Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ακούστε λοιπόν κάτι και βάλτε το καλά μες στο μυαλό: Όχι, ΔΕΝ μας φτάνει μόνο να μπουν στη φυλακή... Ας ξεκινήσουμε από το εξής: λάθη κάνουν όλοι ανεξαιρέτως.

Και όλα τα λάθη χρήζουν συγχώρεσης, ιδίως όταν δεν έχουν διαπραχθεί με δόλο.

Όπως οι μπασκετμπολίστες, που στη στατιστική τους κατηγορία καταγράφονται –εκτός από πόντοι, ασίστ και ριμπάουντ– λάθη, έτσι και οι διαιτητές έχουν κάθε δικαίωμα να υποπέσουν σε τέτοια, καθότι άνθρωποι και αυτοί.

Λογικό δεν είναι; Πόσο μάλλον σε ένα τόσο σύνθετο και γεμάτο επαφές άθλημα, που, ενίοτε, όσες φορές και αν δεις μια φάση, δεν μπορείς να καταλήξεις με ασφάλεια αν το «πράσινο» ή το «ερυθρόλευκο» χέρι έβγαλε την μπάλα out of bounds.

Όταν όμως τα λάθη είναι επιτηδευμένα, εκούσια και διαπράττονται κατόπιν έμμισθης εντολής, τι γίνεται; Για τα νεύρα-τσατάλια που αποκτήσαμε δίχως να τα έχουμε προπαραγγείλει, όταν η εικονιζόμενη κυρία –γνωστή σε όλους για το ποιόν της– έδειχνε αβίαστα «Τ» στον «πράσινο» πάγκο, αφού προηγουμένως είχε σφυρίξει όχι αυτά που έβλεπε αλλά αυτά που ήθελε να δει (ή που της είχαν υποδείξει οι ανώτεροί της)... Για τους αέναους ενδοπαναθηναϊκούς μας τσακωμούς: «έφταιγε η διαιτησία ή μήπως και οι κακές επιλογές του προπονητή ή το άστοχο σουτ του παίκτη συνετέλεσαν στην ήττα;»... Για τα βράδια εκείνα που διαβάζαμε για «σκακιστές», για «απονομή δικαιοσύνης», για το πόσο τρομερά είναι τα συστήματα του –κατά Παντελή Βλαχόπουλο– «μεγαλύτερου προπονητή όλων των εποχών σε όλα τα σπορ», αλλά δεν γραφόταν λέξη για τα ανόμοια κριτήρια σφυριγμάτων φάουλ στα δύο «ζωγραφιστά» και την ανεξήγητη διαφορά στον αριθμό εκτελεσμένων ελεύθερων βολών... Για τη σπασμένη LCD 55 ιντσών στον τέταρτο τελικό του 2024, τότε που η κοινή λογική υπέστη ιδιαζόντως ειδεχθή βιασμό... Για τους οικείους μας που βρίσαμε ενώ δεν μας έφταιγαν σε τίποτα, όταν παρατηρούσαμε αμέτοχοι να διαστρεβλώνεται η αθλητική ιστορία του τόπου από τύπους που σήμερα προσπαθούν να μας πείσουν ότι κάποιος μπορεί εύκολα να δικαιολογήσει 820 χαρτιά που βρέθηκαν στο σπίτι του, κάποια εκ των οποίων προήλθαν από χειραγώγηση αγώνων σχολικών (!) πρωταθλημάτων... Για τον Λιόλιο και κάθε «Λιόλιο» που θα έφερνε... κάθαρση στο ελληνικό μπάσκετ, με τους λιμανίσιους να πανηγυρίζουν και τους κατευθυνόμενους και υπόδικους πια γραφιάδες τους να τους ξεπλένουν καθημερινά μέσω των εκπομπών τους... Για κάθε φορά που στην πλακέτα ενός τροπαίου αναγραφόταν «Ολυμπιακός» αντί «Παναθηναϊκός», επειδή κάποιοι έτσι το αποφάσισαν.

Και για πολλά ακόμα... Η φυλάκιση του «συστήματος» που μόλυνε τις Κυριακές, τα Σάββατα, τις Δευτέρες, τις Τρίτες και τις Πέμπτες μας δεν θα είναι πλήρης απονομή δικαιοσύνης.

Κανονική δικαιοσύνη θα απονεμηθεί μόνο όταν τα τρόπαια επιστρέψουν στον νόμιμο κάτοχό τους, μαζί με μια δημόσια παραδοχή και μια μεγάλη «συγγνώμη» για ΟΛΑ τα παραπάνω.

Και, επίσης, όταν υποβιβαστούν τα σωματεία που ενορχήστρωναν και συντηρούσαν όλο αυτό το αδιανόητα μιαρό περιβάλλον.

Και δεν εννοώ μόνο τον Προμηθέα Πάτρας... Και ναι, κανονικά αυτό θα έπρεπε να συμβεί σε όλα τα αθλήματα, όχι αποκλειστικά στο μπάσκετ.

Κάτι ακόμα... Mega, άντε και γ@μήσου.

Δεν θέλουμε συμπαραστάτες και συμμάχους σε όλο αυτό, παρότι απολαμβάνουμε να σας βλέπουμε να τσακώνεστε οι αγγελοπουλικοί με τους μαρινακικούς, για τους δικούς σας λόγους, φέρνοντας έτσι σε αμηχανία τους Χαλάδες, τους Πουλικαράκους, τους Red Duckling και όλα αυτά τα παρατράγουδα που η γλώσσα τους έχει βγάλει άφθες από το συνεχές γλείψιμο σε παράγοντες.

Μπορούμε και μόνοι μας, να έχετε υπόψη σας.

Και η δική σας γούνα, η ποδοσφαιρική, ίσως να έχει ακόμα περισσότερα ράμματα από την μπασκετική.

Επιλήσμονες οι Παναθηναϊκοί δεν είμαστε και δεν θα είμαστε ποτέ.

Θα έρθει νομοτελειακά και η στιγμή εκείνη που είτε η δικαιοσύνη είτε το κάρμα θα αναλάβει και τη δική σας τιμωρία. Και θα είναι μέρα μεσημέρι, όπως ακριβώς τώρα...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους