To fb έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια. Για μένα η τομή της πτώσης της πλατφμόρμας ήταν όλα αυτά τα εμοτικον που μπήκαν ως αντιδράσεις στις αναρτήσεις. Τομη πτώσης όσον αφορά μια γενικότερη...
To fb έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια. Για μένα η τομή της πτώσης της πλατφμόρμας ήταν όλα αυτά τα εμοτικον που μπήκαν ως αντιδράσεις στις αναρτήσεις.
Τομη πτώσης όσον αφορά μια γενικότερη αίσθηση που σου αφήνει όταν κλείνεις το φβ. Σιγά σιγά τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ένα φυλλάδιο διαφημίσεων που συγχρόνως προσπαθεί να προβάλει τα βιντεάκια (γιατί αυτά έχουν περάσει στο περισσότερο όγκο των χρηστών) προφιλ με παγκόσμια απήχηση.
Έτσι, η αρχικη σελίδα δεν έχει πια καμία σχέση με τη φιλική πλευρά που είχε κάποτε.
Κανείς δεν μπορεί να συνδεθεί με κανέναν.
Κάναμε κάποιους ανθρώπους φίλους εδώ μέσα και υπήρχε μια αίσθηση άτυπης παρέας, αλλά και ένα αίσθημα ασφάλειας.
Εμένα, ας πούμε, με συγχύζει, με στεναχωρεί πια η αρχική σελίδα.
Βλέπω όλο αυτό το μίσος στα σχόλια, όλο αυτό το διογκούμενο κύμα επιθετικότητας και θέλω να πάρω το δισάκι μου και να φύγω από τη χώρα πρώτη φορά στα χρονικά... εγώ που δεν ήθελα να φύγω ούτε από την περιοχή που γεννήθηκα.
Και όλα αυτή η σοσιαλμιντιακή ατμόσφαιρα ζόφου παρεισφρέει στην ατμόσφαιρα της πραγματικότητας.
Είναι λογικό που βλέπω ανθρώπους που το αφήνουν το μέσο.
Και εγώ γράφω όλο και λιγότερο, γιατί πια το fb είναι ένα εχθρικό περιβάλλον είτε λόγω διαφημίσεων είτε λόγω όλων αυτών των ξένων προφίλ που εμφανίζονται χωρίς να το έχεις επιλέξει, είτε λόγω όλης αυτής τη βιαιότητας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους