναι απολύτως θεμιτό.

Αλλά επειδή κάποιοι είχαν περάσει από την πολιτική κριτική στην προσωπική εξόντωση.

Χαρακτηρισμοί, προσβολές, μια τοξικότητα που δεν συνάδει με όσα υποτίθεται ότι υπερασπιζόμαστε.

Και σκέφτηκα το εξής: Πώς γίνεται να κρίνεις έναν άνθρωπο από μια πράξη του (την οποία και πήρε άμεσα πίσω), να τον θεωρείς χειρότερο από σένα, και στην προσπάθειά σου να τον τιμωρήσεις με τα λόγια σου, ΝΑ ΓΙΝΕΣΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙΣ.

Δεν γίνεται να απαιτούμε πολιτικό ήθος από τους άλλους και να απαλλάσσουμε τον εαυτό μας από την ίδια υποχρέωση.

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για την ουσία.

Η ανάρτηση μετά την τραγωδία στον Μαραθώνιο της Βοστόνης, με το σαφές υπονοούμενο για τον Γιώργο Παπανδρέου, παρότι δεν τον κατονόμαζε, ήταν άθλια.

Δεν πρόκειται να τη δικαιολογήσουμε.

Δεν πρόκειται να την ωραιοποιήσουμε.

Η ανάρτηση διαγράφηκε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν γράφτηκε.

Θα θέλαμε από τη Νίνα Κασιμάτη μια καθαρή αναγνώριση του λάθους; Ναι.

Θα θεωρούσαμε μια ειλικρινή συγγνώμη σημαντική; ΟΧΙ. ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΗΔΗ ΝΑ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΖΗΤΗΣΕΙ.

Εκτός κι αν εσύ, φίλε follower, έχεις καλύτερο ρεπορτάζ από το δικό μας.

Από το 2013 έχουν περάσει δεκατρία χρόνια. ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ; 20; 30; 50 Ακόμη και η δικαιοσύνη προβλέπει ότι άνθρωποι που έχουν διαπράξει σοβαρά αδικήματα, αφού εκτίσουν τις ποινές τους, μπορούν να επιστρέψουν στην κοινωνία.

Όχι η δικαιοσύνη του Φλωρίδη, αυτή σε καταδικάζει χωρίς δικηγόρο.

Δεν εξισώνουμε λοιπόν μια ανάρτηση με ένα έγκλημα.

Ακριβώς το αντίθετο: Αναρωτιόμαστε γιατί στην πολιτική αντιμετωπίζουμε κάποιες φορές ένα παλιό λάθος σαν να επισύρει ισόβια καταδίκη.

Η συγχώρεση δεν επιβάλλεται.

Ούτε όμως απαγορεύεται.

Και για εμάς έχει έρθει η ώρα να πάμε παρακάτω. Η ΝΙΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΑΣΟΚ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ. ΕΙΤΕ ΤΟ ΔΕΧΕΣΤΕ, ΕΙΤΕ ΟΧΙ.

Μπορεί να διαφωνήσαμε βαθιά μαζί της.

Μπορεί να μας πλήγωσε η πολιτική της πορεία και ο τρόπος με τον οποίο μίλησε στο παρελθόν.

Αλλά δεν μπορούμε να προσποιούμαστε ότι δεν προέρχεται από αυτή την παράταξη.

Δεν ανακάλυψε χθες το ΠΑΣΟΚ.

Έχει πολιτική καταγωγή, διαδρομή και δεσμούς με αυτόν τον χώρο.Και το ερώτημα σήμερα δεν είναι αν συμφωνούμε με κάθε επιλογή της.

Το ερώτημα είναι αν το ΠΑΣΟΚ θέλει να ξαναγίνει παράταξη εξουσίας ή να παραμείνει ένας χώρος όπου ο καθένας κρατά έναν κατάλογο με όσους δεν συγχωρεί. ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟ; Κάποτε ήμασταν τεράστιοι.

Σήμερα είμαστε ένα μεγάλο κόμμα.

Αλλά δεν αρκεί να θυμόμαστε το μέγεθος που είχαμε.

Πρέπει να αποκτήσουμε ξανά τη φιλοδοξία να το φτάσουμε. ΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΟΙ ΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΚΑΝΟΙ. ΑΣ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΜΕ. ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟΙ. ΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΜΕ.

Και μετά ας πάμε σε ένα συνέδριο και ας τις παίξουμε μέχρι τελικής πτώσεως.

Ας διαφωνήσουμε για την οικονομία, το κοινωνικό κράτος, τα δικαιώματα, την Εκκλησία, την οικογένεια, την παράδοση, την κοινωνία που θέλουμε.

Γιατί αυτή είναι η ομορφιά της δημοκρατίας.

Να ψηφίζουν δύο άνθρωποι τον ίδιο βουλευτή.

Ο ένας να μιλά για ΠΑΣΟΚ, παράδοση και οικογένεια.

Ο άλλος να υπερασπίζεται τον διαχωρισμό Κράτους και Εκκλησίας.

Και οι δύο να αισθάνονται ότι ανήκουν στην ίδια δημοκρατική παράταξη.Όχι επειδή σκέφτονται το ίδιο.

Αλλά επειδή μπορούν να διαφωνούν χωρίς να μισούνται. Η ΠΟΛΥΦΩΝΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΛΟΓΙΑ. ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΤΟΥ. Το ΠΑΣΟΚ δεν έγινε μεγάλο επειδή όλοι συμφωνούσαν σε όλα.

Έγινε μεγάλο επειδή μπορούσε να συνθέτει διαφορετικές απόψεις, κοινωνικές αναφορές και πολιτικές ευαισθησίες σε ένα κοινό σχέδιο.

Αυτό πρέπει να ξανακάνει.

Και δεν θα το πετύχει αν κάθε επιστροφή αντιμετωπίζεται ως προδοσία, κάθε παλιά διαφωνία ως ανεξίτηλο στίγμα και κάθε σύντροφος που σκέφτεται διαφορετικά ως εχθρός.

Δεν ζητάμε να επιστρέψει η Νίνα Κασιμάτη χωρίς πολιτική συζήτηση.

Ζητάμε να μην αποκλείεται εκ των προτέρων.

Δεν λέμε ότι πρέπει να συμφωνήσετε μαζί μας.

Δεν λέμε ότι όσοι αντιδρούν δεν έχουν επιχειρήματα.

Λέμε όμως ότι η παράταξη χρειάζεται να κοιτάξει μπροστά.

Και ότι δεν μπορείς να ζητάς συστράτευση κρατώντας την πόρτα κλειστή σε όποιον κάποτε απομακρύνθηκε.

Και ξαναμιλάω ως ο admin: Θα ήταν πολύ πιο εύκολο να μείνω στο «ποτέ», να μη δυσαρεστήσω κανέναν και να μη χρειαστεί να εξηγήσω τίποτα.

Αλλά η πολιτική δεν είναι διαγωνισμός αμετακίνητων απόψεων.

Είναι και η ικανότητα να επανεξετάζεις, να αναγνωρίζεις, να προχωράς. ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΗ ΝΙΝΑ.

Eπειδή είναι ΠΑΣΟΚΑΡΑ και θέλουμε ένα ΠΑΣΟΚ που θα ξέρει να ενώνει, να μεγαλώνει και να κυβερνά.

Και κάτι τελευταίο: Ούτε ψηφίζουμε στον Πειραιά, ούτε είμαστε φίλοι της, ούτε μας «πληρώνουν για να τα λέμε».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους