ΠΩΣ,ΠΟΤΕ, ΠΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΕΟΡΤΑΣΤΗΚΕ #Η_ΠΡΩΤΗ_ΕΠΕΤΕΙΟΣ_ΤΟΥ_ΟΧΙ; Βρήκαμε την απάντηση , μετά απο επισταμένη έρευνα μας ,σε ένα σπάνιο χειρόγραφο από το πολύτιμο αρχείο του Αιγυπτιώτη Ι. Τρικόγλου το...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο πρώτος εορτασμός της εθνικής μας επετείου, πριν ακόμα καθιερωθεί επισήμως, έγινε από την παροικία των Ελλήνων του Καϊρου , στο Ελληνικό Κέντρο του Καϊρου Greek club cairo.

Ήταν 28η Οκτωβρίου 1941. Το Δ.Σ του Κέντρου ανέθεσε στον Χρήστο Χριστοφίδη, μια συνεργασία που είχε παλαιότερες ρίζες, όπως φαίνεται στο κείμενο του ομιλητή, να παρουσιάσει την ημέρα εκείνη, μια ομιλία για την «εξαιρετική ιστορική επέτειο». Καθόλου περίεργο δεν είναι αυτό, αν αναλογιστεί κάποιος, πως το Κάιρο εκείνη την εποχή ήταν η έδρα της εξόριστης Ελληνικής κυβέρνησης Μέσης Ανατολής, η οποία δημιουργήθηκε μετά την κατάληψη της χώρας από την Ναζιστική Γερμανία και την Φασιστική Ιταλία.

Είχε ελάχιστη επιρροή στα πολιτικά γεγονότα της χώρας και είχε το προσωνύμιο «κυβέρνηση του Καΐρου».Επικεφαλής της ήταν ο Βασιλέας Γεώργιος Β. Από τις προσφωνήσεις του ομιλητή , καταλαβαίνουμε ότι ανάμεσα στο κοινό που παρακολούθησε την ομιλία του , ο υψηλός προσκεκλημένος ήταν ο Πρίγκιπας Πέτρος, υπασπιστής τότε του Έλληνα Βασιλιά Γεωργίου Β’ και παρόντες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Υπουργός Ναυτικού, υποναύαρχος Αλέξανδρος Σακελλαρίου, πολλοί υπουργοί, εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πολλοί πάροικοι. "Υψηλότατε, εξοχότατε κύριε αντιπρόεδρε της Κυβέρνησης, εξοχότατοι υπουργοί, σεβασμιότατε, κυρίες και κύριοι, Μέσα στις θυελλώδεις και δραματικές στιγμές της παγκόσμιας πολεμικής σύρραξης που συνταράσσουν τον κόσμο από διετίας και πλέον, η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 πρέπει να προσλαμβάνει για μας τους Έλληνες εκάστοτε και στο διηνεκές, την έννοιαν μιας εθνικής μυσταγωγίας, έντονης πατριωτικής αυτοπεποίθησης και αισιοδοξίας, γιατί σαν σήμερα ,προ ενός ακριβώς έτους, άστραψε ως μετεωρίτης στο παγκόσμιο στερέωμα το θάμπος του ελληνικού φωτός και άνθισαν εκ νέου και για πολλοστή φορά οι κήποι των ελληνικών αρετών απ’ όπου ξεχύθηκαν πλόύσια τα αρώματα ως τις υψηλότερες κορφές της εθνικής δόξας. Το Ελληνικό Κέντρο μας, εκπροσωπώντας μια μεγάλη και σοβαρή μερίδα των Ελλήνων παροίκων της πόλης μας και του οποίου ο ιδρυτικός σκοπός είναι όχι μόνον η ψυχαγωγία των μελών του αλλά και να πρωτοστατεί, να προωθεί και να ενθαρρύνει κάθε παροικιακή και ευρύτερα κάθε πατριωτική κατεύθυνση, θεώρησε καθήκον του δια της σημερινής σεμνής αυτής συγκέντρωσης, να εξάρει κατά το δυνατόν την σημασία της εξαιρετικής, ιστορικής αυτής επετείου.

Πρό τούτου όμως, ας επιτραπεί στην Ελληνική αυτή στέγη, μετ’ ιδιάζοντος αισθήματος χαράς και τιμής να χαιρετήσω δι’ υμών, την, εν τω μέσω του παροικιακού αυτού πατριωτικού εορτασμού, παρουσία θαλερού βλαστού της σεπτής βασιλικής οικογενείας μας, της Α.Β.Υψηλότητος του Πρίγκιπος Πέτρου…» Στην 25σέλιδη χειρόγραφη ομιλία του ο Χριστοφίδης, εξήρε τα κατορθώματα των ηρώων συνδέοντας τα γεγονότα με την παλαιότερη ιστορία της Ελλάδας, αναδεικνύοντας την σημασία της ελευθερίας για τους Έλληνες διαχρονικά και διατυπώνοντας ευχές για το μέλλον.

Η ίδια επέτειος ,κάθε χρόνο έκτοτε γιορταζόταν απο τον Αιγυπτιώτη Ελληνισμό και μεγάλα αφιερώματα δημοσιεύονταν στον Αιγυπτιώτικο τύπο.

Το σκίτσο με το ΟΧΙ και το λογοπαίγνιο Οχι-ρο προέρχεται απο ανάλογο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας του Καΐρου, ΦΩΣ, από το προσωπικό αρχείο του γράφοντος.

Πολλές ανάλογες επέτειοι γιορτάστηκαν στις φιλόξενες αίθουσες του Ελληνικού Κέντρου Καΐρου.

Ενδεικτικά αναφέρουμε τον πανηγυρικό Παμπαροικιακό εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου του 1976, πριν μισό αιώνα ακριβώς, που διοργάνωσε η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου με τη συμμετοχή των Ελληνικών σχολών, σωματείων και οργανισμών του Καΐρου, το Σάββατο 30.10.1976 στην αιθυσα του Ελληνικού Κέντρου Καΐρου με κεντρικο ομιλητη , τον διευθυντή του Λυκείου της Αμπετείου Σχολής, Σπύρο Κώττη, ο οποίος εκφώνησε τον πανηγυρικό.

Σύμωνα με την καταχώριση στην εφημερίδα ΦΩΣ, το πρόγραμμα περιελάμβανε απαγγελίες ππιημάτων, τραγούδια και παραδοσιακούς χορους.

Για πρώτη φορά η επέτειος του ΟΧΙ γιορτάστηκε επίσημα ,μετά την απελευθέρωση της Αθήνας, στις 28 Οκτωβρίου 1944, με παρέλαση ενώπιον του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου.

Ωστόσο κι εντός Ελλάδος, ανεπίσημα, σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, «η επέτειος του «ΟΧΙ» γιορτάστηκε για πρώτη φορά στα χρόνια της Κατοχής.

Στο κεντρικό κτίριο και στον προαύλιο χώρο του Πανεπιστημίου Αθηνών πραγματοποιήθηκε ο πρώτος εορτασμός στις 28 Οκτωβρίου 1941.

Γίνονταν ομιλίες από τους φοιτητές, ενώ μίλησε για την επέτειο την παραμονή και ο καθηγητής Κωνσταντίνος Τσάτσος, ο οποίος αρνήθηκε να κάνει μάθημα την ημέρα της επετείου με αποτέλεσμα να απολυθεί από το Πανεπιστήμιο.

Στην δεύτερη επέτειο (28/10/1942), ο εορτασμός έγινε στην Πλατεία Συντάγματος με πρωτοβουλία των οργανώσεων ΕΠΟΝ και ΠΕΑΝ.

Υπήρχε ανησυχία για το πώς θα αντιδράσουν οι ιταλικές δυνάμεις κατοχής, οι οποίες όμως δεν παρενέβησαν.

Εκδηλώσεις και διαδηλώσεις εκείνη την ημέρα έγιναν και σε άλλες πόλεις. Στον Πειραιά πραγματοποιήθηκαν ολιγοπληθείς συγκεντρώσεις, ανέβαινε κάποιος σε μια καρέκλα, έβγαζε ένα σύντομο λόγο, και κατόπιν διαλύονταν, για να αποφύγουν επέμβαση των καραμπινιέρων.

Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για το τι έγινε στις 28 Οκτωβρίου 1943.

Σύμφωνα με τον Ηλία Βενέζη γιορτάστηκε η επέτειος στο κτίριο της Εθνικής Τράπεζας, στην πλατεία Κοτζιά (ο Βενέζης ήταν τότε υπάλληλος της τράπεζας). Κατέφθασαν όμως οι Γερμανοί, που είχαν την ευθύνη της αστυνόμευσης πλέον, υποχρέωσαν όσους συμμετείχαν να σταθούν με τα χέρια ψηλά μέχρι το βράδυ, ενώ έστειλαν και είκοσι περίπου από αυτά τα άτομα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Κάποια δεν επέστρεψαν.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους