Η ιστορία του Κώστα Λοΐζου είναι μια συγκλονιστική μαρτυρία για το απίστευτο σθένος, τις κακουχίες και την αθόρυβη θυσία των ανταρτών στα ορεινά λημέρια της Κύπρου. Ένας 20χρονος σιδηρουργός από τον...
Η ιστορία του Κώστα Λοΐζου είναι μια συγκλονιστική μαρτυρία για το απίστευτο σθένος, τις κακουχίες και την αθόρυβη θυσία των ανταρτών στα ορεινά λημέρια της Κύπρου.
Ένας 20χρονος σιδηρουργός από τον κατεχόμενο σήμερα Μαραθόβουνο, που άφησε το εργαστήριό του στη Λευκωσία για να γίνει ένας από τους πιο καταζητούμενους αντάρτες των βουνών. Από την πρώτη κιόλας μέρα του Αγώνα, ο Κώστας έθεσε την τέχνη του στην υπηρεσία της ΕΟΚΑ, κατασκευάζοντας υλικά για τις ανάγκες των ομάδων.
Αργότερα, εντάχθηκε στο εκτελεστικό της πρωτεύουσας, δίπλα στον Στέλιο Μαυρομμάτη, δρώντας στο κέντρο της Λευκωσίας – σε μια περιοχή που οι αρχές ονόμασαν «μίλι του θανάτου» λόγω των απωλειών τους.
Την άνοιξη του 1956, μετά από μια επιχείρηση, αναγκάζεται να καταφύγει στα βουνά του Κύκκου. Οι Άγγλοι τον επικηρύσσουν για το αστρονομικό ποσό των 5.000 λιρών. Ο Κώστας βρίσκει καταφύγιο στο λημέρι του Μάρκου Δράκου στον Καλοπαναγιώτη, και από τον Μάρτιο του 1958, ο Διγενής του αναθέτει την αρχηγία δικής του ανταρτικής ομάδας στην περιοχή του Κάμπου, όπου κατασκευάζει ένα νέο, ορεινό κρησφύγετο. Για 29 ολόκληρους μήνες, ο Κώστας έζησε ως αντάρτης, υπομένοντας απίστευτες στερήσεις, κρύο και διαρκή καταδίωξη, καταφέρνοντας παράλληλα καίρια πλήγματα κατά των δυνάμεων κατοχής. Την 1η Οκτωβρίου 1958, η ομάδα του εξαπολύει μια παράτολμη επίθεση εναντίον του αστυνομικού σταθμού του Κάμπου.
Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης ξεσπά μια σφοδρή πυρκαγιά, και ο Κώστας υφίσταται σοβαρότατα εγκαύματα σε όλο του το σώμα. Μεταφέρεται βαθιά μέσα στο μυστικό κρησφύγετο στην τοποθεσία «Αβρουλιές». Εκεί, για 25 ολόκληρες μέρες, ο νεαρός αγωνιστής δίνει μια άνιση και οδυνηρή μάχη για να κρατηθεί στη ζωή, έχοντας στο πλευρό του την αγωνίστρια νοσοκόμα Παναγιώτα Πιτσιλλίδου, η οποία κατέβαλε υπεράνθρωπες προσπάθειες για να τον σώσει.
Στις 26 Οκτωβρίου 1958, ο Κώστας αφήνει την τελευταία του πνοή. Για λόγους ασφαλείας της Οργάνωσης, ο θάνατος και η ταφή του κρατήθηκαν ως επτασφράγιστο μυστικό μέχρι το τέλος του Αγώνα.
Μετά την απελευθέρωση, έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του και ο Μαραθόβουνος υποδέχτηκε το παλικάρι του με τιμές, θάβοντάς τον δίπλα στον μακρινό του ξάδελφο, τον ήρωα Μάκη Γεωργάλλα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους