Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν δεν με απατά η μνήμη μου, πριν από 15–20 χρόνια, όταν άρχισαν να ξεφυτρώνουν αλυσίδες φούρνων και αρτοπωλείων, άκουγα από συναδέλφους δημοσιογράφους, αλλά και από ανθρώπους της πολιτικής και της εξουσίας, διάφορες απόψεις: ότι πίσω από αρκετές τέτοιες επιχειρήσεις μπορεί να βρίσκονταν μαύρα χρήματα, συνδεδεμένα με ναρκωτικά και trafficking γυναικών.

Στα σημερινά ρεπορτάζ διαβάζουμε για φορολογική απάτη εκατομμυρίων στους φούρνους «Χωριάτικο» και για τη σύλληψη του ιδιοκτήτη, Άγγελου Γιαννακόπουλου, καθώς και άλλων 50 ατόμων.

Τα δημοσιεύματα αναφέρουν, μεταξύ άλλων, γυναίκες που φέρονται να μεταφέρθηκαν από τη Σιβηρία και την πόλη Χαμπάροβσκ, στην ανατολική Ρωσία.

Το 2010, η αδελφή μου, η Μαρία, κι εγώ βοηθήσαμε μια νεαρή Ρωσίδα, την Ελίνα, από το Χαμπάροβσκ.

Η ιστορία της είχε τα χαρακτηριστικά μιας υπόθεσης trafficking: σύμφωνα με όσα μας είπε, την έφεραν στην Ελλάδα με την υπόσχεση ότι θα εργαζόταν για 30 ευρώ την ημέρα.

Μόλις έφτασε στο αεροδρόμιο, όμως, της πήραν το διαβατήριο και τα έγγραφά της και την οδήγησαν σε ένα σπίτι στα προάστια της Αθήνας, όπου βρίσκονταν και άλλες κοπέλες.

Κατάφερε να ξεφύγει από τους διακινητές —δεν θα αναφερθώ τώρα στις λεπτομέρειες της ιστορίας της σαν «ψεύτικο» σίριαλ — και, με μια μικρή βαλίτσα, έφτασε χωρίς διαβατήριο στο ρωσικό προξενείο στη Θεσσαλονίκη.

Από εκεί την παρέπεμψαν στην αστυνομία, ώστε να δηλώσει τα στοιχεία της και να μπορέσουν να τη βοηθήσουν.

Η αδελφή μου τη συνάντησε έξω από το προξενείο, σε κατάσταση απόγνωσης.

Τη φιλοξένησα στο σπίτι μου για μία εβδομάδα.

Στην αστυνομία μάς είπαν ότι έπρεπε να ενταχθεί σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων για κάποιο διάστημα και ότι στη συνέχεια θα μπορούσε να διεκδικήσει άδεια παραμονής ως θύμα trafficking.

Ήταν 28 ετών, γυμνάστρια, και ήθελε να μείνει στην Ελλάδα, αλλά δεν ήθελε να μπει σε καθεστώς προστασίας που, όπως το αντιλαμβανόταν, θα περιόριζε την ελευθερία της.

Όπως μας περιέγραψε, είχε μείνει δύο χρόνια αποκλεισμένη σε κάποιον χώρο στην Αθήνα και έπειτα τη μετέφεραν στα Γιάννενα.

Έμαθε πολύ καλά ελληνικά παρακολουθώντας όλη μέρα τηλεοπτικές ελληνικές σειρές, κλεισμένη σε ένα δωμάτιο.

Τα βράδια την πήγαιναν σε μαγαζιά όπου χόρευε.

Η πρώτη φορά που είδε την ελληνική θάλασσα ήταν στη Θεσσαλονίκη, στον Θερμαϊκό, όπου τη βρήκαμε, κοντά στο ρωσικό προξενείο.

Τελικά, αποφασίσαμε να τη βοηθήσουμε να επιστρέψει στη Ρωσία.

Βάλαμε χρήματα από την τσέπη μας και της αγοράσαμε αεροπορικά εισιτήρια από τη Θεσσαλονίκη μέσω Μόσχας προς το Χαμπάροβσκ.

Για αυτή τη θλιβερή ιστορία είχα γράψει μεγάλο ρεπορτάζ για το ΑΠΕ-ΜΠΕ, όπου εργαζόμουν.

Όσα ακούγονταν τότε έμοιαζαν με κοινό μυστικό.

Κι όμως, αν οι καταγγελίες που βλέπουν σήμερα το φως της δημοσιότητας επιβεβαιωθούν, χρειάστηκαν σχεδόν δύο δεκαετίες για να αποκαλυφθούν υποθέσεις μεγάλης κλίμακας, που φέρονται να αφορούν διαφθορά, ξέπλυμα παράνομου χρήματος και άλλες εγκληματικές πράξεις.

Αυτό που με λυπεί περισσότερο είναι η τύχη των εργαζομένων που μπορεί να μείνουν χωρίς δουλειά.

Ανάμεσά τους υπάρχουν πολλοί νέοι άνθρωποι που μόχθησαν σε αυτές τις επιχειρήσεις, από τις αλυσίδες «Pizza Fan» έως το «Χωριάτικο».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους