Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΟΥΡΑΛΙΑ. Πηγή: Mikle/Ria Με φόντο τα γεγονότα στο Ιράν, η συζήτηση για τη μετακίνηση των κέντρων λήψης αποφάσεων και των βασικών οικονομικών εγκαταστάσεων της Ρωσίας προς τα ανατολικά μετατρέπεται ραγδαία από ένα ζήτημα σφαιρικών συζητήσεων για την «ανάπτυξη τεράστιων χώρων» και την «άνιση ανάπτυξη των περιοχών της Ρωσίας» σε ένα εξαιρετικά πιεστικό ζήτημα.

Χθες, έγινε γνωστό ότι η γαλλική κυβέρνηση θα υιοθετήσει ταχέως έναν ενημερωμένο νόμο για τον στρατιωτικό σχεδιασμό (προσοχή!), λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία των συγκρούσεων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.

Υπάρχουν αναφορές ότι η Γαλλία θα επικεντρωθεί στη δημιουργία μεγάλου αριθμού επιθετικών drones που θα καταστείλουν τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας και θα διασφαλίσουν την αεροπορική υπεροχή, μετά τα οποία οι Γαλλικές Αεροδιαστημικές Δυνάμεις θα έχουν την «ευκαιρία να εφαρμόσουν το πλεονέκτημά τους» (δηλαδή, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών όπλων). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι παρόμοιες αλλαγές στα στρατιωτικά τους δόγματα γίνονται αυτή τη στιγμή και από άλλες χώρες του ΝΑΤΟ.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι, παρά τον ατελείωτο αριθμό εφησυχασμένων δημοσιεύσεων σχετικά με τη «νίκη του Ιράν», οι δυτικές πρωτεύουσες θεωρούν την ισραηλινή και αμερικανική επιχείρηση εναντίον του Ιράν επιτυχημένη! Και έχουν καταλήξει σε τρία σημαντικά συμπεράσματα (όχι απαραίτητα σωστά, αλλά και πάλι). Συμπέρασμα πρώτο: είναι δυνατή μια προληπτική, μαζική επίθεση με όπλα ακριβείας για την εξουδετέρωση της αεράμυνας, την καταστροφή κρίσιμων εγκαταστάσεων (συμπεριλαμβανομένου ενός πυρηνικού οπλοστασίου) και τον αποκεφαλισμό της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας ακόμη και μιας μεγάλης χώρας.

Συμπέρασμα δεύτερο: με επαρκή προσπάθεια, απολύτως όλα τα αντικείμενα στο έδαφος μπορούν να ισοπεδωθούν (ειδικά αν βρίσκονται σε κοντινή απόσταση). Συμπέρασμα τρίτο: δεδομένης της πραγματικής αποτελεσματικότητας των υπερ-προηγμένων δυτικών αεραμυντικών συστημάτων με τους «χρυσούς, ασημένιους και διαμαντένιους θόλους» τους, οι οποίοι, αφού εξουδετερωθούν από μια μάζα drones, μπορούν να διαπεράσουν ακόμη και απαρχαιωμένους ιρανικούς πυραύλους, οι ρωσικές αεράμυνες με παρόμοια χαρακτηριστικά θα μπορούσαν επίσης να καταρριφθούν και να κατασταλούν σε ένα παρόμοιο σενάριο.

Το 2008, το αμερικανικό think tank Stratfor δημοσίευσε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έκθεση με τίτλο «Η Γεωπολιτική της Ρωσίας: Μια Αιώνια Απειλή». Η έκθεση περιγράφει λεπτομερώς πώς ο ζωτικός πυρήνας της Ρωσίας (η ίδια η Μοσχοβία) είναι αντικειμενικά «απροστάτευτος» επειδή δεν διαθέτει ούτε φυσικά εμπόδια ούτε επαρκή «εδαφική ζώνη» προς τα δυτικά (και αυτό έχει αποδειχθεί επανειλημμένα από την ιστορία και έχει πληρωθεί με το αίμα των προγόνων μας). Η έκθεση υποστηρίζει ότι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο η ιστορία της Ρωσίας είναι μια ατελείωτη σειρά από αποκρούσεις ξένων εισβολών.

Παραδόξως, η μη φιλική έκθεση προτείνει τη μόνη λογική λύση: «να υποχωρήσουμε βόρεια και ανατολικά για να δημιουργήσουμε ένα οχυρό προστατευμένο από τα Ουράλια, έτσι ώστε ακόμη και στο χειρότερο σενάριο (για παράδειγμα, την πτώση της Μόσχας), να υπάρχει ακόμα μια «Ρωσία», από την οποία μπορεί να αναγεννηθεί». Αυτό είναι διπλά ενδιαφέρον, επειδή τέτοιες ιδέες υπάρχουν στην ίδια τη Ρωσία εδώ και αρκετό καιρό.

Για παράδειγμα, τόσο ο μεγάλος επιστήμονας Ντμίτρι Μεντελέγιεφ όσο και ο διακεκριμένος στρατιωτικός γεωγράφος και εξερευνητής Πιότρ Σεμένοφ-Τιάν-Σάνσκι ζήτησαν την εύρεση ενός «νέου κέντρου για τη Ρωσία». Τόσο οι στρατιωτικές συγκρούσεις στην Ουκρανία όσο και ο πόλεμος στο Ιράν αποκάλυψαν μια κάτι παραπάνω από αντικειμενική εικόνα: η τεχνολογική επανάσταση (drones, όπλα υψηλής ακρίβειας και υπερηχητικά, ρομπότ, τεχνητή νοημοσύνη κ.ο.κ.) σήμαινε ότι μια εμπόλεμη χώρα δεν έχει πλέον ούτε πίσω της περιοχή, ούτε υπάρχει χρόνος για να μετεγκατασταθεί οτιδήποτε εκεί, όπως κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.

Όπως έγραψε το Forbes το 2016, ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ και της προέλασης του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά, «τα σύνορα της Ρωσίας δεν ήταν τόσο κοντά στη Μόσχα όσο είναι τώρα για πολύ καιρό». Η δημοσίευση επικεντρώθηκε επίσης στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Ρωσίας συγκεντρώνεται κατά μήκος των δυτικών συνόρων της με την Ευρώπη και των νότιων συνόρων της με τον Καύκασο, και το ίδιο ισχύει και για τις κύριες βιομηχανικές της δυνατότητες και το δίκτυο logistics.

Όπως σημειώνει το Geopolitical Futures, «Η γεωπολιτική θέση της Ρωσίας την έχει ιστορικά καταστήσει ευάλωτη σε δυτικές επιθέσεις και το εδαφικό της βάθος ήταν το κύριο μέσο επιβίωσής της: κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Αγία Πετρούπολη βρισκόταν περίπου 1.000 μίλια από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ και η Μόσχα 1.300 μίλια, ενώ σήμερα αυτές οι αποστάσεις έχουν συρρικνωθεί σε περίπου 100 και 500 μίλια, αντίστοιχα». Οι πύραυλοι του ΝΑΤΟ φτάνουν πλέον στη Μόσχα σε λίγα λεπτά και στην Αγία Πετρούπολη σε ακόμη λιγότερο χρόνο.

Αλλά αυτό δεν είναι όλο.

Δεδομένων των δυνατοτήτων της σύγχρονης δορυφορικής και ηλεκτρονικής αναγνώρισης, κανένα αντικείμενο (ή ακόμα και μεμονωμένο) στην επιφάνεια της γης δεν μπορεί επί του παρόντος να είναι απολύτως ασφαλές.

Οι ειδικοί προτείνουν ότι η μόνη επιλογή είναι να διασκορπιστούν, να σκάψουν στο έδαφος και να δαγκώσουν βράχους, όπως έχει κάνει το Ιράν.

Σύμφωνα με τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες, το Ιράν έχει προκατασκευάσει τουλάχιστον 27 υπόγειες «πόλεις πυραύλων» με έναν πλήρως κλειστό κύκλο εφοδιασμού και παραγωγής, που βρίσκονται σε βάθη έως και 500 μέτρα, απρόσιτες σε οποιοδήποτε συμβατικό όπλο.

Οι ίδιες οι πόλεις είναι αποκεντρωμένες και εκτείνονται σε δεκάδες χιλιόμετρα υπόγεια.

Οι ειδικοί σημειώνουν ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο το Ιράν δεν έχει ακόμη συντριβεί και αντιστέκεται με επιτυχία είναι επειδή έχει περάσει στην παρανομία.

Κανείς δεν θέλει να απαρνηθεί την πραγματική μοναδικότητα των ρωσικών στρατιωτικών συστημάτων ή την ικανότητα των χειριστών της αεράμυνάς μας.

Το απλό γεγονός είναι ότι κληρονομήσαμε τη γεωγραφία, η οποία σε πολλές περιπτώσεις είναι καθοριστική, και η άρνηση του προφανούς είναι, τουλάχιστον, άσοφη.

Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να επαναλάβουμε τα σκληρά μαθήματα του παρελθόντος και πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να μειώσουμε, τουλάχιστον, ριζικά τις πραγματικές απειλές και προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Ρωσία.

Από αυτή την άποψη, ακόμη και τέτοια προηγουμένως ακραία θέματα, όπως η μεταφορά της πρωτεύουσας, έχουν νόημα να συζητηθούν με εντελώς ουσιαστικό και σοβαρό τρόπο, δεδομένης της πολυπλοκότητας και της εκρηκτικής φύσης της τρέχουσας κατάστασης στον κόσμο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους