Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δημήτρης. Ένα όνομα με αθέμιτο πλεονέκτημα! Από πάντα είχα μια ιδιαίτερη αδυναμία στους άντρες με το όνομα Δημήτρης.

Τόσο ιδιαίτερη, μάλιστα, που το όνομα αρκεί για να μου δημιουργήσει μια συμπάθεια την οποία ο άνθρωπος δεν έχει ακόμη προλάβει να δικαιολογήσει! Με τους ανθρώπους που έχουν άλλα ονόματα, η οικειότητα ακολουθεί τη φυσιολογική της πορεία.

Γνωριζόμαστε, συζητάμε, ανακαλύπτουμε τα κοινά που έχουμε και τις διαφορές μας, διαμορφώνουμε εντυπώσεις και αναπτύσσεται σταδιακά μια αμοιβαία συμπάθεια ή και μια αγάπη.

Με τους Δημήτρηδες, αντιθέτως, η διαδικασία παρουσιάζει σοβαρές παρατυπίες.

Αρκεί να μου συστηθεί κάποιος ως Δημήτρης και αποκτά αμέσως μια θέση οικειότητας για την οποία οι υπόλοιποι έχουν εργαστεί με αξιοσημείωτη υπομονή.

Του αποδίδω προκαταβολικά καλοσύνη, ζεστασιά και μια γενικότερη ποιότητα χαρακτήρα που ο άνθρωπος ενδέχεται να μην έχει την παραμικρή πρόθεση να επιδείξει.

Ως ψυχολόγος, γνωρίζω ακριβώς τι συμβαίνει.

Πρόκειται για μια μεγαλοπρεπέστατη προβολή.

Την έχω αναγνωρίσει, την έχω κατανοήσει και δεν έχω καμία απολύτως πρόθεση να την αποχωριστώ.

Άλλωστε, ύστερα από τόσα χρόνια επαγγελματικής ενασχόλησης με το ασυνείδητο, θεωρώ πως δικαιούμαι να διατηρώ μαζί του και μια μικρή ιδιωτική συμφωνία.

Ο πατέρας μου λεγόταν Δημήτρης.

Και το όνομά του είναι για μένα συνδεδεμένο με μια από τις πιο παλιές και αγαπημένες μου αισθήσεις.

Τη ζεστασιά της αγκαλιάς του, τη φωνή του, εκείνη την αυτονόητη οικειότητα που αισθάνεται ένα παιδί όταν βρίσκεται κοντά στον γονιό του που αγαπάει πολύ.

Νομίζω πως ορισμένοι άνθρωποι μας αγαπούν με τέτοιον τρόπο, ώστε αφήνουν μέσα μας κάτι από τον τρόπο που μας έκαναν να αισθανόμαστε.

Κι αυτό το κάτι αποκτά τη δική του ζωή.

Συνδέεται με μια μυρωδιά, μια μελωδία, έναν τόπο.

Στη δική μου περίπτωση, συνδέθηκε και με ένα όνομα.

Ο πατέρας μου δεν βρίσκεται πια στη ζωή, αλλά το όνομά του εξακολουθεί να μου προκαλεί την ίδια αυθόρμητη τρυφερότητα.

Κι έτσι, χωρίς να το γνωρίζουν, οι διάφοροι Δημήτρηδες που συναντώ απολαμβάνουν τα ευεργετήματα μιας αγάπης που προϋπήρχε της γνωριμίας μας.

Ομολογώ πως πρόκειται για ένα μάλλον παρορμητικό σύστημα αξιολόγησης.

Αλλά η ανθρώπινη ψυχή ουδέποτε φημιζόταν για την αξιοκρατία της… Σήμερα, λοιπόν, χρόνια πολλά σε όλους τους Δημήτρηδες και τις Δήμητρες! Και ιδιαίτερα στους Δημήτρηδες που είχα τη χαρά να γνωρίσω και να αγαπήσω.

Να ξέρετε πως, πριν ακόμη σας γνωρίσω, το όνομά σας είχε ήδη μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

Εσείς, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, της δώσατε ακόμη περισσότερους λόγους να σας αγαπάει! Κι έτσι, χωρίς να το ξέρετε, μου χαρίζετε κάθε φορά και λίγη από τη ζεστασιά μιας αγκαλιάς που θα αγαπώ για πάντα! Όσο για τον μπαμπά μου, του οφείλω, μεταξύ πολλών άλλων, και αυτή τη μικρή, γλυκιά μεροληψία.

Φαίνεται πως ακόμη και στην απουσία του εξακολουθεί να μου συστήνει ανθρώπους. Και, όπως πάντα, εγώ τον εμπιστεύομαι!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους