Στην Η Εποχή του σαββατοκύριακου δημοσιεύεται μια χορταστική, σε βάθος συζήτηση της Angelina Giannopoulou με την Athena Michalakea, μεταφράστριας του βιβλίου «Εξεγερμένες πόρνες», για τις...

Πλήρες Κείμενο:

Στην Η Εποχή του σαββατοκύριακου δημοσιεύεται μια χορταστική, σε βάθος συζήτηση της Angelina Giannopoulou με την Athena Michalakea, μεταφράστριας του βιβλίου «Εξεγερμένες πόρνες», για τις σεξεργαζόμενες και τους εργατικούς αγώνες: Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του βιβλίου είναι ο τρόπος με τον οποίο οι Σμιθ και Μακ αντιμετωπίζουν τα επιχειρήματα που έχουν διατυπωθεί εναντίον της σεξεργασίας και των αιτημάτων του κινήματος των σεξεργαζόμενων.

Εξετάζουν τις παραδοχές στις οποίες στηρίζονται και αντιπαραβάλλουν τις διακηρυγμένες προθέσεις των προτεινόμενων πολιτικών με τις πραγματικές τους συνέπειες.

Για παράδειγμα, όταν συζητούν το επιχείρημα ότι η ποινικοποίηση της αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών προστατεύει τις σεξεργαζόμενες από την εκμετάλλευση, εξετάζουν πώς επηρεάζει στην πράξη την ασφάλεια, τις συνθήκες εργασίας και τις δυνατότητες διαπραγμάτευσης των ίδιων των εργαζομένων.

Πρόκειται για μια προσέγγιση που θεωρώ ιδιαίτερα χρήσιμη, καθώς υποχρεώνει την αντίθετη πλευρά να αναμετρηθεί με τις συνέπειες των πολιτικών που υποστηρίζει και με τις εμπειρίες των ανθρώπων που τις υφίστανται.

Η προσέγγιση αυτή μπορεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο παράδειγμα για το πώς διεξάγεται μια τεκμηριωμένη πολιτική αντιπαράθεση.

Δεν είμαι, ωστόσο, βέβαιη ότι η επίλυση των ενδοφεμινιστικών διαφορών είναι πρωτίστως ζήτημα εξεύρεσης του κατάλληλου τρόπου επιχειρηματολογίας.

Στις σελίδες ενός βιβλίου, οι συγγραφείς μπορούν να παρουσιάσουν διαδοχικά τις αντίθετες θέσεις, να ελέγξουν την τεκμηρίωσή τους και να αναδείξουν τις αντιφάσεις τους.

Στην πραγματική πολιτική αντιπαράθεση, όμως, οι διαφορετικές πλευρές δεν συμμετέχουν επί ίσοις όροις ούτε έχουν την ίδια δυνατότητα να επηρεάσουν τον δημόσιο διάλογο και τη χάραξη πολιτικής.

Μια θέση μπορεί να διατηρεί την πολιτική και θεσμική της επιρροή ακόμη και όταν τα επιχειρήματα που την υποστηρίζουν έχουν αμφισβητηθεί πειστικά.

Η μεταβολή αυτών των συσχετισμών απαιτεί συλλογική οργάνωση και πολιτικούς αγώνες, πέρα από την επιχειρηματολογική αντιπαράθεση.

Οι ίδιες οι Σμιθ και Μακ συμμετέχουν στο κίνημα για τα δικαιώματα των σεξεργαζόμενων και το βιβλίο τους αντλεί από αυτή την εμπειρία.

Θεωρώ, επομένως, ότι η συμβολή του βρίσκεται ακριβώς στο ότι αποτελεί μια πολιτική παρέμβαση που προκύπτει από τους ίδιους τους αγώνες και μπορεί να συμβάλει στην ενίσχυσή τους. -- Ολόκληρο το κείμενο στον σύνδεσμο που θα βρείτε στο πρώτο σχόλιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους