ΤΟ «ΟΧΙ» ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΔΟΞΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΡΟΥΤΙΝΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥΣ. ΤΑ ΤΡΙΑΣ «ΟΧΙ» ΤΟΥ 1991 Οι όποιες σημερινές επισημότητες στους εορτασμούς του «ΟΧΙ» στον τόπο...

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ «ΟΧΙ» ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΔΟΞΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΡΟΥΤΙΝΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥΣ. ΤΑ ΤΡΙΑΣ «ΟΧΙ» ΤΟΥ 1991 Οι όποιες σημερινές επισημότητες στους εορτασμούς του «ΟΧΙ» στον τόπο μας, όπου το έθνος των Ελλήνων δοξάστηκε, οι πρώτοι εορτασμοί μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, στις 28 Οκτωβρίου 1991 στο υπό εξαφάνιση τόοτε νεκροταφείο των Ελλήνων πεσόντων στο Βουλιαράτες, μένουν ανεξίτηλοι και συγκινούν ιδιαίτερα.

Δεν υπήρχαν επισημότητες, πρωτόκολλά, φανφάρες και στέφανα.

Η απόφαση για να υπενθυμίσουμε το γεγονός ήταν προσωπική, ως βουλευτής της περιοχής και λάμβανε χώρα στο γενικότερο πλαίσιο επαναφοράς της εθνικής παράδοσης, στο εκπαιδευτικό, θρησκευτικό, εθνικό, πολιτιστικό και κοινωνικό πλαίσιο.

Μας ακολούθησαν πολλοί ολίγοι Έλληνες.

Ακόμα δεν είχε φύγει ο φόβος.

Υπήρξε μόνο μια σύντομη ομιλία και ήταν η δική μου ως βουλευτής.

Περιείχε τρία «ΟΧΙ» «Όχι» στην παραβίαση των εθνικών μας δικαιωμάτων, «Όχι» στα εμπόδια για παιδεία στη μητρική γλώσσα, «Όχι» στην ταλαιπωρία στην επικοινωνία με το έθνος κορμό! Μια κάμερα της ΕΡΤ ήρθε για το ρεπορτάζ . Είχαν ενημερώσει οι ελληνικές υπηρεσίες.

Περίμεναν κάποιο ατόπημα για να στεριώσουν την απόφασή τους για την πολιτική εκδίωξή μας. ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΑΓΑΘΟΚΛΗ ΠΑΝΑΓΟΥΛΙΑ ΚΑΙ Ι. ΤΖΟΒΑ Ο δεύτερος μεγάλος σταθμός σημειώθηκε με την παρουσία του Αγαθοκλή Παναγούλια και του Γενικού Προξένου Ιωάννη Τζόβα.

Οι εκδηλώσεις πέταξαν από την στερεότυπη ελληνική παράδοση.

Οργανώνονταν εκδηλώσεις σε πόλεις και σε άλλα αστικά κέντρα.

Ήταν πολιτιστικές, πολιτικές, εθνικές με ομιλίες για το μεγαλείο του Έπους του 40 και για τον αλβανικό λαό.

Ακολούθησαν έρευνες, μελέτες και ποικίλες εκδηλώσεις. (τώρα αντικαταστάθηκαν με την κομμουνιστική κουλτούρα.

Ποιήματα και χορούς, προσθέτοντας μικρούς τσολιάδες) Με την προσωπική παρέμβαση του κ. Παναγούλια για αρκετά χρόνια ερχόταν στα κοιμητήρια των Ελλήνων Πεσόντων την 28η Οκτωβρίου, δεκάδες λεωφορεία με Έλληνες απ΄όλη την Ελλάδα. (Τους κούρασε όμως η ρουτίνα και παραιτήθηκαν της προσπάθειας) ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΟ ΈΠΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΑΤΙΣΜΕΝΟΙ ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ Το άλλο σημαντικό γεγονός υπήρξε το Ντοκιμαντέρ μου, «Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες» με την ευκαιρία των 75χρονων του θρυλικού Έπους.

Απειλές μέχρι και την παρέμβαση εισαγγελέα. ΅Ακρόαση στο Υπουργείο Παιδείας.

Διωγμοί στα ΜΜΕ, μέχρι την αφαίρεση του ντοκιμαντέρ από το youtube.

Η αποχή της Ελλάδας.

Κατάφερα να περάσω όμως την ιδέα ότι ο Ελληνικός στρατός ήταν απελευθερωτής και όχι καταχτητής στην Αλβανία.

Αν αντιμετωπιστεί ως καταχτητής, τότε σημαίνει ότι η Αλβανία ήταν όντως με την φασιστική Ιταλία. Η ΡΟΥΤΙΝΑ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΣΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ Οι εκδηλώσεις στον τόπο μας για το Έπος του 40, οργανωμένες πλέον από την Πρεσβεία της Ελλάδας στα Τίρανα, με έφερνε σε δύσκολη θέση ως δημοσιογράφος.

Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια.

Σκληρή ρουτίνα.

Λειτουργία, παρέλαση, επιμνημόσυνη δέηση, προσκλητήριο νεκρών στο νεκροταφείο των Ελλήνων πεσόντων του Βουλιαρατιού, χαιρετισμοί επίσημων, κατάθεση στεφανιών.

Δύσκολο να έβρισκες κάτι διαφορετικό.

Ακόμα και όταν προστέθηκε η συμμετοχή του αλβανικού κράτους στις επίσημες εκδηλώσεις.

Ακόμα διαβάζονται στην επίσημη διακρατική τελετή τα ίδια ονόματα Ελλήνων πεσόντων που οι Βουλιαρατινοί κήδεψαν και προστάτεψαν στο χωριό τους από το 1941. 73 στο σύνολο.

Για πρώτη φορά το προσκλητήριό τους έκανε ο Παπαζάρος το 1992 και συνεχίζεται επί 35 χρόνια.

Ο ίδιος ανέλαβε τότε και τη θεία λειτουργία.

Συνεχίζεται το ίδιο και σήμερα, ανεξαρτήτως που στο κοιμητήριο του Βουλαρατιού αναπαύονται πλέον άνω των 350 πεσόντων, ενώ το σύνολο των οστών των Ελλήνων πεσόντων που αναπαύονται αξιοπρεπώς αγγίζει τους 1700. Η ΡΟΥΤΙΝΑ ΠΟΥ ΚΟΥΡΑΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Αυτή η ρουτινιάρικη τελετή κούρασε και την παρουσία των Ελλήνων στις εκδηλώσεις.

Ο αριθμός τους μειώνεται από επέτειο σε επέτειο.

Λιγοστεύουν ακόμα και εκείνοι που θεωρούν χρέος να τιμήσουν τους πεσόντες και όχι τους επισήμους.

Ασφαλώς, πρώτοι εγκατέλειψαν τις εκδηλώσεις εκείνοι που έβλεπαν την ημέρα αυτή ως ευκαιρία για να επιβεβαιώσουν «την ελληνικότητά τους». Μετά εκείνοι που εγκατέλειψαν τον τόπο τους, αλλά και εκείνοι που βλέπουν ότι το μεροκάματο έχει μεγαλύτερη σημασία.

Όπως και εκείνοι (και δεν είναι λίγοι) που με την απουσία τους θέλουν να δηλώσουν την αντίδρασή τους κατά των Ελλήνων διπλωματών και των Ελληνικών αρχών. (Κακώς!) Ακολούθησαν στην μείωση παρουσίας οι Ελλαδίτες προσκυνητές.

Ενώ, σκοτώνει, παρά τις προσπάθειες υψηλής επισημότητας από ελληνικής πλευράς, η ψυχρή τυπικότητα των αλβανικών εκπροσώπων. ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΑΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΗ ΟΣΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ Ωστόσο, το πιο αδύνατο και πληκτικό σημείο της κάθε επετείου αποτυπώνει η επιχείρηση για την εκτέλεση στην πράξη της διακρατικής συμφωνίας για τον εντοπισμό, εκταφή, ταυτοποίηση και ταφή των οστών των Ελλήνων πεσόντων.

Από την υπογραφή της συμφωνίας πέρασαν περίπου 20 χρόνια. 8-9 χρόνια από την έναρξη της εφαρμογής επί του πεδίου.

Φάνηκε ότι ύστερα από 78 χρόνια έλαβε σάρκα και οστά η διόρθωση της εθνικής ντροπής που σχετίζεται με το γεγονός ότι 8.5 Έλληνες πεσόντες που έπεσαν στο Έπος του 40 θα έβρισκαν έναν αξιοπρεπή τάφο, αντί τα κράκουρα των αλβανικών βουνών. ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;! Το 2018 ακούσαμε και επικρίναμε την επιφυλακτική τοποθέτηση ότι θα θεωρηθεί επιτυχία αν εντοπιστούν, και τακτοποιηθούν τουλάχιστον δύο χιλιάδες οστά πεσόντων.

Τότε δε διορίστηκε χρονική περίοδο για την περισυλλογή των οστών των Ελλήνων Πεσόντων Πέρασαν 8-9 χρόνια.

Ο συνολικός αριθμός των οστών των Ελλήνων πεσόντων που μπόρεσαν να πετύχουν αξιοπρεπώς την ανθρώπινη μεταθανάτια προσδοκία, για έναν τάφο, αγγίζει μόλις τους 1700. (Και ας είναι καλά οι 720 τάφοι στη Σαϊμόλα της Κλεισούρας, που άφησε άθιχτους το καθεστώς για να ρίχνει όποτε χρειάζονταν στάχτη στα μάτια της Ελλάδας) ΤΟ ΧΑΛΙ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ, Η Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΗΣ ΝΕΚΡΗΣ ΣΤΡΑΤΙΑΣ Είναι ωστόσο γεγονός ότι μέχρι πριν δύο χρόνια παρατηρούνταν μια σοβαρή δουλειά με σχέδιο δράσης που αφορούσε το κάθε παρόν και το μέλλον.

Από τότε μέχρι σήμερα εντοπίστηκαν και τακτοποιήθηκαν τα οστά περίπου 100 Ελλήνων πεσόντων.

Μάλιστα και το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται στην προεργασία της ελληνικής κεφαλής της προηγούμενης μικτής επιτροπής για το συγκεκριμένο θέμα.

Το θέμα δεν εστιάζεται μόνο στα μικρά νούμερα.

Περισσότερο στην έλλειψη προοπτικής.

Οι νέοι Έλληνες επικεφαλής στη μικτή επιτροπή, ίσως χωρίς να το συνειδητοποιούν έχουν εισέλθει στην ταχτική που θυμίζει την αρχαία Πηνελόπη του Οδυσσέα.

Η αργοπορία τους εξασφαλίζει την παράταση της καλοπληρωμής.

Οι μιστοί της εξαμελούς μικτής επιτροπής, συν τον μεταφραστή, αγγίζει τα όρια του Α διπλωμάτη.

Επίσης, ενώ το έργο δεν προχωράει, αυξήθηκαν τα τραπεζώματα και τα δώρα προς την αλβανική πλευρά. Νομίζω ότι θα πρέπει να υπενθυμίσουμε το υψηλό κόστος του 2006.

Πρόκειται για την μεγάλη αμαύρωση των Ελλήνων πεσόντων του Έπους του 40. Επιτήδειοι που τιμώνται και σήμερα από την ελληνική πλευρά, ανέλαβαν τότε, υπό την παγίδα των αλβανικών μυστικών υπηρεσιών και στο όνομα της ελληνικής διαφθοράς, την άσκοπη και άστοχη εκταφή οστών δήθεν των Ελλήνων πεσόντων σε μέρη που επιβεβαιωμένα δεν υπήρχαν τέτοιοι.

Οι παρούσες εξελίξεις και ο ελάχιστος αριθμός οστών Ελλήνων Πεσόντων, δεν μετράει απλώς στην αύξηση του κόστους, αλλά περισσότερο στην παγίδευση της ιστορικής ελπίδας. ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗ Και γενικώς, έχει χαθεί πολύ χρόνος για την πραγματική ουσιαστική και αξιοπρεπή θύμηση του Ιστορικού και θρυλικού Έπους.

Ήρθε πλέον η στιγμή το Έπος να αποτελέσει το γεγονός καλύτερης συνεργασίας μεταξύ των δύο λαών, να συμβάλλει στην πολιτιστική, τουριστική και οικονομική δραστηριότητα των λαών στην περιοχή.

Και τέτοια παραδείγματα υπάρχουν πολλά μάλιστα και σε αντιμαχόμενους λαούς, και όχι συνεργαζόμενους, όπως η Ελλάδα με τον Αλβανικό λαό στο συγκεκριμένο πόλεμο. ΤΕΛΟΣ Συνεχίζεται

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους