Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Αλήθεια, θα φορέσεις ξανά εκείνη τη στολή μάγισσας;» με ρώτησε ο σύζυγός μου, ο Ίβαν, όταν με είδε να τη βγάζω από την ντουλάπα. «Και γιατί όχι; Εξακολουθεί να μου κάνει τέλεια». Η αδελφή του, η Λόρεν, διοργάνωνε κάθε χρόνο ένα αποκριάτικο πάρτι για το Χάλογουιν.

Εκείνη και ο σύζυγός της, ο Φίλιπ, ζούσαν σε ένα τεράστιο σπίτι λίγο έξω από την πόλη. Η Λόρεν δεν λυπόταν καθόλου τα χρήματα για το φαγητό και τη διακόσμηση, ενώ πάντα έβρισκε κάτι να σχολιάσει σχετικά με την εμφάνιση των άλλων.

Στο περσινό πάρτι είχα φορέσει ένα απλό μαύρο φόρεμα με ένα μυτερό καπέλο μάγισσας από τσόχα.

Φέτος, είχα αγοράσει καινούργιες στολές για τα παιδιά και είχα βγάλει τη δική μου παλιά στολή από την αποθήκη.

Όταν φτάσαμε, το σπίτι ήταν ήδη γεμάτο συγγενείς. Ο Ίβαν πήγε τα παιδιά να συναντήσουν τα ξαδέλφια τους, ενώ εγώ κατευθύνθηκα προς την κουζίνα κρατώντας έναν δίσκο με κεκάκια. Η Λόρεν μπήκε στην κουζίνα φορώντας ένα εντυπωσιακό χρυσό σύνολο.

Το βλέμμα της περιηγήθηκε από το καπέλο μου μέχρι το φόρεμά μου. «Μισό λεπτό\\! Αυτή δεν είναι η στολή που φορούσες και το περασμένο Χάλογουιν;» «Ναι, αυτή είναι». Ξέσπασε σε ένα ειρωνικό γέλιο. «Δεν ντρέπεσαι που φοράς την ίδια φτηνή στολή για δύο συνεχόμενα χρόνια;» «Όχι ιδιαίτερα.

Μου αρέσει», απάντησα. «Ε, λοιπόν, εγώ το πρόσεξα σίγουρα.

Θα μπορούσες τουλάχιστον να προσπαθήσεις λίγο περισσότερο με την εμφάνισή σου». Άφησα τα κεκάκια στον πάγκο. Η Λόρεν έκανε τέτοιες μικρές, δηκτικές παρατηρήσεις εδώ και χρόνια, ιδιαίτερα όταν ο Ίβαν δεν ήταν κοντά.

Τις περισσότερες φορές, προτιμούσα να σωπαίνω, επειδή δεν ήθελα να δημιουργώ εντάσεις στις οικογενειακές συγκεντρώσεις.

Όμως, δεν ντρεπόμουν για τη στολή μου και είχα επιτέλους βαρεθεί τη συνεχή κριτική της.

Έτσι, έσκυψα λίγο πιο κοντά της και της εξήγησα ήρεμα τον πραγματικό λόγο για τον οποίο είχα αποφασίσει να τη φορέσω ξανά.

Η έκφρασή της άλλαξε αμέσως.

Με κοίταξε επίμονα για μια στιγμή και μετά έριξε ένα νευρικό βλέμμα προς την τραπεζαρία, όπου ο Φίλιπ κατευθυνόταν προς το μέρος μας. Η Λόρεν πλησίασε γρήγορα και χαμήλωσε τη φωνή της. «Σε παρακαλώ, μη το πεις αυτό μπροστά στον άντρα μου». Την κοίταξα συνοφρυωμένη. «Γιατί όχι; Τι σχέση έχει εκείνος με όλο αυτό;» Ετοιμάστηκε να απαντήσει, αλλά προτού προλάβει να αρθρώσει λέξη, ο Φίλιπ εμφανίστηκε στην πόρτα. «Τι ακριβώς συμβαίνει εδώ;» ρώτησε. Η Λόρεν γύρισε προς το μέρος μου, με το πρόσωπό της σφιγμένο από την αγωνία, περιμένοντας να δει τι θα έλεγα. ⬇️⬇️⬇️ Η συνέχεια βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο\\! 👇👇👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους