Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🛑 Η ΒΡΑΖΙΛΙΑ ΕΙΠΕ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΔΕΞΙΆ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ – ΝΑΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΟΥΛΑ! ✓ Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΠΟΥ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ Η Βραζιλία αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής σύγκρουσης που διεξάγεται σε ολόκληρο τον κόσμο.

Από τη μία πλευρά, οι προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις που αγωνίζονται για μια κοινωνία με λιγότερες ανισότητες, αξιοπρεπή εργασία, δημόσια αγαθά και δικαιώματα για όλους.

Από την άλλη, η Ακροδεξιά, ο αυταρχισμός, ο ρατσισμός, η κοινωνική περιθωριοποίηση και η υπεράσπιση των προνομίων των ισχυρών.

Στο επίκεντρο αυτής της σύγκρουσης βρίσκεται ο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα.

Ένας άνθρωπος που ξεκίνησε ως εργάτης στη μεταλλουργία, αναδείχθηκε μέσα από το συνδικαλιστικό κίνημα και κατάφερε να γίνει σύμβολο της ελπίδας για εκατομμύρια φτωχούς ανθρώπους.

Η πολιτική του διαδρομή αποδεικνύει ότι η Αριστερά μπορεί να αλλάξει πραγματικά τις ζωές των ανθρώπων, όταν δεν ξεχνά από πού προέρχεται και για ποιους υπάρχει. ✓ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Για δεκαετίες, η Βραζιλία έζησε κάτω από τη στρατιωτική δικτατορία, η οποία εγκαθιδρύθηκε το 1964.

Το 1985 ξεκίνησε η πολιτική μετάβαση στη δημοκρατία και το 1988 θεσπίστηκε το νέο Ομοσπονδιακό Σύνταγμα, ένα ιστορικό βήμα για την κατοχύρωση των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον γεννήθηκε το Εργατικό Κόμμα (PT), στις αρχές της δεκαετίας του 1980.

Εργάτες, συνδικαλιστές, διανοούμενοι, ακαδημαϊκοί και κοινωνικά κινήματα ένωσαν τις δυνάμεις τους για να διεκδικήσουν μια διαφορετική Βραζιλία. Ο Λούλα δεν εμφανίστηκε ως ένας πολιτικός που κατασκευάστηκε στα γραφεία της εξουσίας.

Προήλθε από τον κόσμο της εργασίας.

Γνώρισε τις δυσκολίες της εργατικής οικογένειας, την ανασφάλεια, την εκμετάλλευση και την κοινωνική αδικία.

Και αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της πολιτικής του ταυτότητας: η αφετηρία του βρίσκεται στην κοινωνία και στους αγώνες των απλών ανθρώπων. ✓ ΛΟΥΛΑ: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Το 2002, ύστερα από επανειλημμένες εκλογικές προσπάθειες, ο Λούλα εξελέγη πρόεδρος της Βραζιλίας.

Η νίκη του αποτέλεσε ιστορικό γεγονός για μια χώρα με τεράστιο φυσικό πλούτο, αλλά και βαθιές κοινωνικές ανισότητες.

Η κυβέρνησή του έθεσε στο επίκεντρο την καταπολέμηση της φτώχειας, την αύξηση των εισοδημάτων των εργαζομένων, την κοινωνική προστασία και τη διεύρυνση των ευκαιριών.

Με την αύξηση του κατώτατου μισθού και την ανάπτυξη κοινωνικών προγραμμάτων, η πολιτική απέκτησε ξανά ένα ουσιαστικό περιεχόμενο: να μην αποτελεί προνόμιο των λίγων, αλλά εργαλείο βελτίωσης της ζωής των πολλών.

Το πρόγραμμα Bolsa Família ενίσχυσε τις φτωχότερες οικογένειες, συνδέοντας την οικονομική στήριξη με την πρόσβαση των παιδιών στην εκπαίδευση και στις υπηρεσίες υγείας.

Η λογική ήταν απλή και βαθιά κοινωνική: κανένα παιδί δεν πρέπει να στερείται το φαγητό, το σχολείο και τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις για μια αξιοπρεπή ζωή επειδή γεννήθηκε σε φτωχή οικογένεια.

Αυτή είναι η ουσία της προοδευτικής πολιτικής.

Δεν υπόσχεται απλώς ανάπτυξη στους οικονομικούς δείκτες.

Επιδιώκει η ανάπτυξη να φτάνει στην κοινωνία και ιδιαίτερα σε εκείνους που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη. ✓ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ Η περίοδος των κυβερνήσεων του Λούλα συνδέθηκε με σημαντική μείωση της ακραίας φτώχειας και της πείνας, με διεύρυνση της πρόσβασης στην εκπαίδευση και με βελτίωση των προοπτικών εκατομμυρίων πολιτών. Η Βραζιλία γνώρισε σημαντική οικονομική ανάπτυξη, ενώ εκατομμύρια άνθρωποι απέκτησαν μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη και δυνατότητες κοινωνικής ανέλιξης.

Η διεύρυνση της μεσαίας τάξης αποτύπωσε, παρά τις αδυναμίες και τις αντιφάσεις, μια ουσιαστική μεταβολή στην κοινωνική πραγματικότητα.

Παράλληλα, η στεγαστική πολιτική και το πρόγραμμα Minha Casa, Minha Vida, που ξεκίνησε το 2009, έδωσαν σε πολλές οικογένειες τη δυνατότητα να διεκδικήσουν αυτό που για άλλους θεωρείται αυτονόητο: ένα αξιοπρεπές σπίτι.

Η πρόσβαση στη στέγαση, στο καθαρό νερό και στις βασικές υποδομές δεν είναι πολυτέλεια.

Είναι δικαίωμα.

Το έργο αυτό δεν σημαίνει ότι εξαφανίστηκαν οι φαβέλες, οι ανισότητες ή τα κοινωνικά προβλήματα της Βραζιλίας.

Σημαίνει, όμως, ότι η πολιτική εξουσία μπορεί να παρέμβει υπέρ των αποκλεισμένων και να δημιουργήσει πραγματικές δυνατότητες αλλαγής.

Η διεθνής αναγνώριση του αγώνα κατά της πείνας, με τη διάκριση που απονεμήθηκε στον Λούλα από το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ το 2010, ανέδειξε τη σημασία αυτής της προσπάθειας. ✓ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΣΗΜΟ Κατά τις δύο πρώτες προεδρικές θητείες του Λούλα, η Βραζιλία ενίσχυσε τη θέση της στη διεθνή οικονομία.

Η ανάπτυξη, η επέκταση της εσωτερικής κατανάλωσης και η ενίσχυση των εισοδημάτων συνδέθηκαν με τη βελτίωση της καθημερινότητας σημαντικού μέρους του πληθυσμού.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε κυβερνητική επιλογή ήταν επιτυχημένη ή ότι δεν υπήρχαν προβλήματα, συμβιβασμοί και αντιφάσεις.

Σημαίνει, όμως, ότι η κοινωνική πολιτική μπορεί να συνυπάρχει με την οικονομική ανάπτυξη και ότι η προστασία των φτωχότερων δεν αποτελεί εμπόδιο για την πρόοδο μιας χώρας.

Εδώ βρίσκεται η μεγάλη διαφορά της προοδευτικής αντίληψης από τη νεοφιλελεύθερη λογική: η οικονομία δεν είναι αυτοσκοπός.

Είναι μέσο για να ζουν οι άνθρωποι καλύτερα. ✓ ΜΠΟΛΣΟΝΑΡΟΥ: Ο ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ, Η ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ Η εκλογή του Ζαΐρ Μπολσονάρου το 2018 σηματοδότησε μια βαθιά πολιτική και κοινωνική οπισθοδρόμηση.

Η διακυβέρνησή του συνδέθηκε με την αποδυνάμωση περιβαλλοντικών ελέγχων, την όξυνση των συγκρούσεων γύρω από την προστασία του Αμαζονίου, τις επιθέσεις κατά κοινωνικών δικαιωμάτων και μια επικίνδυνη πολιτική πόλωση.

Η αποψίλωση του Αμαζονίου αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της θητείας του, με σοβαρές συνέπειες για το περιβάλλον, τις αυτόχθονες κοινότητες και την παγκόσμια προσπάθεια αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης.

Την ίδια περίοδο, η πείνα και η επισιτιστική ανασφάλεια επανήλθαν με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο.

Έρευνες στη Βραζιλία κατέγραψαν το 2020 εκτεταμένη αδυναμία πρόσβασης των νοικοκυριών σε επαρκή τροφή, αποτυπώνοντας τις τεράστιες κοινωνικές δυσκολίες που επιδεινώθηκαν μέσα στην πανδημία.

Η διαχείριση της COVID-19 από τον Μπολσονάρου προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις, καθώς ο ίδιος υποβάθμισε επανειλημμένα τη σοβαρότητα της υγειονομικής κρίσης και συγκρούστηκε με μέτρα προστασίας και επιστημονικές εισηγήσεις.

Και ενώ οι πολίτες θρηνούσαν νεκρούς και οικογένειες αγωνίζονταν για την επιβίωσή τους, η πολιτική αντιπαράθεση μετατρεπόταν σε πεδίο απαξίωσης της επιστήμης και των θεσμών.

Αυτή είναι η πραγματική επικινδυνότητα της Ακροδεξιάς: δεν περιορίζεται στη ρητορική της.

Όταν αναλαμβάνει την εξουσία, μπορεί να πλήξει την κοινωνική συνοχή, τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την ίδια τη δημοκρατική λειτουργία. ✓ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΟΥΛΑ Η πολιτική επιστροφή του Λούλα δεν ήταν καθόλου εύκολη.

Η υπόθεση Lava Jato και οι καταδίκες του αποτέλεσαν κομβικό σημείο της πολιτικής κρίσης στη Βραζιλία. Ο Λούλα φυλακίστηκε τον Απρίλιο του 2018 και παρέμεινε στη φυλακή για 580 ημέρες.

Το 2019 αποφυλακίστηκε, μετά την αλλαγή της νομολογίας για την εκτέλεση ποινών πριν από την εξάντληση των ένδικων μέσων.

Το 2021, το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο ακύρωσε τις καταδίκες του, κρίνοντας ότι το δικαστήριο της Κουριτίμπα δεν είχε αρμοδιότητα να εκδικάσει τις συγκεκριμένες υποθέσεις.

Παράλληλα, αναγνωρίστηκε η μεροληψία του δικαστή Σέρζιο Μόρου στην υπόθεση του διαμερίσματος.

Οι δικαστικές αυτές εξελίξεις δεν επιτρέπουν να παρουσιάζουμε κάθε κατηγορία ως αποδεδειγμένη συνωμοσία.

Αποδεικνύουν, όμως, πόσο κρίσιμη είναι η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και πόσο επικίνδυνη γίνεται η εργαλειοποίησή της για πολιτικούς σκοπούς.

Η δημοκρατία απαιτεί διαφάνεια, λογοδοσία και ίση μεταχείριση όλων.

Δεν μπορεί να λειτουργεί με διαφορετικούς κανόνες για τους ισχυρούς και διαφορετικούς για τους πολιτικούς αντιπάλους τους. ✓ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ 2022 ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Το 2022, ο Λούλα νίκησε τον Μπολσονάρου στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, με 50,9% έναντι 49,1%. Ήταν μια εξαιρετικά οριακή αναμέτρηση, που ανέδειξε το βαθύ ρήγμα στη βραζιλιάνικη κοινωνία.

Η νίκη αυτή δεν ήταν απλώς η επιστροφή ενός πολιτικού στην εξουσία.

Ήταν η έκφραση μιας ευρύτερης δημοκρατικής συμμαχίας, στην οποία συναντήθηκαν αριστερές, προοδευτικές, οικολογικές και δημοκρατικές δυνάμεις.

Η προσπάθεια αμφισβήτησης του εκλογικού αποτελέσματος από υποστηρικτές του Μπολσονάρου και η επίθεση στα κυβερνητικά κτίρια της Μπραζίλια στις 8 Ιανουαρίου 2023 υπενθύμισαν ότι η δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο στις κάλπες.

Κινδυνεύει και όταν οι ηττημένοι αρνούνται να σεβαστούν τη λαϊκή ετυμηγορία.

Η μετέπειτα δικαστική καταδίκη του Μπολσονάρου για την απόπειρα πραξικοπήματος ανέδειξε τη σοβαρότητα αυτής της θεσμικής κρίσης.

Κανένας ηγέτης, όσο ισχυρός κι αν αισθάνεται, δεν βρίσκεται πάνω από το Σύνταγμα και τους δημοκρατικούς κανόνες. ✓ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ Η περίπτωση της Βραζιλίας αναδεικνύει και έναν ακόμη κρίσιμο παράγοντα: τη δύναμη των μέσων ενημέρωσης και των ψηφιακών πλατφορμών στη διαμόρφωση της πολιτικής συνείδησης.

Η παραπληροφόρηση, οι επιλεκτικές ειδήσεις, οι προσωπικές επιθέσεις και η συστηματική καλλιέργεια φόβου μπορούν να απομακρύνουν τους πολίτες από την ουσία των πολιτικών επιλογών.

Δεν χρειάζεται να αποδεχτούμε κάθε ισχυρισμό περί ξένης χρηματοδότησης ή οργανωμένης προπαγάνδας για να αναγνωρίσουμε τον πραγματικό κίνδυνο: η δημοκρατία υπονομεύεται όταν η ενημέρωση μετατρέπεται σε μηχανισμό χειραγώγησης και όταν η πολιτική αντιπαράθεση βασίζεται στο ψέμα και στην κατασκευή εχθρών.

Η απάντηση δεν είναι η λογοκρισία.

Είναι η ανεξάρτητη δημοσιογραφία, η πολυφωνία, η παιδεία, η κριτική σκέψη και η ενεργή συμμετοχή των πολιτών. ✓ Η ΒΡΑΖΙΛΙΑ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ Η ιστορία του Λούλα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ιστορία ενός αλάνθαστου ηγέτη.

Κανένας πολιτικός δεν είναι υπεράνω κριτικής.

Η πραγματική αξία μιας προοδευτικής κυβέρνησης κρίνεται από τις πολιτικές της, τα αποτελέσματά της, τον σεβασμό στους θεσμούς και τη δυνατότητά της να βελτιώνει διαρκώς τη ζωή των ανθρώπων.

Αυτό, όμως, δεν αναιρεί τη μεγάλη πολιτική σημασία της διαδρομής του.

Ένας εργάτης έγινε πρόεδρος.

Ένας συνδικαλιστής έφτασε στην κορυφή της εξουσίας χωρίς να απαρνηθεί τη συμβολική του σύνδεση με τον κόσμο της εργασίας.

Και μια χώρα που κουβαλά βαθιές ανισότητες απέδειξε ότι η κοινωνική αλλαγή δεν είναι ουτοπία.

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: η Αριστερά δεν έχει λόγο ύπαρξης αν δεν αγωνίζεται για εκείνους που μένουν πίσω.

Αν δεν υπερασπίζεται τη δημόσια υγεία και την παιδεία.

Αν δεν διεκδικεί αξιοπρεπείς μισθούς, κοινωνική προστασία, περιβαλλοντική δικαιοσύνη και ισότητα απέναντι στον νόμο.

Και δεν αρκεί να καταγγέλλει την Ακροδεξιά.

Οφείλει να προσφέρει πειστική εναλλακτική, να ενώνει αντί να διχάζει, να ακούει την κοινωνία και να αποδεικνύει καθημερινά ότι μπορεί να κυβερνήσει με αποτελεσματικότητα, διαφάνεια και κοινωνική ευαισθησία. ✓ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ – Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΗ Η Βραζιλία δεν έλυσε όλα τα προβλήματά της.

Οι ανισότητες, η φτώχεια, ο ρατσισμός και οι πολιτικές συγκρούσεις παραμένουν.

Όμως η επιστροφή του Λούλα το 2022 έδειξε ότι η Ακροδεξιά δεν είναι ανίκητη και ότι οι δημοκρατικές δυνάμεις μπορούν να συσπειρωθούν για να την αντιμετωπίσουν.

Αυτό είναι το σημαντικότερο δίδαγμα για όλους τους προοδευτικούς ανθρώπους, σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Δεν υπάρχει πραγματική δημοκρατία χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη.

Δεν υπάρχει ελευθερία όταν η φτώχεια στερεί από τον άνθρωπο τη δυνατότητα να ζήσει με αξιοπρέπεια.

Δεν υπάρχει πατριωτισμός στην καταστροφή του περιβάλλοντος και στην περιφρόνηση των δικαιωμάτων.

Η πολιτική δεν είναι παιχνίδι εξουσίας για λίγους.

Είναι ευθύνη απέναντι στους πολλούς.

Από τη Βραζιλία μέχρι την Ελλάδα, από τη Λατινική Αμερική μέχρι την Ευρώπη, το καθήκον των προοδευτικών δυνάμεων είναι κοινό: να οικοδομήσουν ένα πλατύ δημοκρατικό μέτωπο απέναντι στον αυταρχισμό, τον ρατσισμό και την κοινωνική αδικία.

Να δώσουν ξανά ελπίδα στους εργαζόμενους, στους νέους, στους φτωχούς, στους αποκλεισμένους.

Να αποδείξουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος από την υποταγή στα συμφέροντα των ισχυρών.

Γιατί η μεγαλύτερη νίκη της Αριστεράς δεν είναι να αλλάζει απλώς κυβερνήσεις.

Είναι να αλλάζει τις ζωές των ανθρώπων προς το καλύτερο.

Και αυτός ο αγώνας δεν τελειώνει σε μία εκλογική αναμέτρηση. ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ! ✊✌️✊ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΦΤΑΣΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ! Η Βραζιλία μάς στέλνει ένα δυνατό μήνυμα ελπίδας και αγώνα! Ο λαός μπορεί να νικήσει τον αυταρχισμό, την Ακροδεξιά, την κοινωνική αδικία και την πολιτική που υπηρετεί τους λίγους εις βάρος των πολλών.

Η πορεία του Λούλα αποδεικνύει ότι η πολιτική έχει νόημα όταν βρίσκεται στο πλευρό των εργαζομένων, των νέων, των φτωχών και των κοινωνικά αποκλεισμένων.

Άντε και στα δικά μας! Γιατί και στην Ελλάδα δεν αντέχουμε άλλο την ακρίβεια, την αισχροκέρδεια, τις ανισότητες, την απαξίωση του δημόσιου συστήματος υγείας και παιδείας, τη διαφθορά και την αλαζονεία της εξουσίας.

Δεν αρκεί, όμως, να αλλάξουν απλώς τα πρόσωπα.

Χρειάζεται πολιτική αλλαγή ΚΑΙ αλλαγή πολιτικής! Χρειάζεται αναδιανομή του πλούτου, κοινωνική δικαιοσύνη, διαφάνεια, δημοκρατία και αξιοπρέπεια.

Με την Αριστερά και τις προοδευτικές δημοκρατικές δυνάμεις ενωμένες, με τον λαό πρωταγωνιστή και όχι θεατή, μπορούμε να ανοίξουμε έναν διαφορετικό δρόμο. Η ΕΛ.Α.Σ. Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη με τον Αλέξη Τσίπρα Alexis Tsipras να γίνει η δύναμη αυτής της αλλαγής! Γιατί κανείς δεν περισσεύει και κανένας αγώνας δεν είναι μάταιος. ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ! Η ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΝΙΚΗΣ! . .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους