Ο Έφεδρος ανθυπολοχαγός Τσαχουρίδης ( ή Γαλανός) Παύλος γεννήθηκε το 1914 στην Αργυρούπολη της Τραπεζούντας . Ο πατέρας του Ανδρέας χάθηκε στα Τουρκικά Τάγματα Θανάτου Ταμπουλού Αμερέ και μαζί με τη...

Πλήρες Κείμενο:

Ο Έφεδρος ανθυπολοχαγός Τσαχουρίδης ( ή Γαλανός) Παύλος γεννήθηκε το 1914 στην Αργυρούπολη της Τραπεζούντας . Ο πατέρας του Ανδρέας χάθηκε στα Τουρκικά Τάγματα Θανάτου Ταμπουλού Αμερέ και μαζί με τη μητέρα του και τον αδερφό του το 1915 βρέθηκαν διωγμένοι στη Νοβόροσισκ της Ρωσίας όπου και ορφάνεψαν για δεύτερη φορά χάνοντας από τύφο τη μητέρα τους.

Το 1920 υπέστησαν τον δεύτερο διωγμό των Ποντίων, από τους Μπολσεβίκους αυτή τη φορά, καταλήγοντας με τον αδερφό του στον Πειραιά. Ο Παύλος Τσαχουρίδης σπούδασε Γεωπόνος στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή Λάρισας και υπηρέτησε τη θητεία του ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στο Μεσολόγγι και την Κέρκυρα.

Απολύθηκε το 1939 από τον Στρατό και εργαζόταν ως γεωπόνος στη Σάμο. Τον Αύγουστο του 1940 βρισκόταν ήδη προεπιστρατευμένος με το 33ο Σύνταγμα Πεζικού Φλώρινας το οποίο απαρτιζόταν κύρια από Πόντιους πρόσφυγες.

Την παραμονή της 28ης Οκτωβρίου 1940 το Σύνταγμα βρισκόταν σε θέσεις προκάλυψης στην Ελληνοαλβανική μεθόριο, πάνω από το χωριό Ανταρτικό. ‘Ήδη την 29/10/1940 και μετά από αψιμαχίες με τον Ιταλικό στρατό , το σύνταγμα εισέβαλε στην Αλβανία από τα βουνά των Πρεσπών καταδιώκοντας τους Ιταλούς που πρόβαλλαν την πρώτη οργανωμένη άμυνα έξω από το αλβανικό χωριό Μπιγλίστα.

Εκεί ο Παύλος τραυματίστηκε σοβαρά από θραύσματα χειροβομβίδας στη διάρκεια επιθετικής εξόρμησης και σκληρού αγώνα εκκαθάρισης χαρακωμάτων στις 4 Νοεμβρίου του 1940, στις παρυφές του παραπάνω χωριού.

Μετά από 3 χειρουργεία , επέστρεψε τον Ιανουάριο τον 1941 με δικιά του πρωτοβουλία στη μονάδα του όπου και τραυματίστηκε εκ νέου στις 7 Φεβρουαρίου 1941 από βομβαρδισμό του Ιταλικού πυροβολικού στην τοποθεσία « Μπούμπεσι», ύψωμα πλησίον του 731.

Παρέμεινε νοσηλευόμενος μέχρι την Γερμανική εισβολή και επέστρεψε στη Σάμο όπου και παρέμεινε εργαζόμενος ως Γεωπόνος μέχρι τον Νοέμβριο του 1943 όταν και διέφυγε στη Μ. Ανατολή όπου και εντάχτηκε στο ΒΕΣΜΑ (Βασιλικό Εκστρατευτικό Σώμα Μέσης Ανατολής). Το 1945 επέστρεψε με τον Ελληνικό Στρατό στην Ελλάδα και έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις του Εμφυλίου.

Το 1948 μονιμοποιήθηκε στο στράτευμα. Ο Παύλος Τσαχουρίδης για την δράση του στην Ελληνοϊταλικό Πόλεμο τιμήθηκε με το Χρυσό Αριστείο Ανδρείας , τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξεως, τον Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου Α’ μετά Ξιφών (για τούς τραυματισμούς του) και το Αναμνηστικό Μετάλλιο της Εκστρατείας της Αλβανίας. Reserve Second Lieutenant Tsachouridis (or Galanos) Pavlos was born in 1914 in Argyroupoli of Trebizond.

His father, Andreas, perished in the Turkish Labour Battalions (Amele Taburlari). Ιn 1915, Pavlos along with his mother and brother, they found themselves displaced in Novorossiysk, Russia, where they were orphaned for a second time after losing their mother to typhus.

In 1920, they endured the second persecution of the Pontian Greeks, this time by the Bolsheviks, eventually arriving with his brother in Piraeus. Pavlos Tsachouridis studied Agronomy at the American Farm School of Larissa and served his military service as a reserve second lieutenant in Missolonghi and Corfu.

He was discharged from the Army in 1939 and worked as an agronomist in Samos. By August 1940, he was already pre-mobilized with the 33rd Infantry Regiment of Florina, which consisted mainly of Pontian refugees.

On the eve of October 28, 1940, the Regiment was stationed in screening positions on the Greek-Albanian border, above the village of Antartiko.

Already on October 29, 1940, and following skirmishes with the Italian army, the regiment invaded Albania through the Prespa mountains, pursuing the Italians who put up their first organized defense outside the Albanian village of Bilisht (Biglitsa). It was there, on the outskirts of the aforementioned village, that Pavlos was severely wounded by grenade fragments during an offensive assault and a fierce battle to clear trenches on November 4, 1940.

After undergoing three surgeries, he returned to his unit in January 1941 on his own initiative, where he was wounded once again on February 7, 1941, by Italian artillery bombardment at the "Boubesi" location, a hill near Height 731.

He remained hospitalized until the German invasion and subsequently returned to Samos, where he continued to work as an agronomist until November 1943.

At that time, he escaped to the Middle East and joined the RHME (Royal Hellenic Middle East Forces). In 1945, he returned to Greece with the Greek Army and took part in the operations of the Civil War.

In 1948, he received a permanent commission in the military.

For his actions in the Greco-Italian War, Pavlos Tsachouridis was honored with the Gold Medal for Valor (Aristeion Andreias), the War Cross 3rd Class, the Gold Cross of the Order of George I with Swords (for his wounds), and the Commemorative Medal of the Albanian Campaign.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους