[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα - 
 Αθλητικά - 
 Οικονομία - 
 Ροή

Στο κείμενο που κάναμε για το Renault 8 Gordini, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε και να ξαναδιαβάσετε εδώ αναφερθήκαμε και σε ένα άλλο ιστορικό μοντέλο της Renault, το...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στο κείμενο που κάναμε για το Renault 8 Gordini, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε και να ξαναδιαβάσετε εδώ https://tinyurl.com/r8gordini, αναφερθήκαμε και σε ένα άλλο ιστορικό μοντέλο της Renault, το πρώτο με το οποίο ασχολήθηκε ο Amédée Gordini στο πλαίσιο της συνεργασίας του με τη γαλλική εταιρεία.

Ποια ήταν όμως η... Dauphine, τι σήμαινε το όνομά της και τι ακριβώς είχε στο μυαλό της η Renault όταν αποφάσισε να τη δημιουργήσει; Πάμε να κάνουμε μαζί ένα ακόμη ταξίδι στον αυτοκινητικό κόσμο, αυτή τη φορά στη Γαλλία της δεκαετίας του '50. Η ιστορία ξεκινά το 1949, όταν το μικρό Renault 4CV είχε ήδη αρχίσει να γίνεται εμπορική επιτυχία, βοηθώντας τη γαλλική εταιρεία να σταθεί ξανά στα πόδια της μετά τον πόλεμο.

Ο τότε επικεφαλής της, Pierre Lefaucheux, σκεφτόταν ήδη το επόμενο βήμα.

Η γαλλική οικονομία αναπτυσσόταν, τα εισοδήματα ανέβαιναν και οι αγοραστές άρχιζαν να ζητούν κάτι περισσότερο από ένα στοιχειώδες μέσο μετακίνησης.

Το 1951 ξεκίνησε λοιπόν το πρόγραμμα 109, με στόχο ένα μεγαλύτερο, πιο άνετο και πιο κομψό οικογενειακό αυτοκίνητο, χωρίς όμως να χαθεί ο οικονομικός χαρακτήρας του 4CV.

Όσο για το όνομα; Αφού το 4CV ήταν η «βασίλισσα» των πωλήσεων, το νέο Renault θα ήταν η Dauphine, δηλαδή η πριγκίπισσα-διάδοχος του θρόνου! Όταν παρουσιάστηκε το 1956, η Dauphine διατηρούσε τη βασική μηχανολογική συνταγή του προκατόχου της, με τον κινητήρα και την κίνηση πίσω.

Ήταν όμως μεγαλύτερη και σαφώς πιο ευρύχωρη.

Το τετράθυρο αμάξωμα είχε μήκος 3,95 μέτρα, ενώ κάτω από το πίσω καπό βρισκόταν ένας υδρόψυκτος εν σειρά 4κύλινδρος 845 cc, με ισχύ περίπου 30 PS και τελική ταχύτητα 115 km/h. Ο χώρος αποσκευών βρισκόταν εμπρός και είχε χωρητικότητα 380 λίτρων.

Η ανάρτηση ήταν ανεξάρτητη και στους τέσσερις τροχούς, ενώ στα πρώτα αυτοκίνητα υπήρχαν ταμπούρα στα φρένα και χειροκίνητο κιβώτιο τριών σχέσεων.

Για το 1956 ήταν ένα ολοκληρωμένο οικογενειακό αυτοκίνητο που μπορούσε να αποκτήσει και κάποιος χωρίς να ματώσει.

Για τη Dauphine η Renault χρησιμοποίησε σε μεγάλο βαθμό έρευνες αγοράς, προσπαθώντας να καταλάβει τι ήθελαν πραγματικά οι πελάτες της, από τους χώρους μέχρι τα υλικά και τα χρώματα.

Το αποτέλεσμα ήταν αρκετές ενδιαφέρουσες επιλογές, όπως για παράδειγμα η συνεργασία με τη Γαλλίδα διακοσμήτρια και καλλιτέχνιδα Paule Marrot, η οποία βοήθησε στη δημιουργία μιας παλέτας περίπου 30 παστέλ αποχρώσεων, σε μια εποχή που τα περισσότερα αυτοκίνητα κυκλοφορούσαν κατά κύριο λόγο σε αναμενόμενους χρωματισμούς. Η Dauphine συνολικά κατάφερε έτσι να γίνει και ένα μικρό σύμβολο της αισιοδοξίας της μεταπολεμικής Γαλλίας, κάτι που η Renault αξιοποίησε ιδιαίτερα.

Και κάπου εδώ εμφανίζεται ο Amédée Gordini. Η Dauphine είχε ήδη αποδείξει ότι μπορούσε να κάνει περισσότερα από το να μεταφέρει μια οικογένεια, κερδίζοντας το Tour de Corse το 1956. Ο Gordini ανέλαβε να βελτιώσει τον μικρό κινητήρα και το κιβώτιο, δημιουργώντας τη Dauphine Gordini που παρουσιάστηκε το 1957 και κυκλοφόρησε το 1958.

Ο κυβισμός παρέμεινε στα 845 cc, αλλά η ισχύς ανέβηκε περίπου στους 38 PS, με 4τάχυτο κιβώτιο και τελική ταχύτητα 126 km/h. Το 1958 η απλή Dauphine κέρδισε το Ράλι Μόντε Κάρλο, ενώ η Gordini επικράτησε στο Tour de Corse.

Ακολούθησαν η πιο πολυτελής Ondine, η σπορ 1093 με περίπου 50 PS και διάφορες βελτιώσεις στην ανάρτηση και στα φρένα. Η Dauphine όμως δεν ήταν σημαντική μόνο για τους αγώνες.

Από το 1957 έως το 1961 ήταν το αυτοκίνητο με τις περισσότερες πωλήσεις στη Γαλλία, ενώ κατασκευάστηκε ή συναρμολογήθηκε σε χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Αργεντινή και η Βραζιλία. Η Renault προσπάθησε μάλιστα να κατακτήσει και την αμερικανική αγορά, όπου αρχικά η μικρή Γαλλίδα γνώρισε μεγάλη επιτυχία, πριν οι πωλήσεις υποχωρήσουν και αφήσουν την εταιρεία με αρκετά προβλήματα.

Υπήρξε ακόμη και ηλεκτρική Dauphine, η Henney Kilowatt του 1959, ένα από τα πρώτα μεταπολεμικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα που προσφέρθηκαν σε περιορισμένη παραγωγή στις ΗΠΑ, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Μέχρι να ολοκληρωθεί η καριέρα της, είχαν κατασκευαστεί περισσότερες από 2,1 εκατομμύρια Dauphine, με τη σπορ Gordini να παραμένει στην παραγωγή ακόμη και μετά την εμφάνιση του Renault 8.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences