Εγώ ένα πράγμα δεν μπορώ να δεχτώ στο ποδόσφαιρο: να κερδίζει κάποιος τη θέση του μέσα στο γήπεδο και τελικά να την πληρώνει επειδή ο ανταγωνιστής του έχει μεγαλύτερο όνομα. Ο Ζότα Σίλβα χρειάστηκε...

Πλήρες Κείμενο:

Εγώ ένα πράγμα δεν μπορώ να δεχτώ στο ποδόσφαιρο: να κερδίζει κάποιος τη θέση του μέσα στο γήπεδο και τελικά να την πληρώνει επειδή ο ανταγωνιστής του έχει μεγαλύτερο όνομα. Ο Ζότα Σίλβα χρειάστηκε μόλις εννέα λεπτά για να μετατρέψει το 0-0 με την Καλαμάτα σε 3-0, σκοράροντας στο 37’, στο 40’ και στο 46’. Την ώρα που ο Ολυμπιακός έψαχνε τη λύση, ο Πορτογάλος πήρε την ομάδα από το χέρι και καθάρισε την υπόθεση. Ο Λίον Μπέιλι σκόραρε κι εκείνος στο 85’, μετά την είσοδό του στο παιχνίδι.

Δεν υποτιμώ την ποιότητά του, ούτε θεωρώ πως ένα γκολ πρέπει να περνά απαρατήρητο.

Άλλο, όμως, να βρίσκεις τη λύση όταν το παιχνίδι είναι στο μηδέν κι άλλο όταν το σκορ έχει ήδη φτάσει στο 4-0. Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό δίλημμα για τον Ιμανόλ Αλγουαθίλ.

Θα επιβραβεύσει τον παίκτη που έκανε τη διαφορά ή θα δώσει προτεραιότητα στο μεγαλύτερο όνομα; Για μένα, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: ο Ζότα αξίζει να ξεκινήσει βασικός στο επόμενο απαιτητικό παιχνίδι. Ο Μπέιλι έχει όλο τον χρόνο να διεκδικήσει τη θέση του, αλλά πρέπει να την κερδίσει στο γήπεδο, όχι στο βιογραφικό του.

Και κάτι ακόμη. Ο Ολυμπιακός είχε πετύχει μόλις επτά γκολ στα πρώτα επτά παιχνίδια πρωταθλήματος, ενώ τώρα έβαλε πέντε σε ένα ματς.

Η επιθετική έκρηξη είναι θετική, αλλά δεν σημαίνει ότι λύθηκαν όλα. Ο Παναθηναϊκός παραμένει δύο βαθμούς μπροστά και στα δύσκολα παιχνίδια δεν θα υπάρχουν πάντα τόσο ευνοϊκές συνθήκες.

Εγώ τον Ζότα θα τον έβαζα βασικό.

Εσείς τι λέτε; Πρέπει να επιβραβεύεται αυτός που αποδίδει ή να παίρνει προτεραιότητα το μεγάλο όνομα; Περιμένω τις απόψεις σας στα σχόλια! 👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους