Το Ελεύθερο Θέατρο στο Άλσος Παγκρατίου: Όταν μια παρέα νέων άλλαξε για πάντα τη θεατρική ιστορία 🎭✨ Το καλοκαίρι του 1970, σε ένα παραμελημένο και πνιγμένο στα χόρτα υπαίθριο θέατρο μέσα στο Άλσος...
Το Ελεύθερο Θέατρο στο Άλσος Παγκρατίου: Όταν μια παρέα νέων άλλαξε για πάντα τη θεατρική ιστορία 🎭✨ Το καλοκαίρι του 1970, σε ένα παραμελημένο και πνιγμένο στα χόρτα υπαίθριο θέατρο μέσα στο Άλσος Παγκρατίου, μια ομάδα νεαρών αποφοίτων της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν αποφάσισε να τολμήσει κάτι εντελώς ρηξικέλευθο.
Χωρίς πρωταγωνιστές-βεντέτες, με αυστηρή συλλογική λειτουργία και κοινό ταμείο, γεννήθηκε το θρυλικό "Ελεύθερο Θέατρο". Ανάμεσά τους, μια παρέα από εικοσάρηδες που έμελλε να γράψουν με χρυσά γράμματα την ιστορία της σύγχρονης ελληνικής σκηνής: Σταμάτης Φασουλής, Κώστας Αρζόγλου, Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Μίνα Αδαμάκη, Γιώργος Κοτανίδης, Νίκος Σκυλοδήμος, Υβόννη Μαλτέζου, Άννα Παναγιωτοπούλου και τόσοι άλλοι σπουδαίοι.
Εκεί, κάτω από τα πεύκα της γειτονιάς μας, οι ίδιοι οι ηθοποιοί καθάρισαν τον χώρο με εθελοντική εργασία, κουβάλησαν υλικά, έστησαν τα σκηνικά με πενιχρά μέσα και διαμόρφωσαν ένα καταφύγιο ελεύθερης καλλιτεχνικής έκφρασης στα χρόνια της Δικτατορίας.
Η μεγάλη έκρηξη συνέβη το καλοκαίρι του 1973 με την παράσταση-σταθμό "Και συ χτενίζεσαι". Το Ελεύθερο Θέατρο πήρε τη φθαρμένη, παλαιομοδίτικη ελληνική επιθεώρηση, πέταξε τα φτηνά αστεία και τα κοστούμια με τα πούπουλα, και της έδωσε βαθιά πολιτική, ανατρεπτική και καυστική κοινωνική υπόσταση.
Η λογοκρισία της Χούντας ήταν καθημερινά παρούσα, με αστυνομικούς να κάθονται στις κερκίδες κρατώντας σημειώσεις.
Όμως οι ηθοποιοί, με απίστευτο θάρρος και αυτοσχεδιασμούς της στιγμής, άλλαζαν τα λόγια πάνω στη σκηνή, κλείνοντας το μάτι στο κοινό.
Οι ουρές στο Άλσος Παγκρατίου έγιναν γρήγορα το talk of the town ολόκληρης της Αθήνας.
Άνθρωποι από κάθε γωνιά της πόλης έφταναν στη γειτονιά, ενώ όσοι δεν έβρισκαν εισιτήριο κάθονταν στα χώματα, στα πεζούλια ή σκαρφάλωναν στα γύρω δέντρα και στα κάγκελα. Το Άλσος της γειτονιάς μας εκείνα τα καλοκαίρια δεν ήταν απλώς ένας πνεύμονας πρασίνου ή ένα σημείο για απογευματινό περίπατο.
Υπήρξε το απόλυτο επίκεντρο μιας πολιτιστικής και κοινωνικής αναγέννησης.
Ακόμα και όταν αργότερα η ομάδα μετεξελίχθηκε στην εξίσου θρυλική "Ελεύθερη Σκηνή", το Παγκράτι παρέμεινε το πνευματικό τους σπίτι. #MyPagrati #Παγκράτι
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους